บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1140

เซิ่งตงฉยงรู้ว่าบางทีนี่อาจเป็นโอกาส!

แต่เขาก็รู้เช่นกัน!

ว่านี่ก็เป็นการเดิมพันด้วย!

เพราะว่า...

สิ่งที่เขาต้องปล่อยไปคือนักรบแข็งแกร่งข้างกายเขา หากหงหยิ่งถูกยุยงให้กบฏ ก็จะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับเขา!

หงหยิ่งเองก็รู้จักตระกูลเซิ่งดีเช่นกัน! นางรู้เรื่องเกี่ยวกับตระกูลเซิ่งมากมาย ถ้าหวังหยวนดึงนางไปได้ก็จะไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขาเลย!

ดังนั้นเขาจึงมองหน้าหงหยิ่ง

“หงหยิ่ง ข้าเชื่อมั่นในตัวเจ้ามาก แม้ว่าเจ้าจะไม่อยากไปเมืองหวง และข้าไม่อยากให้เจ้าไป แต่นี่เป็นโอกาสเดียวที่เจ้าจะได้ใกล้ชิดกับหวังหยวน!”

“ดังนั้น...ข้าทำได้เพียงถามเจ้าให้แน่ใจ ว่าเจ้าจะไม่ทรยศต่อความไว้วางใจที่ข้ามีต่อเจ้าได้หรือไม่?”

หลังจากที่เซิ่งตงฉยงพูดเช่นนี้แล้ว หงหยิ่งก็พยักหน้าทันที และคุกเข่าลงบนพื้นด้วยความเคารพ

“นายน้อยไม่ต้องกังวล ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังเจ้าค่ะ!”

“ข้าจะต้องได้รับความไว้วางใจจากพวกเขาอย่างแน่นอน!”

หงหยิ่งพูดตามตรง หลังจากเซิ่งตงฉยงได้ฟังแล้วจึงยกยิ้มพยักหน้า

“ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็ไป”

หงหยิ่งได้ฟังแล้วจึงเดินออกจากประตูไปเช่นกัน

จากนั้นก็ออกมาจากเมืองหลวงเงียบ ๆ แล้วค่อยเดินไปยังศาลเจ้าร้าง

แต่นางไม่รู้ว่าตอนที่นางจากไปมีกองกำลังลับหลายคนกำลังซ่อนตัวอยู่รอบศาลเจ้าร้างแห่งนี้!

โดยเกาเล่อเป็นคนจัดเตรียมคนเหล่านี้เอาไว้

สิ่งที่พวกเขาต้องทำคือซ่อนตัว เพื่อดูว่าหงหยิ่งนี้กลับมาคนเดียว หรือกลับมาพร้อมกับใคร!

ขณะเดียวกันเกาเล่อและเฉินอวิ๋นจื้อกำลังนั่งอยู่บนศาลาดื่มชาบนภูเขา ห่างไกลนอกเมือง

เกาเล่อดูสงบนิ่ง แต่เฉินอวิ๋นจื้อกลับกังวลอย่างมาก!

เพราะเขากังวลว่าหงหยิ่งจะมาหรือไม่!

ดังนั้นยิ่งรู้น้อยก็ยิ่งดี!

เขาพยักหน้าแล้วตอบว่า “เข้าใจแล้วขอรับ ลูกพี่...”

เกาเล่อพูดแล้วก็ออกจากที่นี่

เนื่องจากเขาได้รับข่าวว่าหงหยิ่งออกจากอาณาจักรต้าอันแล้ว และกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ เขาจึงไม่จำเป็นที่จะต้องรออีกต่อไป

อย่างน้อยต่อจากนี้ไปสตรีผู้นี้ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ!

ภายในเวลาเกือบหนึ่งชั่วยาม หงหยิ่งก็มาพบเฉินอวิ๋นจื้อแล้วมุ่งหน้าไปยังเมืองหวงด้วยกัน

ขณะเดียวกัน เกาเล่อก็กลับไปหาหวังหยวนแล้วบอกเรื่องทั้งหมดนี้แก่หวังหยวน

หวังหยวนพยักหน้า “หรือว่า... คนผู้นี้จะไม่มีอะไรผิดปกติ”

“แต่ก็ยังต้องติดตามดูต่อไป”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เกาเล่อก็รู้สึกเช่นเดียวกับเขา