บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1025

หมานอี๋จะบุกเมืองสู่ และอากู่ต๋าก็ถ่วงเวลาเอาไว้!

กล่าวคือตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป พวกเขาตกเป็นฝ่ายถูกกระทำเต็มรูปแบบแล้ว!

ซ้ำยัง...

ไม่มีโอกาสต่อต้านได้เลย!

“ฮ่าฮ่า ระยะทางจากที่นี่ไกลเกินไป เสียงดังแค่ไหนก็ไปไม่ถึง…”

“เฮ้อ... น่าเสียดายที่ข้าไม่ได้เห็นกองทัพอันเกรียงไกรที่มีกว่าห้าหมื่นนายของเจ้า ถูกตีจนแตกพ่ายดั่งกองทรายที่แตกกระเจิง”

หมานต๋าถูยกยิ้ม หลังจากได้ฟังเช่นนี้ ใบหน้าของอู๋หลิงก็โกรธเกรี้ยว!

“อู๋หลิง ข้ารู้ว่าเจ้ากังวลเรื่องอะไร เจ้ากังวลว่าเมืองหวงจะยกทัพเต็มรูปแบบ เพื่อบุกโจมตีจนถึงใจกลางต้าเย่ ไม่ต้องกังวล ไม่ทำเช่นนั้นหรอก”

เมื่อหมานต๋าถูพูดเช่นนี้ อู๋หลิงก็หรี่ตาครุ่นคิดอย่างระมัดระวัง แล้วเข้าใจความหมายที่อีกฝ่ายสื่อ

“พวกเจ้า... อยากได้ดินแดน!”

“แล้วก็... จะครอบครองถาวรใช่หรือไม่!”

ใบหน้าของอู๋หลิงบึ้งตึง ขณะพูดอย่างเย็นชา

หมานต๋าถูหัวเราะแล้วตอบว่า “ใช่ ในเมื่อเจ้าคิดเรื่องนี้ได้ เช่นนั้นก็มาเริ่มคุยกันเถอะ ข้าคิดว่าเจ้าก็สามารถเป็นตัวแทนของต้าเย่ได้ แน่นอน แม้ว่าเจ้าจะไม่ยอมเป็น ข้าก็เชื่อว่าต้าเย่ของเจ้าไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!”

นี่เป็นเรื่องจริง ตอนนี้ต้าเย่ทำอะไรไม่ได้แล้ว!

ไม่เพียงแต่ถูกศัตรูทั้งสองฝ่ายโจมตีเท่านั้น แต่ยังเกิดความขัดแย้งทางการเมืองภายในอีกด้วย ในสถานการณ์นี้อู๋หลิงทำอะไรไม่ถูกจริง ๆ!

“ความจริงแล้วต้าเย่ของพวกเจ้ามีความแข็งแกร่งมาก ไม่ว่าจะเป็นตระกูลเซิ่ง ตระกูลไป๋ ราชสำนัก หรือแม้แต่หวังหยวนที่ถูกส่งไปยังเมืองหวงและเมืองหมานอี๋ ทุกฝ่ายล้วนมีพลังมหาศาล”

“ถ้าพวกเจ้าทุกคนร่วมมือกัน พวกข้าย่อมไม่อาจต่อกรได้”

“ให้ข้าลองคำนวณคร่าว ๆ หน่อย ตระกูลเซิ่งที่กล้าท้าทายราชสำนักต้าเย่ มีกองกำลังอย่างน้อยแปดหมื่นนายอยู่ในมือ!”