บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1073

อู๋หลิงรู้ว่าไป๋เฟยเฟยยังคงทดสอบเขาอยู่ สตรีผู้นี้เจ้าเล่ห์มากจริง ๆ เขาจึงต้องระมัดระวังทุกคำพูดที่พูดกับนาง

“อาจจะเป็นเช่นนั้น แต่ข้าไม่มีความคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้หรอก”

หลังจากที่อู๋หลิงพูดจบ ไป๋เฟยเฟยก็เริ่มสับสน

“อู๋หลิง เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”

ไป๋เฟยเฟยถามด้วยความสงสัย

ชายคนนี้อยากเป็นขุนนางผู้ยิ่งใหญ่อันดับหนึ่ง แล้วตอนนี้เหตุใดเขาถึงบอกว่าเขาไม่คิดเรื่องนี้?

อู๋หลิงตอบตามตรง “เจ้าเองก็น่าจะรู้สถานการณ์ของข้าดี ตอนนี้ฮ่องเต้ซิงหลงสิ้นพระชนม์ไปแล้ว ภารกิจของข้าคือการทำให้คนตระกูลอู๋มีชีวิตอยู่อย่างปลอดภัยและสงบสุข ส่วนเรื่องอื่นนั้น ข้าไม่ได้วางแผนไว้”

“พูดตามตรง คราวนี้ที่ข้าส่งทหารไปจัดการกับตระกูลเซิ่ง เป็นเพียงเพราะข้าแค่เคารพความปรารถนาสุดท้ายของบิดา และไม่ต้องการให้ต้าเย่ต้องล่มสลาย”

“ทุกวันนี้เป็นเพราะข้ายังมีความสามารถอยู่ ต้าเย่จึงมอบหมายภารกิจสำคัญนี้ให้ข้า เพราะข้ายังสามารถใช้ทักษะของตัวเองทำประโยชน์ได้ หากเหตุการณ์นี้ไม่เกิดขึ้น ข้าคิดว่าข้าคงได้อยู่แต่ในคฤหาสน์ของตัวเองอย่างสงบเท่านั้น”

หลังจากที่อู๋หลิงพูดจบ สีหน้าเขามีความหมองเศร้า

เขาสัญญากับฮองเฮาไว้ว่าจะแสร้งทำเป็นใกล้ชิดกับตระกูลไป๋

แต่คนในตระกูลไป๋แต่ละคนล้วนฉลาดมาก ดังนั้นเขาจึงต้องแนบเนียน

แม้ว่าตระกูลไป๋จะต้องการให้เขาร่วมมือด้วย แต่เขาก็จะยังปฏิเสธ เพราะนี่คือนิสัยปกติของเขา

ด้วยวิธีนี้เท่านั้น ตระกูลไป๋จึงจะค่อย ๆ เชื่อได้ว่ามีความห่างเหินกันระหว่างเขากับฮองเฮา!

และความห่างเหินนี้เกิดขึ้นเพราะฮ่องเต้ซิงหลงทิ้งไว้ข้างหลัง!

ดังนั้น...

มันจะทำให้สิ่งต่าง ๆ ง่ายขึ้นในภายหลัง!

“เฮ้อ...”

ไป๋เฟยเฟยถอนหายใจ นางย่อมเข้าใจสิ่งที่อู๋หลิงต้องการจะสื่อ นางจึงครุ่นคิดก่อนพูดว่า “อาจจะเป็นเช่นนั้นจริง แต่ก็ยังไม่แน่ชัด”