บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1108

หลี่ซื่อหานกำลังตั้งครรภ์ นี่เป็นเรื่องที่ทำให้หวังหยวนมีความสุขที่สุด!

สตรีทั้งสามก็มีความสุขมากเพราะเรื่องเช่นนี้

แต่หวงเจียวเจียวและหูเมิ่งอิ๋งต่างก็อิจฉา

หญิงสาวทั้งสองหรี่ตามองหน้ากัน แล้วอดไม่ได้ที่จะพูดพร้อมกัน

“สามี คืนนี้ไปนอนห้องข้าเถิด!”

หวังหยวนตกตะลึงเมื่อได้ฟังเช่นนั้น

“เอ๊ะ? พวกเจ้าไม่ได้บอกว่าข้ารังแกพวกเจ้าหรอกหรือ?”

เมื่อได้ฟังเช่นนั้น หวงเจียวเจียวและหูเมิ่งอิ๋งต่างก็หน้าแดง

หวงเจียวเจียวกล่าวว่า “สามีชอบรังแกจริง ๆ แต่... แต่ข้าเองก็อยากมีลูกให้สามีด้วย”

“อืม... ข้าก็เหมือนกัน... แม้ว่าสามีจะรังแกเก่งเกินไป แต่... แต่... พวกเราก็ยังอยากมีลูกให้ท่าน…”

หูเมิ่งอิ๋งก็เขินอายจนหน้าแดงเช่นกัน

หวังหยวนหัวเราะ ผู้หญิงในยุคนี้ทุกคนคิดว่าต้องให้กำเนิดลูกผู้ชายเพื่อแสดงความรักต่อสามี

อันที่จริงมุมมองเช่นนี้ไม่ถูกต้องนัก

เพราะการคลอดบุตรไม่ใช่สิ่งเดียวที่ผู้หญิงสามารถทำได้!

แม้ว่าเขาจะชอบเด็ก แต่การมีลูกไม่ใช่วิธีเดียวที่จะแสดงความรัก!

และหวังหยวนไม่ต้องการให้พวกนางพิสูจน์ว่าพวกนางรักเขามากแค่ไหนด้วยการทำเช่นนี้!

เพราะท้ายที่สุดแล้วการคลอดบุตรก็คือการเฉียดตาย

หากสวรรค์ประทานมาให้จริง ๆ ก็คงจะดี แต่ถ้าฟ้าไม่ได้ลิชิตมาจริง ๆ หวังหยวนก็ไม่อยากให้พวกนางเสียใจ

แต่ความคิดของพวกนางยังค่อนข้างล้าสมัย หวังหยวนคิดเรื่องนี้แล้วก็ยังต้องค่อย ๆ อธิบายให้พวกนางสงบลง

“สามี ท่านพูดน้ำเน่าอีกแล้ว...”

หวงเจียวเจียวหน้าแดงและอดไม่ได้ที่จะพูด

“นี่ไม่ใช่คำพูดน้ำเน่า มันคือความจริง”

หวังหยวนยกยิ้มแล้วนั่งตรงข้ามกับหญิงสาวทั้งสาม จากนั้นพูดอย่างจริงจัง

“ดังนั้นให้ข้าบอกอะไรบางอย่างให้พวกเจ้าฟังหรือไม่? เรื่องเกี่ยวกับลูก”

“เด็กทุกคนล้วนถูกสวรรค์ลิขิตชะตามาแล้ว ข้าไม่เคยอ้อนวอนขอสิ่งใด หากสวรรค์ประทานให้ข้าก็จะเป็นเรื่องดี แต่ถ้าไม่ประทานให้ข้าก็จะไม่ฝืน”

“ความจริงแล้ว... จากการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย ลูกคืออะไร ลูกคือการตกผลึกของความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยา และเป็นพยานถึงความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยา”

“แต่สำหรับข้า พวกเจ้าคือคนที่สำคัญที่สุด ต่อให้จะไม่มีลูก ข้าก็ไม่อยากแยกจากพวกเจ้า เข้าใจหรือไม่?”

หวังหยวนพูดด้วยรอยยิ้ม หลังจากฟังเช่นนี้หญิงสาวทั้งสามจึงยิ่งรู้สึกซาบซึ้งใจมากยิ่งขึ้น