บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1111

ที่นี่...

เป็นแค่หมู่บ้านจริงหรือ?

เขาถึงกับตกตะลึง!

หมู่บ้านนี้จะหรูหราเกินไปหน่อยหรือไม่?

ดูเหมือนว่าหมู่บ้านอื่นจะดูเสื่อมโทรมไปทันทีหากนำมาเทียบกัน ไม่ต้องพูดถึงทิวทัศน์ในหมู่บ้านนี้เลย เพราะเพียงแค่บ้านที่ชาวบ้านอาศัยอยู่ทั้งหมด ก็ล้วนแต่เป็นบ้านหลังใหญ่ที่เป็นระเบียบ!

และบ้านหลังใหญ่ทุกหลังยังมีหน้าต่างที่ทำจากแก้วด้วย!

นี่มัน...

นี่มันราคาเท่าไหร่กัน!

ความจริงแล้วเมื่อหวังหยวนวางแผนสร้างหมู่บ้านต้าหวัง เขาวางแผนตามพื้นที่บ้านพักชานเมือง จึงทำให้ดูเป็นธรรมชาติและสวยงามเป็นระเบียบ!

บ้านทุกหลังมีสวนหย่อมขนาดเล็กและต้นไม้ต้นเล็กอยู่หน้าบ้าน และถนนหน้าบ้านทุกหลังก็สะอาดสะอ้านด้วย!

ส่วนทิวทัศน์ในหมู่บ้านนั้น ทั้งนาข้าวและทุ่งข้าวสาลีถูกปลูกขึ้นมาอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย!

ดูแล้วเพลิดเพลินตา แถมยังให้ความรู้สึกเหมือนสวนสมัยใหม่อีกด้วย!

สิ่งที่ทำให้เขาตกใจมากที่สุด คือกลิ่นที่โชยอยู่ในหมู่บ้าน คือกลิ่นบางอย่างที่หอมเหมือนดอกไม้ ไม่เหมือนหมู่บ้านชนบทอื่นที่มีกลิ่นคล้ายมูลไก่และมูลเป็ดโชยไปทั่ว

“หมู่... หมู่บ้านนี้ได้รับการดูแลอย่างดี!”

ไป๋ชิงชางตกใจมาก แม้ว่าไป๋เฟยเฟยจะเคยมาที่นี่หลายครั้งแล้ว แต่นางก็ยังตกใจเมื่อเห็นสภาพหแวดล้อมของหมู่บ้านในปัจจุบัน

เพราะมันดีกว่าครั้งสุดท้ายที่นางมาที่นี่เสียอีก!

หวังหยวนยกยิ้มโดยไม่ได้เอ่ยคำใด แต่ไป๋ชิงชางเริ่มสงสัยจึงถามอย่างรวดเร็ว “คุณชายหวัง ชาวบ้านทุกคนในหมู่บ้านต้าหวังของท่านมีคอกสัตว์กันทุกครัวเรือนหรือไม่? ไม่ได้เลี้ยงปศุสัตว์กันเลยหรือ?”

นี่คือส่วนสำคัญในการเอาชีวิตรอด!

ไม่เช่นนั้นก็ไม่รู้จะเลี้ยงปากท้องด้วยอะไรจริง ๆ!

อย่างน้อยแม้ว่าจะยากจนแต่ทุกครอบครัวก็ควรมีไก่หรือเป็ดอย่างละสองตัวในบ้าน!

“เรามีคอกปศุสัตว์ส่วนกลาง ทุ่งนาส่วนกลาง และบ่อน้ำส่วนกลาง ซึ่งทั้งหมดนี้มีคนคอยดูแลอยู่เสมอ”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ ไป๋ชิงชางก็ประหลาดใจมากยิ่งขึ้น!

“ส่วนกลางหรือ? เป็นของส่วนกลางทั้งหมดเลยหรือ? เช่นนั้นแต่ละครัวเรือนจะกินอะไรกันล่ะ?”

ไป๋ชิงชางสับสนมาก

หวังหยวนยังสร้างระเบียงชั้นบนสุดด้วยซึ่งสวยงามมาก!

ไป๋ชิงชางตกตะลึง!

นี่มันหรูหราเกินไปแล้ว!

เมื่อเข้าไปในบ้านก็ยิ่งชวนให้ตื่นตาตื่นใจกว่าเดิม!

เรียกได้ว่าเครื่องเรือนส่วนใหญ่ทำจากแก้วทั้งนั้น แม้แต่โต๊ะน้ำชาก็ยังทำจากแก้ว!

เขาเห็นแล้วไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย!

แม้แต่พระราชวังที่เขาดูแลการสร้างก็ยังไม่ยิ่งใหญ่อลังการเท่าบ้านของหวังหยวน!

นี่มันไม่น่าเป็นไปไม่ได้เลยจริง ๆ!

“คุณชายหวัง... ท่าน... ท่านไม่ใช่คนธรรมดาเลยจริง ๆ!”

ไป๋ชิงชางไม่รู้จะสรรหาคำใดมาเอ่ย หลังจากนิ่งอึ้งไปนาน!

สิ่งที่เขาเห็นในวันนี้ เป็นการเปิดหูเปิดตาเขาจริง ๆ!