วิวาห์ฟ้าแลบ ประธานตัวร้าย

บทที่ 82 คุณยังไม่โตหรอ

บทที่ 82 คุณยังไม่โตหรอ

เฟิงหีโม่ไม่รู้ว่าจะว่ายังไง เกี่ยวกับนิสัยติดหนึบของเธอจริงๆ เธอช่างเป็นคนที่ยั่วโมโหเก่งมาก และยังทำให้เขาโมโหได้ตั้งแต่เช้า

ชีวิตนี้เธอเกิดมาจากงูใช่ไหม เนื้อตัวเธอนุ่มและลื่น แถมยังตัวเย็นสบาย พอกอดก็รู้สึกสบายมากจริงๆ

เมื่อมองไปที่แขนที่พันกันยุ่ง เฟิงหีโม่ก็เริ่มไม่แน่ใจว่าควรจะโกรธใครกันแน่

หลีโน่ไม่รู้ว่ามันเป็นแบบนี้ได้ยังไง เธอจึงรีบคลานลงไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงกัดริมฝีปากล่างอย่างรู้สึกผิด พร้อมถอยห่างจากเขาออกไปอีกห้าสิบเมตร

“ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ!”

เธอจะถูกตะคอกอย่างรุนแรงตั้งแต่เช้าตรู่ เธอรู้สึกว่าตัวเองช่างน่าสงสารจริงๆ เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาเป็นระยะ ๆ อย่างไม่กล้าส่งเสียงหรือขยับตัว เธอที่ยังไม่ตื่นดียังคงสะลืมสะลืออย่างเห็นได้ชัด จนทำให้เฟิงหีโม่โมโหขึ้นมา

“ยังไม่รู้ตัวเองอีก ยังจะงีบอีกหรอ”

ทันใดนั้น เขาก็เปิดผ้านวมขึ้น และสะบัดมือเดินไปที่ห้องน้ำ การกระทำของเขาทำให้เดาอารมณ์ได้อย่างชัดเจน หลีโน่มองดูผ้านวมบางๆที่ตอนนี้ตกไปอยู่ใต้เตียงแล้ว ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงน้ำไหลออกมา ตอนนั้นเธอก็หยุดไปสองวิ ก่อนจะได้สติกลับมา

เธอตบมือซ้ายขวาสลับกันไปมาอย่างโกรธๆตัวเอง

“ทำไมไม่เชื่อฟัง ก่อเรื่องอีกแล้ว”

เธอทึ้งผม พร้อมคิดได้ถึงข้อสรุปในสัปดาห์สุดพิเศษนี้ว่ามันแสนสาหัสมาก

หลังจากนั้น เธอก็ลุกขึ้นไปหยิบผ้านวมขึ้นมาแล้วพับ รอจนเฟิงหีโม่อาบน้ำเสร็จ เธอก็รีบไปจัดการตัวเองทันทีเพราะกลัวว่าเขาจะดุอีก หลีโน่เป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก แค่เขาหันหลัง เธอก็ส่งค้อนให้ทันที

คนทั้งคู่เดินตามกันลงไปข้างล่าง ซึ่งหลีโน่ไม่กล้ายืนใกล้เขามากเกินไป แต่ตั้งแต่เขาออกจากประตูมา ใบหน้าของเฟิงหีโม่ก็สงบลงอย่างเห็นได้ชัด และเขาก็ไม่ได้เดินเร็วมาก

ทันทีที่เขาเดินลงมาถึงข้างล่าง เขาก็เจอเจี่ยไอ้ที่ออกมาจากห้องครัวอย่างไม่ตั้งใจพอดี จากนั้นก็มีเสียงของเฟิงหันเซียงดังออกมาจากร้านอาหาร

วันนี้ พวกเขาตื่นเช้ามากจริงๆ คิดไม่ถึงว่าสองคนนี้จะมาถึงร้านอาหารเร็วกว่าพวกเขาอีก

สองครั้งนี้ ช่างบังเอิญอะไรอย่างนี้!

