วิวาห์ฟ้าแลบ ประธานตัวร้าย

บทที่ 79 โง่! ไปแล้วจะกลับมาทำไม

บทที่ 79 โง่! ไปแล้วจะกลับมาทำไม

เขาก็จากไปแล้ว?

อยู่ที่เดิม พลิกมือเล็ก หลีโน่มุ่ยปาก รู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที เธอผิดอะไรมากมายถึงไม่ยกโทษให้ ทำไมถึงไม่ให้โอกาสเธอ? ถ้ารู้ผิดก็จะได้แก้ไขได้ไม่ใช่เหรอ?

ลากร่างกายที่เหนื่อยล้ากลับบ้าน เข้าไปในห้องที่เย็นแล้วก็มืด

เขาไม่กลับมา?

เขาก็ไม่กลับมา?

หัวใจที่หดหู่อย่างมาก หลีโน่หยุดเดินอย่างรวดเร็ว “ทำไมต้องหดหู่? หรือว่าเธอหวังให้เขากลับมางั้นเหรอ?”

สมองเหมือนถูกลาเตะ!

ไม่รู้จิตใจจองตัวเอง รีบไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า หลีโน่ปีนขึ้นไปบนเตียง กอดและทุบหมอนของเขา

คนเดียวก็ดี ฉันยังได้นอนเตียงใหญ่? คนขี้งก! ดูซิจะโกรธได้นานเท่าไหร่?

“ไม่กลับมา! ไม่สนใจฉัน! งั้นก็อย่ามาโทษฉันว่าเป็นรังนกละกัน พรุ่งนี้ ฉันจะเป็นห้องตามที่ฉันชอบ!”

ระบายเสร็จ รู้สึกวิธีนี้มันดีขึ้นมาทันที!

ลุกขึ้นมา หลีโน่เปลี่ยนผ้าปูที่นอนก่อน จากสีทึบเรียบง่ายเปลี่ยนเป็นสีชมพูลายดอกไม้ จากนั้น ตุ๊กตาที่เคยอยู่บนโต๊ะทำงานเอาไว้กอดบนเตียง เอาน้ำหอมออกมา ฉีดตามทุกซอกทุกมุม

ทำเสร็จก็ห้าทุ่ม เหงื่อออกตามร่างกายเธอ ทนไม่ได้กับการเหนียวตัวของตัวเอง เธอก็ไปห้องน้ำอาบน้ำอีกครั้ง รู้สึกสบายใจไม่ใช่น้อย

ฮึมฮำเพลง หลีโน่ฉีดน้ำหอมตามร่างกาย หอมฉุย แค่คิดถ้าบางคนรู้คงโกรธกระทืบเท้าแน่ เธอก็รู้สึกดีใจ

ถือชุดนอนขึ้นมา เธอก็วางกลับไปที่เดิม วันนี้เธอจะนอนเปลือยกาย นอนอยู่บนเตียงของเขา เธอจะเอากลิ่นของเธอไปไว้ในที่ของเขา ให้เขาโกรธให้ตายไปเลย!

แล้วฉีดแรงๆไปสองที

เฟิงหีโม่เปิดประตู ทั้งคนรู้สึกโง่เขลาไปสองวินาที นี่มันห้องนอนของเขา?

โทนสีน้ำเงินขาวที่เคยชิน บรรยากาศทั้งหมดถูกเปลี่ยนเป็นสี่ชมพูอันอ่อนเยาว์ จากโซฟาห้อยลงมา เฟิงหีโม่ขมวดคิ้วขึ้น

ตอนนี้ เฟิงหีโม่

ทุกครั้งเขาอยู่ บรรยากาศเหมือนจะเต็มไปด้วยความเผด็จการ

ภาพตรงหน้าเกือบทำให้คนเลือดพุ่งออกจากจมูก ผ้าเช็ดตัวสีขาวพันร่างกระจุ๋มกระจิ๋มของเธอ

ทันใดนั้นเหมือนดาวอังคารชนเข้าโลกจริงๆ คิดไม่ถึงว่าเขาจะกลับมาตอนนี้

“เจี่ยนหลี่โน่!”

ถอยไปข้างหลัง มือไม่รู้จะเกี่ยวผ้าเช็ดตัวอย่างไร คาดไม่ถึงว่ามันจะดึงลง

หมุนตัว เธอรีบกลับไปที่ห้องน้ำเสียงประตูดังขึ้น

คิดไม่ถึงว่าจะมีฉากแบบนี้ เหมือนพลุแตกภายในพริบตา แต่กลับชัดเจนในสมองเขา กระทะก็ระเบิดขึ้นมาทันที

รอหลีโน่ เปลี่ยนชุดนอนออกมา แดงตั้งแต่หัวจนถึงเท้า

แล้วก็ยุ่งวุ่นวาย เธอเกือบจะร้องไห้

เสียงเธอนิดเดียวก็ไม่ออก จนกระทั่งเฟิงหีโม่ อยู่ใกล้เตียง เธอเข้าไปกอดหมอนก่อนสิ่งแรก

“……”

ค่ำคืนที่ร้อนแรงนี้ เปลวไฟ....กลับไม่ต้องการเสียง

แถมหลีโน่ ตอนแรกอยากจะมาคืนดีกับเขา บวกกับเสียงดังของตัวเอง

ต้องแตะตัวตัวเอง เรื่องนี้ก็พลิก แต่พิสูจน์ความจริงได้

เธอยังต้องเผชิญ ใบหน้าเย็นชาและน่ารังเกียจ แถมยัง ประโยคแรกบางคนพูด คาดไม่ถึงก็คือ ให้เธอเงียบ สามร้อยหกสิบองศา!

Bình Luận ()

0/255