บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1038

วิธีการเช่นนี้ของตระกูลเซิ่ง เป็นสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนจริง ๆ!

หลังจากที่เสนาบดีฝ่ายซ้ายหยางเฟิ่งกั๋วพูดเช่นนี้ เป้าชิงสื่อก็ถอนหายใจเช่นกัน

“ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ... ฮองเฮา เกรงว่าเรื่องนี้จะแพร่กระจายไปทั่วแผ่นดินในไม่ช้า...”

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ไป๋เหยียนเฟยก็ยิ่งไม่พอใจมากขึ้นไปอีก!

“ตระกูลเซิ่งจะต้องป่าวประกาศเรื่องนี้ให้ทั้งแผ่นดินรู้แน่นอน ว่าตอนนี้ฮองเฮาดูแลราชสำนักมาสามเดือนแล้ว แต่กลับสูญเสียสองดินแดนไปแล้ว”

“สำหรับตระกูลเซิ่ง การที่พวกเขายึดดินแดนนี้กลับคืนมาได้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์อีกครั้ง และเริ่มการต่อสู้เพื่อชิงบัลลังก์อีกครั้ง บางทีตระกูลเซิ่งอาจจะนำเหตุการณ์การสิ้นพระชนม์ของฮ่องเต้ผู้ล่วงลับ มาปลุกปั่น สร้างความเดือดร้อนอีกก็เป็นได้”

“ผู้คนในแผ่นดินนี้ถูกหลอกลวง มีน้อยคนนักที่จะรู้ความจริงเรื่องนี้ พวกเขารู้เพียงว่าฮองเฮาทำให้สูญเสียสองดินแดน และตระกูลเซิ่ง... ยึดกลับมาได้หนึ่งดินแดน…”

หยางเฟิ่งกั๋วพูดอีกครั้ง แม้ว่าพวกเขาทุกคนจะรู้ว่านี่คือสิ่งที่ตระกูลเซิ่งต้องการ แต่ตอนนี้เมื่อพูดแล้วก็ยังน่าโมโหมาก!

เพราะสิ่งที่ตระกูลเซิ่งทำลงไปนั้นโหดเหี้ยมเกินไป วิธีการดังกล่าวช่างอุกอาจมาก!

“ฮองเฮา เรื่องนี้เป็นข้อสรุปที่กล่าวไปแล้ว ไม่สามารถยกเลิกได้ สิ่งที่สำคัญที่สุดของเราตอนนี้ คือการแก้ปัญหาเรื่องตระกูลเซิ่งโดยเร็วที่สุด มิฉะนั้นผู้คนในแผ่นดินจะยังคงวิพากษ์วิจารณ์ท่านต่อไป และบอกว่าท่าน... ไม่เหมาะสมกับตำแหน่ง! “

ในขณะนี้ชิงสื่อก็พูดอยู่ด้วยสีหน้าเป็นกังวล

ไป๋เหยียนเฟยจะไม่รู้ได้อย่างไร!

แต่เรื่องเช่นนี้มันยากมาก!

ตระกูลเซิ่งได้ตัดสินใจมานานแล้ว ว่าหากราชสำนักโจมตีพวกเขา มันจะดึงดูดความสนใจของเมืองหวงและหมานอี๋อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ต้าเย่จึงเหมือนถูกควบคุมอยู่ ทำให้ไม่กล้าโจมตีจริง ๆ

และพวกเขาไม่เพียงแต่มีเวลาเหลือเฟือในการวางแผนสกปรก แต่ยังสามารถฉวยโอกาสเสริมความแข็งแกร่งขึ้นได้อีกด้วย!

เมื่อเห็นว่าตนถูกทั้งคนทั่วแผ่นดินและราชสำนักตำหนิ นางจึงทำอะไรไม่ถูก ไม่เช่นนั้นคงสามารถวางแผนต่าง ๆ ได้มากขึ้น และควบคุมความคิดได้เต็มที่กว่านี้!

ตอนนี้หยางเฟิ่งกั๋วพูดอีกครั้ง “ฮองเฮา มีอีกสิ่งหนึ่งที่ต้องพิจารณา นั่นคือ... ทุกวันนี้มีความขัดแย้งในแผ่นดิน และใจคนเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ ในเวลานี้อำนาจของตระกูลเซิ่งกำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ กลุ่มคนมีความสามารถที่มีความปรารถนามากมายจะถูกดึงดูดไปใกล้ชิด แม้แต่ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของเราในราชสำนัก... ข้าเกรงว่าหลายคนจะมีความคิดเป็นอื่นในใจ”

นี่คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด!

ทุกคนมีความคิดที่แตกต่างกันในใจ บ้างก็เพื่อชื่อเสียง บ้างก็เพื่อผลประโยชน์และบ้างก็เพื่อเอาตัวรอด