บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1064

เซิ่งตงฉยงสะบัดชายเสื้อคลุมเดินออกไปจากกระโจมอย่างรวดเร็ว

เขาพาทหารทุกคนไปที่ประตูค่ายทันที แน่นอนว่าทันทีที่ไปถึง เขาได้เห็นหน้าเอ้อร์ฮาที่กำลังตะโกนยั่วยุ “ฮ่าฮ่าฮ่า เซิ่งตงฉยง เจ้ามันเต่าขี้ขลาดหดหัวอยู่ในกระดอง!”

“เจ้าเอาแต่หลบอยู่ในกระดองจริง ๆ ไม่เข้าใจเลยว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ ถูกยั่วยุหนักถึงเพียงนี้ แต่กลับไม่มีความสามารถในการต่อสู้เลยหรือ?”

“เจ้าเต่าเฒ่า หากแน่จริง เหตุใดไม่ออกมาต่อสู้กับพวกข้าล่ะ?”

หลังจากได้ฟังประโยคท้าทายเหล่านี้ ใบหน้าของเซิ่งตงฉยงที่มืดมนก็กลายเป็นเย็นชาอย่างยิ่ง

ใบหน้าของเขาบ่งบอกว่ากำลังไม่พอใจและโกรธจัด เขากำหมัดแน่น พลางกัดฟันด้วยความโกรธ

เจ้าคนสารเลวนี่กล้าดูถูกเขาเช่นนี้จริง ๆ!

เรื่องเช่นนี้ยังทำได้ลง จะมีอะไรทำไม่ได้อีก!

แต่เมื่อเซิ่งตงฉยงกำลังจะนำทหารม้าออกไปต่อสู้กับเอ้อร์ฮาให้ตายกันไปข้างหนึ่ง เอ้อร์ฮาก็ชักม้าหันกลับไปอีกครั้งอย่างรวดเร็ว โดยกลุ่มทหารที่อยู่ข้างหลังเขาก็วิ่งหนีไปโดยไม่หันกลับมามองเช่นกัน

ในขณะนี้ ความโกรธสุดขีดก็ถาโถมเข้ามาในใจเซิ่งตงฉยง!

เจตนาฆ่าบนใบหน้าของเขาแทบจะควบคุมไม่ได้!

เขาแทบรอไม่ไหวที่จะจับเอ้อร์ฮามาหั่นให้เป็นชิ้น ๆ จัดการกับคนสารเลวคนนี้อย่างโหดเหี้ยมที่สุด!

แต่ในขณะนี้ สีหน้าของทหารหนุ่มที่อยู่ข้างกายเซิ่งตงฉยงกลับกลายเป็นกังวลมาก

“คุณชายใหญ่ เอ้อร์ฮาจงใจยั่วยุเรา แต่ไม่เคยอยู่เผชิญหน้ากับเราโดยตรง ข้าคิดว่าเรื่องนี้ค่อนข้างผิดปกติขอรับ!”

“บางทีเรื่องนี้อาจมีประเด็นบางอย่างที่เรายังไม่รู้ก็ได้ ใช่หรือไม่ขอรับ?”

หลังจากพูดประโยคสั้น ๆ นี้ ใบหน้าของเซิ่งตงฉยงก็จริงจังมาก เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น “ข้าก็รู้สึกว่าเอ้อร์ฮาคนนี้ดูเหมือนจะ... กำลังวางแผนอะไรบางอย่าง”