บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1160

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”

เมื่อมีเสียงเคาะประตู หูเมิ่งอิ๋งรีบวางสิ่งที่นางถืออยู่ทันที แล้วเดินไปเปิดประตู

หลังจากเปิดประตูแล้วเห็นไป๋ชิงชางและไป๋เฟยเฟยยืนอยู่ที่หน้าประตู จึงรีบโค้งคำนับด้วยความเคารพทันที และพูดอย่างสุภาพ “ฝ่าบาททั้งสองเสด็จมาแล้ว โปรดรีบเข้ามาเถิดเพคะ!”

“ต้องขอรบกวนด้วย”

ไป๋ชิงชางและไป๋เฟยเฟยเดินเข้าประตูไป พร้อมกับการต้อนรับของหูเมิ่งอิ๋ง

เมื่อหวังหยวนเห็นทั้งสองคนมาเยี่ยมก็ลุกขึ้นยืนด้วยรอยยิ้มทันที แล้วพูดอย่างสุภาพ “ข้าเดาว่าพวกท่านทั้งสองคงรู้เรื่องกองคาราวานถูกปล้นแล้วใช่หรือไม่?”

ไป๋เฟยเฟยและไป๋ชิงชางมองหน้ากัน จากนั้นก้าวเข้ามาพูดกับหวังหยวนอย่างสุภาพ “คุณชายหวัง ท่านพูดถูกแล้ว พวกเรารู้เรื่องนี้จึงมาที่นี่เพื่อพบท่าน และถามว่าท่านมีความคิดเห็นเช่นไร”

หวังหยวนบอกให้ไป๋เฟยเฟยและไป๋ชิงชางนั่งลงก่อน จากนั้นรินชาสองถ้วยยื่นให้พวกเขา

“ขอบคุณคุณชายหวัง”

ไป๋ชิงชางดื่มชา เมื่อหวังหยวนเห็นสีหน้าจริงจังของเขาจึงกล่าวว่า “ไท่จื่อ พูดตามตรงคือข้าได้ตั้งสมมติฐานบางอย่างไว้ในใจแล้ว”

“เรื่องนี้อาจมีบางอย่างเกี่ยวข้องกับตระกูลเซิ่ง”

“ท่านพูดถูกแล้ว”

ไป๋ชิงชางพยักหน้าและตอบกลับด้วยสีหน้าเคร่งขรึมมาก “เรื่องนี้คล้ายว่าจะเป็นฝีมือของตระกูลเซิ่งมากจริง ๆ”

ไป๋ชิงชางนั่งคุยกับหวังหยวนสักพักหนึ่งแล้วจากไปหลังอาหารกลางวัน

เนื่องจากการตัดสินใจแล้วว่าจะปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นไปก่อน จำนวนคดีปล้นชิงทรัพย์ที่เกิดขึ้นตามสถานที่ต่าง ๆ จึงเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

ผู้คนต่างหลั่งไหลกันเข้าไปแจ้งความในทุกศาลาว่าการ!

สิ่งที่ยุ่งมากคือคนในศาลาว่าการทุกคนต่างกังวลมาก เพราะไม่รู้จะแก้ปัญหานี้อย่างไร!

หลายคนเขียนรายงานลงในสาส์นกราบทูลเพื่อแจ้งไป๋เจิ้นถัง มันจึงกลายเป็นเรื่องที่น่ากังวลที่สุดในราชสำนัก!

เช้าวันรุ่งขึ้นทันทีที่ไป๋เจิ้นถังขึ้นว่าการในราชสำนักราชสำนัก เขาจึงได้รับรายงานมากมายจากเหล่าขุนนาง!