บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1021

ไม่ต้องพูดถึงว่าใบหน้าของเขาดูสงบเพียงใด เขาหัวเราะเบา ๆ ยกสุราขึ้นมาจิบ ก่อนโบกมือแล้วพูดด้วยท่าทีผ่อนคลาย “ไม่ต้องกังวล พวกทหารจากเมืองหวงเหล่านั้นไม่มีทางบุกเข้ามาหรอก!”

“ใช่แล้ว พวกเจ้ากังวลเรื่องเหล่านี้ไปก็ไม่มีประโยชน์ วันนี้เป็นวันที่พวกเราจะดื่มกันให้สนุกสนาน มาเถอะ ทุกคนไม่เมาไม่กลับ!”

ในขณะนี้ ความกังวลและความสับสนในใจของพวกทหารเหล่านั้นหายไปทันที!

เพราะในเมื่อขุนพลพูดเช่นนั้นแล้ว แล้วเหตุใดทหารเหล่านี้ยังต้องกังวลอีก?

ทุกคนจึงเริ่มร่ำสุรากันอย่างหนัก ร้องรำทำเพลงกันอย่างสนุกสนานทันที ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขาดูมีความสุขเพียงใด!

เสียงร้องเพลงดังลั่นเช่นนั้น ทำให้หลี่เฟิงเข้ามาดู

สายตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวลและความกระตือรือร้น เขารีบเดินเข้ามามองหน้าขุนพลฮั่วไป่หมิง แล้วพูดอย่างเคร่งขรึม “ขุนพลฮั่ว นี่เป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดของศึกระหว่างสองกองทัพ!”

“พวกเราควรเฝ้าระวังกันให้ดี หากจู่ ๆ เมืองหวงบุกเข้ามาโจมตีพวกเรากะทันหัน แล้วพวกเราไม่ทันระวังตัวจะทำอย่างไร?”

เมื่อได้ยินดังนั้น ฮั่วไป่หมิงและเหล่าทหารที่กำลังร่ำสุราก็มองหน้ากันครู่หนึ่ง ทันใดนั้นก็ระเบิดเสียงหัวเราะกึกก้อง!

ร่องรอยของการเยาะเย้ยถากถางปรากฏในดวงตาของเขา ขณะที่พูดอย่างเย็นชา “ฮ่าฮ่าฮ่า งั้นหรือ หากพวกชาวหวงบังอาจบุกเข้ามาต่อสู้ชิงดินแดนจริง ข้าจะสังหารพวกมันเอง!”

“มาเถอะ มาเถอะ ดื่มกันต่อ!”

ฮั่วไป่หมิงยกจอกสุราในมือขึ้น เตรียมร่ำสุราต่อ

แต่เหตุการณ์ต่อมาทำให้ฮั่วไป่หมิงสะดุ้งทันที

จู่ ๆ หลี่เฟิงก็คุกเข่าลงบนพื้น กำมือแน่นขณะพูดอย่างจริงใจ “ผู้ใต้บัญชายินดีที่จะไปสืบสถานการณ์ทางฝั่งทหารเมืองหวง หากมีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ จากฝั่งเมืองหวง จะรีบรายงานโดยเร็วที่สุด!”

“ฮ่าฮ่า ดี ถ้าเจ้าเต็มใจจะไปก็รีบไปเลย”