บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1078

เมื่อเสียงสั่งการของอู๋หลิงดังขึ้น พลหน้าไม้ก็เข้าประจำตำแหน่งทันที!

ทันใดนั้น คันธนูและลูกธนูก็ทะยานออกไปทั่วท้องฟ้า มุ่งเป้าไปที่ฝ่ายเซิ่งตงฉยง!

ใบหน้าของเซิ่งตงฉยงตื่นตระหนก!

พวกเขาทำได้เพียงพยายามต้านทานอย่างสุดกำลังเท่านั้น มีกำลังพลอยู่หนึ่งพันคน และเพิ่งประสบกับการต่อสู้อันหนักหน่วงมาด้วย ทั้งยังเดินทางมาแล้วทั้งวัน ผลก็คือเมื่อถูกอู๋หลิงซุ่มโจมตีตอนนี้ จึงเป็นเรื่องยากที่จะต้านทาน!

เซิ่งตงฉยงเจ็บปวดมาก เมื่อเขาเห็นว่าคนของเขานับพันคนถูกฆ่าตายหรือได้รับบาดเจ็บทันที!

เขาต้องการหลบหนี แต่มันยากมากในเวลานี้ ทั่วบริเวณถูกรายล้อมไปด้วยข้าศึกนับหมื่น จึงไม่มีทางที่จะหลบหนีได้!

เมื่ออู๋หลิงเห็นดังนั้น จึงโบกมืออีกครั้ง เหล่าทหารนับหมื่นจึงรีบรุดไปข้างหน้า

นี่เป็นการสังหารหมู่ฝ่ายเดียว คนของเซิ่งตงฉยงถูกสังหารจนราบคาบภายในเวลาเพียงสิบนาที มีคนเหลืออยู่เพียงไม่กี่สิบคนเท่านั้น!

เมื่ออู๋หลิงโบกมือทุกคนก็เข้าไปล้อมรอบอีกฝ่ายไว้

“เซิ่งตงฉยง ยอมแพ้เสีย เจ้าหมดทางหนีแล้ว”

ในสถานการณ์เช่นนี้ไม่มีทางหนีรอดไปได้ ถ้าสู้ก็มีทางเดียวคือต้องตาย!

“อู๋หลิง ตอนนี้ข้าอยากจะถามเจ้าอย่างหนึ่ง เจ้าบุกโจมตีแคว้นกู่แล้วจริงหรือ?”

เซิ่งตงฉยงสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วถาม

เมื่ออู๋หลิงได้ฟังคำถามนี้ก็ไม่ได้ปิดบัง เขาพยักหน้า “ใช่ กองกำลังสามหมื่นนายของต้าเย่ และกองกำลังห้าหมื่นนายของตระกูลไป๋กำลังปักหลักอยู่ที่ประตูเมืองแคว้นกู่แล้ว”

เมื่อได้ฟังเช่นนี้ ใบหน้าของเซิ่งตงฉยงก็เคร่งขรึมขึ้นอย่างมาก

“เจ้าคิดจะจับตัวข้าไปต่อรองให้พ่อของข้ายอมเปิดประตูเมืองใช่หรือไม่?”

เซิ่งตงฉยงถามตามตรง หลังจากได้ยินคำเหล่านี้ อู๋หลิงก็ไม่ได้ปิดบังเลย เขาพยักหน้า

“เจ้าเดาถูกแล้ว แคว้นกู่นั้นป้องกันง่าย ข้าศึกโจมตีได้ยาก แล้วเจ้าก็มีความสำคัญอย่างมากต่อเซิ่งฟางสี่ ดังนั้นหากเจ้าถูกจับได้ เขาจะต้องยอมแพ้อย่างแน่นอน”

หลังจากที่อู๋หลิงพูดจบเซิ่งตงฉยงก็พูดทันที “เช่นนั้น หากข้าไม่ยอมจะเป็นอย่างไร? จะต่อสู้จนตายกันไปข้างเลยหรือไม่?”

ตอนนี้เขาถูกจับได้ด้วยแล้ว เขาจะทำอะไรได้อีก?

“มัดพวกมันไว้”

แต่อู๋หลิงยังคงออกคำสั่ง ในไม่ช้าอีกฝ่ายก็ถูกมัดแน่นหนา

หลังจากจัดการกับเซิ่งตงฉยงแล้ว ก็ถึงเวลากลับ

ระหว่างทางอู๋หลิงขมวดคิ้ว และมองเซิ่งตงฉยงเป็นครั้งคราว

ฝ่ายหลังยังยกยิ้มเป็นครั้งคราวด้วยซ้ำ

เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

“ท่านขุนพล เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าขอรับ? ท่านดูกังวลใจนัก”

รองขุนพลที่อยู่ข้างกายอู๋หลิงรีบถาม