บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1017

ไม่มีอะไรมากไปกว่าการได้รับผลประโยชน์!

ดินแดนทั้งเก้าของต้าเย่ไม่เพียงแต่สวยงามน่าหมายปองเท่านั้น!

ต้องใช้เวลาและกองกำลังจำนวนมากในการโจมตี!

ดินแดนทั้งเก้านั้นยากที่จะพิชิต ไม่เช่นนั้นคงไม่มีราชวงศ์มากมายในต้าเย่

แต่ว่า...

แม้ว่าจะยังไม่มีวิกฤติใหญ่เกิดขึ้น แต่ก็ไม่สามารถละเลยการบุกรุกนี้ได้

จิตใจของหวังหยวนฟุ้งซ่านในขณะนี้ พยายามคิดอย่างรอบคอบเพื่อหามาตรการรับมือ

หลังจากผ่านไปนาน ในที่สุดเขาก็พูดออกมา

“เกาเล่อ เราอย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เกาเล่อก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

“อย่าเข้าไปยุ่งหรือ? เหตุใดกัน?”

เกาเล่อไม่เข้าใจ หวังหยวนไม่อยากให้ต้นต้าเย่สั่นคลอน แต่เหตุใดเขาถึงไม่เข้าไปแทรกแซงในเรื่องนี้?

หวังหยวนสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดว่า “ถ้าเราเข้าไปแทรกแซง เราจะเปิดเผยความแข็งแกร่งของเรา และทำให้ทั้งราชวงศ์ ตระกูลเซิ่ง และตระกูลไป๋เกรงกลัวเราทุกฝ่าย”

“เมื่อกลัวแล้ว สถานการณ์ของเราก็จะไม่ดี”

“แม้ข้าจะไม่อยากเห็นต้าเย่วุ่นวาย แต่ถ้าเราตกเป็นเป้าของการวิพากษ์วิจารณ์จะเป็นอันตราย ข้าไม่อาจล้อเล่นกับชีวิตของพวกเจ้าได้!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เกาเล่อก็พยักหน้า

ใช่แล้ว เมื่อความแข็งแกร่งของพวกเขาถูกเปิดเผย คนเหล่านั้นจะกังวล!

เพราะวิธีการของพวกเขานั้นทรงพลังมาก!

มันคือปืนคาบศิลาและระเบิดมือ!

“เหตุผลประการที่สอง ความวุ่นวายในต้าเย่นั้นหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้เราจะป้องกันคราวนี้ได้ก็ยังมีอีก เกรงว่ามันจะเลวร้ายลงทุกครั้ง”

“ปล่อยให้เป็นไปตามกระแส ไร้การทำลายล้างย่อมไร้การประกอบสร้าง!”

“แม้กระบวนการอาจจะโหดร้ายไปสักหน่อย แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ แล้วจะมีเหตุผลอะไรให้ออกไปลงมือ?”