บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1066

ก่อนจะมาที่นี่ หวังหยวนได้รับข่าวแล้วว่าตระกูลไป๋กำลังจะร่วมมือกับอู๋หลิง เพื่อจัดการกับตระกูลเซิ่ง!

วันนี้พวกเขาได้ยกทัพไปแล้ว!

เซิ่งตงฉยงถูกเขากับหมานอี๋ควบคุม จึงไม่มีทางที่ทหารฝีมือดีเหล่านี้จะกลับไปได้ทัน จึงเกรงว่าวันนี้จะเป็นจุดจบของตระกูลเซิ่ง!

เมื่อเซิ่งตงฉยงได้ยินประโยคนี้ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที!

“เจ้าพูดอะไร!”

เขาไม่อยากจะเชื่อเลย!

ตระกูลไป๋ร่วมมือกับอู๋หลิงเพื่อจัดการกับพวกเขาจริงหรือ!

เรื่องนี้เป็นไปได้อย่างไร?

ตระกูลเซิ่งติดตามความเคลื่อนไหวของตระกูลไป๋ แต่ไม่เคยสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวใด ๆ จากตระกูลไป๋เลย!

จู่ ๆ จะลงมือกะทันหันได้อย่างไร?

เรื่องนี้ไม่น่าเป็นไปได้!

หวังหยวนยกยิ้มแล้วพูดว่า “เซิ่งตงฉยง ไม่ว่าเจ้าจะเชื่อหรือไม่ มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้า หากเจ้าต้องการเอาชีวิตรอดในสถานการณ์นี้ ข้าเกรงว่ามันจะไม่ง่ายถึงเพียงนั้น!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เขาก็โบกมือ หงเยี่ยและพรรคพวกรวมกว่าร้อยคนก็ปรากฏตัวข้างล่างกำแพงเมือง แต่ละคนถือตะกร้าใส่ระเบิดไว้ในมือ

ข้างหน้ามีกองทัพหมานอี๋ห้าหมื่นคน ข้างหลังมีคนของหวังหยวนหลายร้อยคน โจมตีจากทั้งสองฝ่าย!

ใบหน้าของเซิ่งตงฉยงกลับมืดมนทันทีเมื่อเห็นเช่นนี้

“หวังหยวน เจ้ายังมีอาวุธที่ระเบิดได้อยู่อีกหรือ?”

เซิ่งตงฉยงถามด้วยความตกใจ สายตาบ่งบอกว่ากำลังกังวล!

อาวุธนั้นทรงพลังมากเกินไปจริง ๆ แม้จะไม่อยากยอมรับ ก็จำต้องยอมรับ!

แม้ว่าพวกเขาจะได้เปรียบเรื่องจำนวนคน แต่อาวุธที่ระเบิดได้นั้นทำลายคนมากมายได้ในคราวเดียว นับประสาอะไรกับพวกเขาที่มีกันสามหมื่นคน ต่อให้จะมีสักหนึ่งแสนคน ก็ไม่อาจสู้อาวุธที่ระเบิดได้นี้!!

หวังหยวนหัวเราะ “เซิ่งตงฉยง เจ้าพูดถูก ตอนนี้ข้ายังมีสิ่งนั้นอีกมากมาย!”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกไป เซิ่งตงฉยงก็ตกใจกลัว!!

หวังหยวนยังมีวัตถุระเบิดลึกลับนั่นอยู่จริง ๆ!

คิดได้เช่นนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที ก่อนจะรีบตะโกนสั่งการ!

“ถอยทัพ!”

“ถอยทัพ!”

หลังจากการต่อสู้ครั้งนี้ พลังของตระกูลเซิ่งจะได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง คงเป็นเรื่องยากที่พวกเขาจะกลับมายืนหยัดได้อีกครั้ง!

อู๋หลิงและตระกูลไป๋ร่วมมือกัน พวกเขาย่อมไม่ให้โอกาสตระกูลเซิ่ง!

เพราะโอกาสเช่นนี้หายากเกินไป!

“พี่หยวน เราจะไม่ไล่ตามไปจริงหรือ?”

ต้าหู่เหลือบมองผู้คนที่กำลังหนีตายกัน แล้วถามด้วยความสงสัย

“อย่าไล่ตามศัตรูจนตรอก ปล่อยให้พวกเขามีชีวิตอยู่ อีกทั้งข้าเองก็ไม่อยากฆ่าคนมากเกินไป”

หวังหยวนพูดอย่างสงบ หลังจากได้ฟังเช่นนี้ ต้าหู่ก็พยักหน้า

“พี่หยวน ขุนพลอู๋และตระกูลไป๋ได้ร่วมมือกันเพื่อจัดการกับตระกูลเซิ่งในครั้งนี้ แผ่นดินจะสงบสุขหรือไม่?”

ตอนนี้มีเพียงตระกูลเซิ่งเท่านั้นที่สร้างปัญหา หากตระกูลเซิ่งหายไป แผ่นดินจะไม่สงบสุขและเจริญรุ่งเรืองหรือ?

เมื่อได้ฟังคำถามนี้ หวังหยวนก็สูดหายใจเข้าก่อนส่ายหน้า

“เรื่องเช่นนี้บอกยาก”

ต้าหู่ได้ฟังคำตอบก็สับสน