บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1087

หาเลือกทางนี้จะสามารถขึ้นครองแผ่นดิน และสยบกองกำลังของทุกฝ่ายได้!

วิธีนี้ง่ายดายและมีประสิทธิภาพมากกว่าวิธีแรก!

นกปากซ่อมกับหอยกาบทะเลาะกัน คนตกปลาย่อมได้ประโยชน์!

“ท่านพ่อ หากมองในมุมมองของตระกูลไป๋ย่อมต้องเลือกเคลื่อนไหวภายหลัง เฝ้ารอจนกว่าตระกูลเซิ่งและต้าเย่จะเริ่มทำสงครามกันก่อนค่อยดำเนินการ!”

“แต่ว่า... ในมุมมองของท่านอาคงต่างออกไป ข้าก็หวังว่าจะสามารถรีบไปช่วยนางได้ ในกรณีนี้ ท่านอาอาจจะไม่ตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตเจ้าค่ะ!”

ไป๋เฟยเฟยก็ไม่รู้จะเลือกทางใดเช่นกัน

อย่างไรเสีย นั่นก็คืออาของนาง!

ไป๋เจิ้นถังจะไม่เข้าใจได้อย่างไร!

“เฟยเอ๋อร์ เรื่องนี้... เป็นเรื่องใหญ่ พ่อเองก็ยังตัดสินใจไม่ได้มาสักระยะแล้ว ดังนั้นเราจึงควรไปที่ห้องโถงบรรพบุรุษ เพื่อให้บรรพบุรุษช่วยตัดสินใจกันเถิด!”

“ไม่ว่าบรรพบุรุษจะบอกให้เราเลือกทางใด เราก็จะไม่มีวันหันหลังกลับ ตกลงหรือไม่?”

ไป๋เจิ้นถังก็ตัดสินใจไม่ได้เช่นกัน เช่นเดียวกับที่ไป๋เฟยเฟยคิด ในมุมมองของตระกูลไป๋ย่อมหวังอย่างยิ่งว่านกปากซ่อมกับหอยกาบทะเลาะกัน คนตกปลาย่อมได้ประโยชน์!

แต่จากมุมมองของน้องสาวจะต่างออกไป เขาไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้นกับนางเลย!

เมื่อตระกูลเซิ่งลงมือเริ่มต่อสู้ จะไม่มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นกับน้องสาวของเขา!

ไม่มีใครบอกได้ว่าในสถานการณ์นี้ควรเลือกทางใด!

ไป๋เจิ้นถังพาไป๋เฟยเฟยตรงไปที่ห้องโถงบรรพบุรุษประจำตระกูล!

ทั้งสองคุกเข่าในห้องโถงบรรพบุรุษพลางมองแผ่นจารึกของบรรพบุรุษ ไป๋เจิ้นถังกล่าวว่า “แด่บรรพชนด้านบน ไป๋เจิ้นถังผู้เป็นลูกหลานขอน้อมคำนับ!”

ไป๋เจิ้นถังโค้งคำนับสามครั้งแล้วจุดธูป

“ในสถานการณ์ปัจจุบัน ข้าเชื่อว่าบรรพชนทุกคนน่าจะทราบดีแล้วจากบนสวรรค์!”

“ตระกูลไป๋ต้องเผชิญกับสองทางเลือก ทางแรกคือส่งกองกำลังไปทันทีเพื่อรักษาต้าเย่ จากนั้นจึงค่อย ๆ วางแผนเพื่อหาทางครอบครองต้าเย่!”

“ทางที่สองคือรอให้ตระกูลเซิ่งลงมือก่อน จากนั้นเราจึงค่อยลงมือ ปล่อยให้พวกเขาต่อสู้กันเอง และในที่สุดก็ทำลายพวกเขาเพื่อขึ้นเป็นผู้ปกครองสูงสุด!”

“ข้าแต่บรรพบุรุษ ไป๋เจิ้นถังผู้เป็นลูกหลานขอคำชี้แนะจากบรรพชน โปรดมอบเส้นทางที่ชัดเจนให้กับข้าด้วยเถิด!”