นั่นเป็นเหตุผลว่าเหตุใดพวกเขาถึงโกรธมาก!
“เรื่องนี้... แม้ว่าในตอนแรกตระกูลเซิ่งจะทำเช่นนั้นจริง แต่ตอนนี้เมื่อมาคิดดูแล้ว พวกเขาคงรู้แล้วว่าฮองเฮาไม่ใช่คนที่สามารถควบคุมราชสำนักได้ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการเข้าไปแทนที่นาง!”
“สมควรจะถูกแทนที่แล้ว! ฮ่องเต้ซิงหลงมีองค์ชายใหญ่ เขาเป็นอัจฉริยะ เหตุใดเขาจะเป็นฮ่องเต้ไม่ได้?”
“ใช่แล้ว บัลลังก์นี้ควรจะเป็นขององค์ชายใหญ่ เหตุใดฮองเฮาถึงสมควรได้ขึ้นครอง?”
“แต่เดิมข้าคิดว่าฮองเฮาองค์นี้มีความสามารถบางอย่าง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่านางเป็นเพียงคนงี่เง่าคนหนึ่งเท่านั้น!”
ความคิดเห็นเหล่านี้ บ่งบอกว่าคนเหล่านี้มองไม่เห็นความจริง
แต่สิ่งที่พวกเขามองออกนั้นคือความจริงที่เรียบง่ายที่สุด
ใครเสียหน้าและใครได้หน้า!
เรื่องเช่นนี้มองออกได้ง่ายดาย!
ในเวลาเดียวกัน ในวังหลวงของหมานอี๋ เอ้อร์ฮาได้มาถึงแล้ว และบอกข่าวเรื่องเมืองสู่ให้หมานต๋าถูฟัง
เมื่อหมานต๋าถูได้ยินดังนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที!
“อะไรนะ! ตระกูลเซิ่งโจมตีเมืองสู่ในชั่วข้ามคืน สังหารทหารของข้าไปสองหมื่นคน และยึดดินแดนเมืองสู่ไป!”
ใบหน้าของหมานต๋าถูซีดเผือด เขาไม่เคยคิดเลยว่าตระกูลเซิ่งจะทำเช่นนี้ได้จริงๆ!
“ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ... อ๋องหมานอี๋ เรา... เราควรทำอย่างไรดี...”
เอ้อร์ฮาคุกเข่าลงกับพื้นด้วยสีหน้าหวาดกลัว
“พวกเราสองหมื่นคนถูกสังหารหมดภายในคืนเดียวได้อย่างไร แม้ว่าจะโจมตีเมือง ก็จำเป็นต้องมีทหารอย่างน้อยห้าหมื่นนาย ตระกูลเซิ่งไปเอาทหารมาจากไหน?”
หมานต๋าถูสับสนมากจนอดไม่ได้ที่จะถาม
เอ้อร์ฮากล่าวว่า “ตระกูลเซิ่งส่งคนมาสามหมื่นคน แต่ละคนล้วนมีวรยุทธขั้นสูง ทหารฝ่ายเราถูกฆ่าตายกลางดึก แม้ว่าทหารคนอื่น ๆ จะลุกขึ้นต่อสู้ด้วยชีวิต... แต่ว่าพวกเขาแข็งแกร่งเกินไปจริง ๆ... ไม่อาจเอาชนะได้เลย…”
เอ้อร์ฮาไม่ได้โกหกเรื่องนี้ เขาพูดความจริง!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่
อัพปตอนต่อหน่อยอ่านถึง373 แล้ววสนุก...
สนุกมมากครับ ปกติเห็นแนวนี้ตัวเอกชอบเป็นผู้หญิง...
รบกวน อัพเดท ด้วยครับ /...
รออยู่ครับ เรื่องนี้ สนุกมาก อย่าเพิ่งเท กันน่ะครับ/ขอบคุณ แอดฯ...
รอตอนต่อไปอยู่ครับ...
รอ update อยู่น๊าา กำลังสนุกเลย...
เรื่องนี้ ดีมากครับ รบกวน อัพเดท ไวๆ ใจจะขาดแล้ว ขาดตอนไปเดือนนึงแล้วครับ...
รอตอนต่อไปอยู่นะครับ แอดมิน...
ฮ่องเต้ในนิยายนี้ จับสลากได้ตำแหน่งมาแน่นอน...
ขอบคุณ admin ครับ เรื่องนี้สนุกจริงๆ...