วิวาห์ฟ้าแลบ ประธานตัวร้าย

บทที่ 97 โผล่วันละครั้ง

บทที่ 97 โผล่วันละครั้ง

ทุกครั้งที่มาหาคุณยาย ทุกอย่างดีหมด ยกเว้นเรื่องนี้เรื่องเดียวที่ทำให้เธอหมดหนทาง

แม้ในตอนกลางคืนเฟิงหีโม่จะไม่ค่อยเหมือนคร แต่เธอก็รู้สึกได้ว่าเขาควบคุมตัวเองได้ดี แม้จะอยู่ในช่วงเวลาแบบนั้นก็ตาม นอกจากครั้งแรกที่ไม่ค่อยดีแล้ว ทุกครั้งไม่ว่าจะร้อนแรงขนาดไหน เขาก็มักจะทำแต่พอดี

ในจิตใต้สำนึกของเธอ เธอมักจะรู้สึกว่าเขาไม่ได้ต้องการจะทำให้เธอท้อง อาจจะเป็นเพราะว่าเขายังมองอนาคตของเราไม่ดีพอ

พอคิดถึงตรงนี้ จิตใจของหลีโน่ก็หดหู่ขึ้นมา

“ทำไมล่ะ เขาไม่ใส่ใจหรอ หรือว่าติดเด็กอยู่ข้างนอก แม่หนู เรื่องพวกนี้หนูห้ามปิดบังยายนะ ยายเป็นคนเก่าคนแก่ สามารถเป็นกำลังเสริมให้หนูได้แน่นอน กฎของตระกูลเฟิงใครก็ห้ามทำลายทั้งนั้น”

จนตอนนี้เธอก็ยังไม่เข้าใจว่าสรุปแล้วตระกูลเฟิงมีกฎอะไร

และเธอก็นึกขึ้นมาได้ว่าตอนนั้น ตอนที่เธอพูดถึงเรื่องการหย่า เฟิงหีโม่ก็เหมือนจะพูดถึงเรื่องกฎขึ้นมาเหมือนกัน หลีโน่จึงถามออกไปด้วยความสงสัย

“คุณยายคะ ตระกูลเฟิงมีกฎอะไร บอกหนูได้มั้ยคะ หนูกลัวจะทำให้เกิดเรื่องเพราะความไม่รู้”

“อะไรกัน หีโม่ไม่เคยบอกหนูหรอ”

คุณยายเฟิงมองเธอด้วยความแปลกใจอย่างไม่ปิดบัง : ผู้หญิงที่รู้กฎของตระกูลเฟิงทุกคน ไม่มีใครไม่อยากขึ้นเตียงของผู้ชายตระกูลเฟิงเลย กฎของตระกูลเฟิงข้อแรก แต่งแล้วห้ามหย่า

เรื่องนี้ถือเป็นความฝันของผู้หญิงหลายๆคนเลย

และเป็นเพราะกฎข้อนี้ ดังนั้นตระกูลเฟิงจึงสอนลูกหลานผู้ชายค่อนข้างเข้มงวด โดยเฉพาะเรื่องแต่งงาน อันที่จริงแล้ว สิ่งที่พวกเขาปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กก็คือการเป็นสามี นอกจากต้องปกป้องครอบครัวและประเทศแล้ว เขายังต้องรับผิดชอบต่อครอบครัว ต้องรักและปกป้องภรรยาและลูก นี่เป็นหน้าที่

ในสายตาของคุณยายเฟิง การเป็นผู้หญิงของตระกูลเฟิง ไม่ว่าจะรักหรือไม่รักก็ต่างเป็นเรื่องที่น่ายินดีทั้งนั้น

เธอค่อนข้างแปลกใจที่หลานชายสามารถขอผู้หญิงแต่งงานได้ โดยที่ไม่บอกกฎข้อนี้

ผู้หญิงบริสุทธิ์แบบนี้หาได้ยากจริงๆ

เมื่อมองเธอ คุณยายก็รู้สึกพอใจมาก

เอาเป็นว่าเราเป็นยายหลายสะใภ้กัน ยังไงก็ไม่เสีย ยายจะบอกให้นะหนู ยายถามแค่นิดเดียวก็หน้าแดงขนาดนี้แล้ว ถ้าอายขนาดนี้จะได้ยังไงกัน ตอนนี้ผู้หญิงข้างนอกมีจริตขนาดไหน

