บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1033

“มีนางอยู่ สถานการณ์ไม่ดีแน่นอน!”

ความไม่พอใจของสาธารณชนกำลังเดือดดาลและรุนแรงมากในขณะนี้

แน่นอนว่าสำหรับเรื่องเช่นนี้ ไป๋เหยียนเฟยย่อมโต้กลับทันที!

“เรื่องนี้เป็นเพราะองค์ชายใหญ่ ถ้าเขาไม่ประกาศตนเป็นเจ้าผู้ครองสามแคว้น และประกาศทำสงครามกับราชสำนัก คงไม่มีขุนพลทหารคนใดต้องเดินทางไปปราบหลายพันลี้ และเมืองหวงกับหมานอี๋ก็จะไม่ได้ใช้ประโยชน์จากความวุ่นวาย!”

“สรุปก็คือเรื่องนี้ยังคงเป็นเพราะตระกูลเซิ่ง!”

“ฮึ่ม! เพื่อจะแข่งขันแย่งชิงบัลลังก์ เราจึงต้องสูญเสียดินแดนต้าเย่ของเราไป เขาช่างเป็นองค์ชายที่ดีจริง ๆ ถ้าเขาได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้ แผ่นดินคงล่มจมเป็นแน่!”

ไป๋เหยียนเฟยส่งคนไปกระตุ้นให้เกิดกระแสเช่นนี้ ซึ่งทำให้หลายคนเข้าใจเรื่องนี้ และเริ่มวิพากษ์วิจารณ์ตระกูลเซิ่ง

นับตั้งแต่การสิ้นพระชนม์ของฮ่องเต้ซิงหลง ก็มีความขัดแย้งเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ระหว่างตระกูลเซิ่งและราชสำนักต้าเย่

ผู้คนนับไม่ถ้วนมีส่วนร่วมในความสับสนวุ่นวายนี้ บางคนมองออกชัดเจน ในขณะที่บางคนก็มองไม่ออก

สรุปแล้ว แผ่นดินตอนนี้เริ่มวุ่นวายมากขึ้นจริง ๆ

ไป๋เหยียนเฟยนั่งอยู่ในห้องนอนเป็นเวลาหลายวัน นางรู้สึกโกรธมากจนปวดหัว ใบหน้าของนางก็ซีดเซียวและโทรมมาก!

“ตระกูลเซิ่ง... จิตใจชั่วร้ายจริง ๆ!”

ไป๋เหยียนเฟยรู้สึกเครียดมาก

เพื่อเห็นแก่ฮ่องเต้ซิงหลง นางได้ตัดขาดกับตระกูลไป๋แล้ว เพื่อปฏิบัติตามความปรารถนาสุดท้ายของฮ่องเต้ซิงหลง

แต่คนในแผ่นดินนี้ไม่เข้าใจ นางทุกข์ใจมากจริง ๆ

เมื่อรวมกับวิธีการอันน่ารังเกียจของตระกูลเซิ่งแล้ว นางก็ไม่มีอำนาจพอจะต้านทานได้!

“ฮองเฮา ช่วงนี้น้ำหนักท่านลดไปมาก โปรดเสวยซุปเม็ดบัวสักชามเถิดเพคะ…”

ไป๋หลิงมองไป๋เหยียนเฟย แล้วพูดด้วยความทุกข์ใจอย่างยิ่ง

ไป๋เหยียนเฟยถอนหายใจ “กินไม่ลง เอาออกไปเถิด…”

“ฮองเฮา แม้ว่าในราชสำนักจะมีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้น แต่การมีสิ่งที่ต้องทำมากเกินไป แต่เสวยน้อยเกินไป ก็ไม่ใช่สัญญาณของการมีอายุยืนยาว…”