บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1046

ไป๋เหยียนเฟยพูดตามตรง คำพูดของนางตรงไปตรงมาเป็นอย่างมาก ไม่มีการอ้อมค้อมเลย

สุดท้ายเรื่องนี้ก็เคยพูดคุยกันตั้งแต่ครั้งที่แล้ว

ไป๋เจิ้นถังจ้องมองไป๋เหยียนเฟย หลังจากคิดอยู่นานเขาก็พูด

“น้องสาว เหตุผลที่พี่มาที่นี่ก็เพราะความเป็นพี่น้องร่วมสายเลือด เจ้ารู้ตัวหรือไม่ว่าตอนนี้เจ้ากำลังทำอะไรอยู่ หากท่านพ่อยังมีชีวิตอยู่ ท่านจะทำอย่างไร?”

ไป๋เจิ้นถังไม่ต้องการแสดงความเห็นจากมุมมองของตัวเอง แต่เลือกยกมุมมองของพ่อมาพูดแทน เพื่อให้ไป๋เหยียนเฟยเข้าใจความจริงนี้

แม้ว่าเขาจะพูดประโยคนี้ไปแล้วเมื่อครั้งที่แล้ว แต่คราวนี้เขาก็จะยังพูดอีกอยู่ดี!

“ข้า... ข้าเข้าใจ...”

ไป๋เหยียนเฟยพยักหน้า นางรู้ดีว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา คนตระกูลไป๋ปรารถนาสิ่งใด

ตอนนี้เป็นช่วงที่มีความหวังมากที่สุด แต่แล้วตัวนางเองล่ะ...

นางไม่ได้ช่วยตระกูลไป๋เลย ถ้าพ่อของนางยังอยู่ เขาคงจะโกรธมาก!

จากนี้ไปเขาอาจไม่ถือว่านางเป็นลูกสาวแล้วด้วยซ้ำ!

เรื่องทั้งหมดนี้นางรู้ดี!

แต่นางไม่สามารถละทิ้งต้าเย่ไปได้! ไม่อยากทำให้ฮ่องเต้ซิงหลงต้องผิดหวัง

ในฐานะสามีภรรยา นางไม่คงไม่กล้าไปเผชิญหน้ากับเขาในปรโลก เพราะรู้สึกผิดมากเกินไป!

“เจ้าเข้าใจก็ดี น้องสาว ไม่ใช่ว่าวันนี้พี่อยากขุดคุ้ยเรื่องนี้ขึ้นมาอีก แต่ว่า... ต้าเย่วันนี้เหมือนเรือที่ใบเรือหักจนเหลือใบเดียว ใกล้จะแบกรับไม่ไหวเต็มทน ไม่อย่างนั้นจะเกิดสถานการณ์เช่นนี้ได้อย่างไร”

“เจ้าอยู่ตัวคนเดียว ไม่สามารถควบคุมสถานการณ์นี้ได้เลย ตระกูลเซิ่งมุ่งมั่นจะยึดอำนาจอยู่แล้ว เจ้าเองก็เห็นว่าวิธีการของเขาไม่ใช่ไม่โหดเหี้ยม ไม่ต้องพูดถึงเจ้าหรอก ต่อให้จะเป็นพี่ก็ยังรู้สึกว่ามันยากที่จะปราบปรามได้”

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดเรื่องทั้งหมดนี้ถึงเกิดขึ้น?”