คุณยายนี่เขาเป็นหลานชายคุณยายรึเปล่าคะ

หลีโน่พยักหน้าพูด “หนูจำได้แล้วค่ะคุณยาย พวกเราถ่ายรูปกันเถอะค่ะ เมื่อกี้เขาบอกว่าอยากดูรูปคุณยาย....”

หลีโน่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถือออกไปห่างๆ และถือโอกาสพูดเปลี่ยนเรื่องไปด้วย

เมื่อถ่ายรูปสวยๆออกมาได้หนึ่งรูป โดยที่เป็นหน้ายิ้มๆของคุณยายกว่าครึ่งแล้ว เธอก็แต่งนิดหน่อย ก่อนจะส่งไปให้เฟิงหีโม่

ทางฝั่งเฟิงหีโม่ แวบแรกเขาก็มองเห็นต่างหูรูปผีเสื้อที่หูเธอก่อน นั่นทำให้เขาดีใจมากๆ เขาจึงพิมพ์ตอบกลับไป

“อืม คุณอยู่กับคุณยายดีๆแล้วกัน”

แค่กระพริบตาเวลาก็ผ่านไปสองวันแล้ว ในที่สุดก็เสร็จงานไปอีกหนึ่งวัน หลีโน่บิดเอวและมองลงไปที่ต้นไม้สีเขียวด้วยความคุ้นชิน

เธอมองหัวข้องาน พร้อมกะเวลาทำงาน จากนั้นก็แบ่งเวลาวันหยุดหนึ่งวันไปเยี่ยมพ่อ

พอเฟิงหีโม่ไม่อยู่ เธอก็รู้สึกตัวเองมีประสิทธิภาพขึ้น

จากนั้นก็ถือโอกาสอัดเสียง

ระหว่างที่เดินออกบริษัท โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นมา “เชียนหยู่”

และทันทีที่ได้ยินคำว่ากินข้าว เธอก็ดูเวลา ก่อนจะบอก “ตอนนี้หรอ

เมื่อนัดเวลากันเสร็จทั้งคู่ก็คุยกันอีกเล็กน้อย เมื่อหลีโน่วางสายลง และเงยหน้าขึ้นมา เธอก็เห็นจางเยวี่ยเจ๋อยืนอยู่หน้าประตูบริษัทอีกแล้ว

ในตอนนั้น เธอก็รู้สึกหมดคำจะพูดจริงๆ

มาโผล่ที่หน้าบริษัทเธอทุกเย็นแบบนี้หมายความว่ายังไง ในตอนอ่อนแออย่างนี้ กลับคิดถึงเธอขึ้นมาหรอ

เธอมองเขาแวบหนึ่ง แล้วก็เดินออกไปอีกทาง

จางเยวี่ยเจ๋อรออยู่ตรงนั้นนานมาก แต่ก็ไม่ได้ส่งเสียงอะไรออกไป และทุกครั้งสายตาของเขาก็มักจะมองไปที่ต่างหูคู่ที่เธอใส่อยู่นานมากด้วยความเศร้าโศก

เขาไม่ได้ตามเธอไป เพียงแต่หยิบบุหรี่มาสูบเท่านั้น เมื่อสูบเสร็จเขาก็เดินออกไป อาทิตย์นี้เขามาสามวันติดแล้ว

วันศุกร์และวันเสาร์เป็นวันยอดนิยมในคลับ วันนี้ค่าเต้นจึงแพงกว่าปกติสองเท่า

โอกาสดีๆแบบนี้ หลีโน่จึงรีบโทรหาผู้จัดการทันทีว่าวันนี้สามารถต่อรองได้ไหม และก็คิดไม่ถึงว่าโชคจะเข้าข้างเธอ

Bình Luận ()

0/255