เมื่อคิดถึงสิ่งที่ทางลี่เสิ้งพูดเกี่ยวกับวิธีการคุมกำเนิด ดวงตาของเฟิงหีโม่ก็หรี่ลงเล็กน้อย

เมื่อเห็นเขาหยุดกะทันหัน เธอก็คิดว่าตัวเองคงเข้าใกล้เขาเกินไป จนทำให้เขาไม่มีความสุข หลีโน่จึงก้าวถอยหลังห่างออกไปอีกสองก้าว

เขาเหล่ตาไปมองเธอ ก่อนจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

“ทำไม อยากให้คุณยายดุผมหรอ” กลัวคนอื่นไม่รู้รึไง

และก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วสองก้าว

“ผมไม่ได้หมายความว่าแบบนี้”

เขาอารมณ์ขึ้นๆลงๆ เดี๋ยวนี่เดี๋ยวนั่น เธอจะรู้ได้ยังไง

เฟิงหีโม่หมุนตัวเดินเข้าไปในร้านอาหารเหมือนเดิม และเมื่อทั้งสองเข้าไปในร้าน ทุกสายตาก็มองมา ทั้งคู่จึงกล่าวทักทายว่า

“อรุณสวัสดิ์คุณยาย”

หลังจากที่เฟิงหีโม่ทักทายคุณยายแล้ว หลีโน่ก็ทักทายเจี่ยไอ้ ก่อนจะนั่งลง “อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณป้า”

“อรุณสวัสดิ์ อรุณสวัสดิ์”

คุณยายเฟิงที่กินโจ๊กอยู่ มองไปที่เฟิงหีโม่ด้วยความไม่พอใจ แต่กลับพูดด้วยน้ำเสียงไม่หนักนัก “ไม่มีมารยาท”

ทันใดนั้นคุณพ่อเฟิงกับเฟิงหีซิวก็เดินตามกันเข้ามา พร้อมกล่าวทักทายทีละคน และนั่งลง เห็นได้ชัดว่าคุณพ่อเฟิงอารมณ์ดีมาก

นานๆทีจะตื่นกันเช้าขนาดนี้ ตอนเก้าโมงพ่อนัดบ้านอารองของเธอตีแบดกัน พอตอนบ่ายก็ไปว่ายน้ำ

แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้

เฟิงหีโม่หยิบขนมปังขึ้นมา และตอบโดยไม่ได้เหลือบไปมองเลยด้วยซ้ำ “วันนี้มีกิจกรรมที่คลับ”

สีหน้าของคุณพ่อเฟิงผิดหวังลง ก่อนจะหันหน้าไปทางหลีโน่ “หลีโน่ล่ะ”

เธอไม่รู้เลยว่าจะตอบยังไงดี : ถ้าไปก็ดูจะไม่ค่อยดี แต่ถ้าไม่ไป

โชคดีที่ในตอนนั้น จู่ๆคุณยายเฟิงก็พูดว่า

เป็นกิจกรรมที่คลับไม่ใช่หรอ ทำไมวันหยุดจะพาคนในครอบครัวไปไม่ได้ ให้หลีโน่ไปเปิดหูเปิดตาหน่อยก็ดี เผื่อจะช่วยรักษากฎของตระกูลเฟิงด้วย ว่าใครก็ไม่สามารถขัดได้

คำพูดของคุณยายเฟิงสื่อถึงบางอย่าง และน้ำเสียงก็เป็นการออกคำสั่งอย่างชัดเจน เฟิงหีโม่ฟังก็รู้ทันทีว่าคุณยายต้องการว่าเขา และลำเอียงไปทางหลีโน่

แม้ว่าจะรู้สึกไม่พอใจ แต่เขาก็พยักหน้า “อืม งั้นก็ไปด้วยกัน”

Bình Luận ()

0/255