บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1127

หลังจากนั้นหงหยิ่งก็เดินออกไป ส่วนคนอื่น ๆ ก็รีบตามไปแสร้งทำเป็นต่อสู้กับนาง

ทันใดนั้นเสียงการต่อสู้ก็ดังขึ้น!

เมื่อเฉินอวิ๋นจื้อที่กำลังหลับใหลได้ยินเสียงการต่อสู้ดังมาจากภายนอก สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที จากนั้นจึงเดินไปที่หน้าต่างพร้อมกับแหวกม่านออกเล็กน้อยเพื่อมองออกไปข้างนอก

“ใครจะเข้ามาในตรอกมืด ๆ แห่งนี้กัน?”

เขาขมวดคิ้วอยากจะออกไปดู แต่ไม่สามารถทำได้ เพราะสุดท้ายเขาก็มาจากองค์กรเครือข่ายผีเสื้อ และข้อมูลที่เขารวบรวมมาก็ไม่สามารถเปิดเผยได้!

หากถูกเปิดเผย องค์กรเครือข่ายผีเสื้อจะสูญเสียความแข็งแกร่งไปมาก หรืออาจจะถูกทำลายลงเลยก็เป็นได้!

เขาจึงไม่ได้ออกไปแต่ก็ยังคงเฝ้าดูสถานการณ์ต่อไป

แต่ในขณะนี้ จู่ ๆ ก็มีร่างหนึ่งกระโจนเข้ามาในลานบ้านของเขา แล้วมาซ่อนตัวอยู่ข้างในทันที

สักพักกลุ่มคนเหล่านั้นก็เดินผ่านลานบ้านไป

“ลอบสังหารหรือ? หรือว่าเป็นศัตรูกัน?”

เฉินอวิ๋นจื้อขมวดคิ้ว และไม่ขยับตัวอย่างหุนหันพลันแล่น

ด้วยวิธีนี้เวลาจึงผ่านไปทีละนาที ในไม่ช้าก็ผ่านไปครึ่งชั่วยามแล้ว

“คนผู้นี้ค่อนข้างสงบดีทีเดียว”

เฉินอวิ๋นจื้อยกยิ้มพลางคิดกับตัวเอง

แต่จู่ ๆ ร่างที่ซ่อนตัวนิ่งอยู่ตรงมุมก็ขยับเดินออกไปช้า ๆ แต่ทันทีที่ร่างนั้นเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ล้มลงหมดสติไปทันที

เฉินอวิ๋นจื้อสูดหายใจเข้าลึก เขาคิดอยู่นานแต่ก็ยังไม่ขยับ!

ยังคงแอบเฝ้ามองอยู่

แต่เมื่อเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และยังไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