วิวาห์ฟ้าแลบ ประธานตัวร้าย

บทที่ 91 เขาเป็นคนซื้อต่างหูให้

บทที่ 91 เขาเป็นคนซื้อต่างหูให้

ระหว่างที่เดินตามเขาไปที่ห้อง เธอก็รีบพูดว่า “คุณสามี ต่างหูนี้คุณเป็นคนซื้อให้หรอ”

“หึ” เฟิงหีโม่เดินผ่านเธอไปด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

“คุณสามี ถ้าคุณซื้อให้แล้วทำไมไม่เอามาให้เอง จะใช้บริษัทขนส่งทำไม เกือบทำให้ฉันเข้าใจผิดแล้วก็ไม่รู้จะทำยังไงกับมันแล้ว ฉันกลัวคุณจะไม่พอใจ ก็เลยรีบเอามันทิ้งขยะน่ะสิ”

หลีโน่เดินตามเขาไป และพยายามพูดอธิบาย

สายตาของเธอมองไปที่กระเป๋าถือบนโต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนจะคิดอะไรขึ้นมาได้ ต่างหูอันนี้เธอเคยเห็นมาก่อน และคู่นั้นมันต้องใช้เงินจองถึงสองแสนเก้าหมื่นบาทเลยทีเดียว

เขาซื้อมันมางั้นหรอ

เธอดีใจมาก สายตาเป็นประกาย และพูดเสียงอ่อน พร้อมเขย่าแขนเขาไปมา

“คุณสามี อย่าโกรธสิ ฉันไม่รู้จริงๆว่าคุณซื้อมาให้ จริงๆแล้วฉันชอบมากเลย ฉันคิดว่าเป็น....ถ้ารู้เร็วกว่านี้ ฉันไม่มีทางทิ้งแน่”

เฟิงหีโม่ใช้สายตาอันแหลมคมหันมามองเธอด้วยความเย็นชา “คุณคิดว่าใครให้”

“เปล่า ไม่มี ฉันแค่ไม่รู้ว่า...คุณเป็นคนให้”

เธอส่ายหน้า หลีโน่แทบจะกัดลิ้นตัวเอง สายตาของเฟิงหีโม่ยิ่งมองยิ่งดุขึ้น เธอค่อยๆเปิดปากพูด

“ฉันคิดว่าเป็นจาง...คนเลวคนนั้น ตอนฉันเลิกงาน ฉันเจอเขาที่หน้าบริษัท พวกเราคุยกันนิดหน่อย จากนั้นเขาก็รับโทรศัพท์ ฉันเลยออกมา พอมีต่างหูส่งมา ฉันเลยคิดว่าเป็น...”

เธอยู่ปาก แล้วกระพริบตาปริบๆ หลีโน่จับมือเขา พร้อมพูด

ถ้าเป็นสามีส่งมาให้ ฉันต้องดีใจมากอยู่แล้ว จะทิ้งได้ยังไง

หลีโน่กอดแขนเขาด้วยท่าทางรักมาก

ผู้ชายคนนั้นไปหาเธอหรอ แล้วพวกเขาคุยอะไรกันจนถึงขนาดทำให้เธอคิดว่าต่างหูอันนี้เป็นมันส่งมาให้ มันมีแฟนแล้วไม่ใช่หรอ นี่มันยังตัดใจจากเธอไม่ขาดชัดๆ

คงจะเสียดาย คิดถึงถ่านไฟเก่างั้นสิ

เมื่อเห็นว่าเขาไม่สะบัดออก หลีโน่จึงกล้าเดินเข้าไปอีกก้าว แล้วกอดที่เอวของเขา

คุณดูสิบรรยากาศดีขนาดนี้ อย่าถือสาเรื่องเล็กๆเลยนะคะ คราวหน้าฉันจะดูให้ดี

เฟิงหีโม่ยกมือขึ้นมาบีบแก้มของเธอ “จะมีครั้งหน้าอีกหรอ หืม”

“ไม่ค่ะ

ถ้ากล้ารับคำ ก็ถือว่ามีทางออกแล้ว

“คราวหน้าอย่าไปยุ่งกับผู้ชายมั่วๆอีก แล้วก็อย่าไปรับของผู้ชายคนอื่น” ผู้หญิงคนนี้ช่างหน้ามืดตามัวจริงๆ เขาไม่สงสัยเลยว่าทำไมเธอถึงมีคนมาจีบนับไม่ถ้วน

“ได้ ถ้าคนอื่นส่งให้ ฉันไม่มีทางแลหรอก คิคิ...”

แม้จะรู้ว่าเธอพูดมาเพื่อให้เขาดีใจ แต่เขาก็ดีใจจริงๆ เขาแตะจมูกเธอเบาๆ แล้วพูด

คุณต้องทำให้บรรยากาศคืนนี้วิเศษสุดๆ ผมถึงจะให้อภัย” เขาพูดอย่างมีเลศนัย

หลีโน่หยุดเขา แล้วส่งสายตาขึ้นมามอง “คุณสามี วันนี้คุณขึ้นมาจากถังย้อมหรือไง”

ทุกคำพูดล้วนมีคำว่าสีสัน

“ฉันไม่สนใจคุณแล้ว ไปอาบน้ำดีกว่า”

แล้วเปิดกล่องต่างหูดูครู่หนึ่ง ก่อนจะวางมันลงไป

ในที่สุด ริมฝีปากของเฟิงหีโม่ก็เผยยิ้มออกมาอย่างเบิกบาน

การกระทำของเฟิงหีโม่ถึงได้เร่าร้อนและร้อนแรงตลอดทั้งคืน ไม่รู้ว่าเขาตั้งใจหรือเปล่า ถึงได้ฝากรอยจ้ำๆสีม่วงเต็มตัวเธอไปหมด

พระอาทิตย์ขึ้นในวันถัดไป เฟิงหีโม่ก็เปิดเปลือกตาขึ้นอย่างมีความสุข

ด้วยท่าทางราวกับเด็กทารก

ที่แท้ การที่ตื่นมาตอนเช้าตรู่ และได้มีหญิงงามอยู่ในอ้อมกอด มันมีขนาดนี้นี่เอง

หลีโน่ดิ้นเล็กน้อย ก่อนจะตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย และจูบลงไปบนคางเขาเบาๆ “อรุณสวัสดิ์ค่ะสามี”

Bình Luận ()

0/255