วิวาห์ฟ้าแลบ ประธานตัวร้าย

บทที่ 95 ภรรยาผู้รักครอบครัว

บทที่ 95 ภรรยาผู้รักครอบครัว

น้ำเสียงที่ถามด้วยความสงสัยของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ “คุณไปไหนมา”

ตอนนี้เวลาเพิ่งจะสองทุ่ม แต่เขารู้สึกว่ามันดึกมาก

หลีโน่ส่ายหน้าตอบ

“เปล่า ฉันไม่ได้ร้องไห้ ตอนเย็นลมแรง ทรายก็เลยเข้าตา ฉันกลับบ้านไปหาแม่ แล้วแม่ก็ให้ฉันอยู่กินข้าว คุณสามี คุณกินข้าวหรือยัง”

ได้ยินเธอพูดอย่างนี้ เขาก็นึกขึ้นมาได้ว่าตอนที่เขาไปทำงานต่างจังหวัด เธอก็มักจะกลับไปอยู่บ้านแม่เสมอ ถ้าว่างก็จะกลับไป เขาคิดว่าเธอคิดถึงบ้าน และไม่ชินกับชีวิตหลังต่างงาน เขาเลยดึงมือกลับมาโดยไม่ถามอะไรอีก แต่ก็ยังคงมีสายตาที่ไม่พอใจเล็กน้อย

“คุณคิดว่าไงล่ะ”

งั้นก็แปลว่ายังไม่ได้กิน

หลีโน่เกาะแขนของเขาอ้อนๆ

“คุณสามีอย่าโกรธสิ ฉันไม่รู้นี่นาว่าคุณจะกลับมาเร็วขนาดนี้ งั้นฉันทำอาหารให้คุณดีกว่า ต้มมาม่าดีมั้ย เร็วดี”

“อืม”

เมื่อเห็นเขาพยักหน้า หลีโน่ก็ยิ้มแล้วปล่อยมือออก “คุณสามีรอก่อนนะคะ ฉันจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แปบเดียวค่ะ”

พูดจบ เธอก็ก้าวยาวๆขึ้นข้างบนไป

ครู่หนึ่ง เสียงวิ่งตึงตังก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง เธอมัดผมพลางรีบวิ่งลงบันไดไปด้วย สายตาที่เย็นชาของเฟิงหีโม่เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนในทันที

ในห้องครัว หลีโน่ค้นตู้เย็นไปมา ก่อนจะเอาเบคอน ไข่ไก่ และก็ผักออกมา เพื่อที่จะทำมาม่าหม้อไฟให้เขา

เมื่อหั่นแครอทไปแล้ว เธอถึงเพิ่งนึกได้ว่าเขาไม่ชอบกิน เธอจึงเอาจานเล็กๆตักแยกออกมา

หลีโน่ยังคงวุ่นวาย ในขณะที่ข้างนอก เฟิงหีโม่ก็กำลังวนแก้วไวน์ไปมา

หลีโน่ใส่บะหมี่เข้าไปในหม้อ จากนั้นก็ปิดฝา และหันมาเอาผักที่หั่นไว้แล้วมาลวกด้วย เฟิงหีโม่เห็นรูปร่างที่สวยงามของเธอก็ใจสั่นขึ้นมา

“คุณสามี กินได้แล้วค่ะ คุณคิดอะไรอยู่ ทำไมแปลกๆ”

และไม่วายโบกมือไปมา

กินมาม่าก่อน เดี๋ยวจะอืด...”

เมื่อได้กลิ่นหอมอบอวลของอาหาร เฟิงหีโม่จึงยอมปล่อยเธอ

และตักมาม่าให้เขาหนึ่งชามคนเดียว จากนั้นเธอก็นั่งลงข้างๆเขา

“สามี เดี๋ยวฉันกินเป็นเพื่อน”

เขากินมาม่าด้วยท่าทางอร่อย หลีโน่ที่คีบแครอทกินทีละชิ้นเลยพลอยมีความสุขไปด้วย

เธอหยิบแครอทขึ้นมาอีกชิ้นและพูดว่า

เลือกกินไม่ดีเลยนะ แครอทมีวิตามินมากมายที่ดีต่อสุขภาพ คุณดูตาฉันสิ ที่สวยแบบนี้ก็เพราะว่าไม่เลือกกินไง

เธอกระพริบตากลมโตของเธอ แล้วหยิบแครอทขึ้นมา ส่งไปที่ปากของเขา

เฟิงหีโม่เงยหน้าขึ้นมามองเธอ “คุณไม่เลือกกินหรอ”

“อืม ฉันกินได้ทุกอย่าง” พอเธอพูดจบ เนื้อหมูสามชั้นก็ถูกจ่อมาที่ปากของเธอ

เธอปิดปากแล้วพูดอย่างน่าสงสาร “อืม สามีเลือกอาหารบางทีมันก็ดีนะ มันเป็นปฏิกิริยาอิ่มตัวของร่างกาย”

เขานิสัยไม่ดีจริงๆ เธอหั่นเนื้อให้ตั้งหลายชิ้น แต่เขากลับเลือกชิ้นที่มันเยอะที่สุดให้เธอ

เธอเอาแครอทใส่ปากตัวเอง ในขณะที่ดวงตากลมโตยังจ้องเขาอยู่

เฟิงหีโม่กินมาม่าที่อยู่เต็มจานจนหมด ไม่เหลือแม้กระทั่งน้ำซุป เขาอารมณ์ดีมาก หลีโน่ยิ้มออกมาแล้วลุกขึ้นเก็บจานและตะเกียบอย่างเป็นธรรมชาติ

การใช้ชีวิตอย่างนี้ เธอทำมาสามปีจนเป็นนิสัยแล้ว

โดยเฉพาะจานชาม

เมื่อทำความสะอาดห้องครัวเสร็จ เธอจึงไปล้างมือ

และอีกด้านหนึ่ง แม้เฟิงหีโม่จะไม่ได้ลงมือทำเอง แต่สายตาเขาก็ไม่ได้ละจากเธอไปไหน ตอนที่เธอตั้งใจทำอะไรช่างดูสวยจริงๆ

เฟิงหีโม่เดินเข้าไปกอดเธอจากด้านหลัง และจูบลงบนคอเรียวของเธอเบาๆ คืนนี้ไม่รู้ว่าทำไม เขาถึงทำท่าแปลกๆ

หลังของเธอชนที่อยู่ร่างใหญ่ของเขา ทำให้หลีโน่รู้สึกอบอุ่นมาก

ทั้งคู่ก็จับมือกันไปเดินเล่น เพื่อเป็นการย่อยอาหาร จากนั้นเฟิงหีโม่ก็ไปรับโทรศัพท์

Bình Luận ()

0/255