บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1000

ในเขตชายแดน อู๋หลิงกำลังนั่งอ่านตำราทหารอยู่ในกระโจม

ไม่นานทหารคนหนึ่งก็รีบเข้ามาพร้อมจดหมายในมือ

“รายงานขุนพลอู๋ นกพิราบสื่อสารมาถึงแล้ว พร้อมจดหมายจากท่านหมิงถันขอรับ!”

เมื่ออู๋หลิงได้ยินดังนั้น เขาก็แสดงสีหน้าวิตกกังวลทันที เขาลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว กวัดมือเร่งเร้าให้ทหารเข้ามา “รีบเอามาให้ข้าอ่านเร็วเข้า!”

“ขอรับ ขุนพลอู๋!”

ทหารก้าวมาข้างหน้าทันที แล้วส่งจดหมายให้อู๋หลิง

เมื่อเขาได้อ่านเนื้อหาของจดหมาย อู๋หลิงก็ดีใจมากจนไม่อาจระงับความตื่นเต้นได้!

“เยี่ยมมาก ในที่สุดเสนาธิการทหารก็ตกลงช่วยพวกเราแล้ว!”

ในขณะนี้ รองขุนพลจางผิงที่ยืนหน้าเคร่งขรึมอยู่ข้างอู๋หลิง ถามด้วยความประหลาดใจ “ขุนพลอู๋ ท่านกำลังบอกว่าท่านหมิงถันวางแผนจะช่วยเราแก้ไขสถานการณ์ปัจจุบันหรือขอรับ?”

“ถูกต้อง”

อู๋หลิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ

“ข้าเชื่อว่าด้วยความช่วยเหลือจากเสนาธิการทหาร จะสามารถช่วยให้พวกเราชนะในครั้งนี้ได้แน่นอน!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของจางผิงก็จริงจังขึ้นเล็กน้อย

หลังจากที่เขาไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ก็อดไม่ได้ที่จะถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ขุนพลอู๋ ท่านหมิงถันจะใช้วิธีใดเพื่อช่วยพวกเราหรือขอรับ?”

“เขาไม่ได้ส่งทหารมาให้เราแม้แต่คนเดียว เป็นไปได้หรือไม่ที่เขาแค่บอกว่าเขาเต็มใจช่วยก็ แล้วจะช่วยให้เราชนะได้?”

หลังจากพูดเช่นนี้ สีหน้าของจางผิงก็กลับมาจริงจังอีกครั้ง

นี่ไม่ใช่การเล่นของเด็ก!