วิวาห์ฟ้าแลบ ประธานตัวร้าย

บทที่ 100 เขามีว่าที่ภรรยาแล้วจริงๆ

บทที่ 100 เขามีว่าที่ภรรยาแล้วจริงๆ

เชียนหยู่

เธอเพิ่งจะนึกได้ว่าเธอนัดเชียนหยู่กินข้าว เธอลุกขึ้นแล้วบิดตัวเล็กน้อย ก่อนจะกดรับสาย

“พ่อคะ หนูมีธุระต้องไปทำก่อน วันหลังว่างแล้วหนูจะมาเยี่ยมใหม่นะคะ พ่อต้องหายเร็วๆนะ หนูกับแม่รอพ่อกลับมาอยู่”

เธอเดินไปหอมขมับพ่อเบาๆ แล้วจัดผ้าห่มให้ดี ก่อนจะเก็บของ และออกไป เธอไม่รู้เลยว่าตอนที่เธอหันหลังกลับไปนั้น มือที่อยู่ภายใต้ผ้าห่มนั้นขยับเล็กน้อย แต่ก็เพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้น

ระหว่างที่เธอรีบเดินทางไปที่นัดหมาย จี้เชียนหยู่ก็เลือกที่นั่ง และสั่งของรองท้องรอก่อนแล้ว

เมื่อหลีโน่นั่งลง เธอก็สั่งบะหมี่ทะเลเพิ่มอย่างไม่เกรงใจ ทั้งคู่เริ่มเปิดปากพูดคุยกันเรื่องทั่วไปอย่างอบอุ่น

“เจียงลู่ช่างน่าขยะแขยงจริงๆ เมื่อก่อนแม้ว่าฉันจะไม่ชอบ แต่ก็ดูไม่ออกจริงๆ ไม่แปลกใจว่าทำไมหน้าเธอถึงสวยขนาดนี้”

เมื่อได้ฟัง จี้เชียนหยู่ก็โกรธมาก เธอดันขนมหวานให้หลีโน่

“กินของหวานเยอะๆ อารมณ์จะได้ดี อย่าไปเจอกับผู้หญิงไม่มีค่าอย่างนั้นเลย ขนาดแฟนเก่าเพื่อนสนิทยังไม่ปล่อยไป เธอต้องกระหายขนาดไหนกัน จางเยวี่ยเจ๋อก็สมองกลวง”

ผู้หญิงแบบนี้ก็เอาด้วย

ในประเด็นนี้มุมมองของหลีโน่และจี้เชียนหยู่ค่อนข้างตรงกัน แม้ว่าสีหน้าของเธอจะแย่ ก็มันก็มาจากเรื่องอื่น แต่เรื่องของเฟิงหีโม่ เธอเลือกที่จะหลีกเลี่ยงเท่าที่จะทำได้ ไม่ใช่เพราะไม่เชื่อใจเพื่อน แต่เป็นเพราะว่าเธอก็ยังมองอนาคตของทั้งสองคนไม่ออก

ดังนั้นหลีโน่ก็เลยเลือกที่จะไม่พูดรายละเอียดออกไป

แต่เมื่อคิดถึงเรื่องต่างๆเมื่อก่อน ฉันแค่รู้สึกว่า....ตาบอดเฉยๆ

เมื่อคิดถึงปีนั้น หลีโน่ก็มีอารมณ์ขึ้นมา

เธอก็เป็นคนแรกที่เข้ามาช่วย ฉันก็เลยเชื่อเธออย่างไม่สงสัย และฉันยังรู้สึกซึ้งใจในเธอมาก เธอก็รู้ว่าหลังจากเรื่องนั้น เพื่อนร่วมชั้นของเราทุกคน เมื่อเห็นฉันก็มักจะหนีไปไกลๆ

: โลกมันช่างหนาวเหน็บ ประสบการณ์ครั้งนั้น

เธอจะไว้ใจไหม ถ้าเธอไม่พูดเรื่องเธอกับจางเยวี่ยเจ๋อให้นางรู้ นางจะรู้จักเธอ และแทนที่เธอได้ยังไง แต่ก็นับถือเธอจริงๆ โดนแบบนั้นใครจะทนอยู่เฉยอยู่ได้ เห้ย เธออย่าคิดว่าฉันเลวขนาดนั้น ฉันไม่เคยสนใจผู้ชาย

หลีโน่กรอกตาใส่เธอ แล้วคียปีกไก่ทอดให้

ขอร้องหละ พวกเราดูเหมือนพี่น้องกัน ดูยังไงก็สวยทั้งคู่”

จี้เขียนหยู่หัวเราะ และเรียกเธอเข้ามาใกล้ๆ

ฉันได้ยินมาว่าชื่อ....ฉือ.. อะไรสักอย่างเนี่ยแหละ ตระกูลฉือ เป็นตระกูลร่ำรวยในเมืองหยุ่น และยังดังมากๆด้วย ในขณะที่เจียงลู่ที่ถูกประกาศว่าเป็นลูกสาว จริงๆแล้วเป็นแค่ลูดบุญธรรม

งั้นปีนั้น งานแต่งงานของพวกเธอก็ประกาศอยู่โครมๆ ทำไม ตระกูลฉือ

เหมือนจี้เชียนหยู่จะรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ จึงพูดขึ้นมา

ช่วงนี้ฉันได้ยินพ่อฉันพูดว่า....เหมือน ตระกูลฉือ กับตระกูลจางจะมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน ดังนั้นเรื่องแต่งงานก็เป็นข้อตกลงกันของผู้ใหญ่ แต่ว่านะตระกูลจางเหมือนจะย้ายธุรกิจไปทำที่ต่างประเทศแล้ว ดังนั้นตอนที่จางเยวี่ยเจ๋อย้ายมาที่โรงเรียนของพวกเราก็เลยมาจากต่างประเทศ ช่วงนี้ไม่รู้ทำไมถึงย้ายธุรกิจกลับมาตั้งหลักที่ในประเทศ และมาที่เมืองชิงเฉิง เรื่องที่พวกเธออยู่เมืองเฟิงเฉิง

จริงๆแล้ว ถ้าให้หลีโน่คิดดีๆเธอก็เข้าใจ ตอนนั้นเขากลับประเทศมาเรียนต่ออีกสองปีที่เหลือ และเหตุผลหลักก็เพราะต้องการจะมาแก้แค้นเธอ

สรุปแล้วเขาแค้นเธอขนาดไหนกันแน่ ถึงต้องตามมาถึงหมื่นลี้

ในขณะที่กำลังคิดอย่างสงสัยนั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา

“ผู้จัดการซู”

จี้เชียนหยู่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับ ขัดจังหวะความคิดของเธอ ส่วนหลีโน่ก็ตักเค้กขึ้นมากินอีกคำ

เข้าใจอะไรผิดไปรึเปล่า มาขอร้องคนอะไรตรงนี้ พี่ซู ฉันจะบอกให้นะ ฉันเป็นนักออกแบบ

นวนิยายจะได้รับการอัปเดตทุกวัน กลับมาอ่านต่อพรุ่งนี้นะคะทุกคน!

Bình Luận ()

0/255