บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1165

ไป๋เฟยเฟยพยักหน้า “ใช่เจ้าค่ะ นี่เป็นความคิดของหวังหยวนอย่างแน่นอน เขาต้องการทราบว่าตระกูลเซิ่งต้องการทำอะไรกันแน่ และจะใช้โอกาสนี้จัดการตระกูลเซิ่งให้ได้ในคราวเดียว!”

ไป๋ชิงชางได้ฟังดังนั้นจึงพยักหน้า

“เช่นนั้นนำเรื่องนี้ไปหารือกับท่านพ่อก่อนดีหรือไม่?”

เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงจัง และเขาไม่กล้าตัดสินใจตามลำพัง เขาจึงอยากคุยกับพ่อของเขาโดยเร็วที่สุด!

“ดีเลยเจ้าค่ะ เรื่องนี้ต้องปรึกษาหารือกันให้ดี!”

ไป๋เฟยเฟยกล่าว จากนั้นไป๋ชิงชางก็ไปพบไป๋เจิ้นถังเพื่อแจ้งเรื่องเดียวกันนี้

เมื่อไป๋เจิ้นถังได้ฟังแล้ว ปฏิกิริยาของเขาก็เหมือนกับไป๋ชิงชางในตอนแรก คือเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ!

แต่กลับมีบางอย่างแปลก ๆ ผุดขึ้นมาในใจของไป๋เจิ้นถัง!

“หากทำเช่นนี้ได้จริง ก็จะเผยให้เห็นข้อบกพร่องของตระกูลเซิ่งอย่างแน่นอน…”

หลังจากที่ไป๋เจิ้นถังพูดจบ ไป๋เฟยเฟยและไป๋ชิงชางก็ยกยิ้มเช่นกัน!

“ใช่แล้วขอรับท่านพ่อ เมื่อตระกูลเซิ่งเปิดเผยข้อบกพร่องออกมา เราก็จะจัดการกับพวกเขาได้ง่ายขึ้นมาก!”

ไป๋ชิงชางหัวเราะ ใครจะคิดว่าพวกเขาจะแสร้งทำจริง ๆ!

จากนั้นสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นก็จะง่ายขึ้น แล้วไป๋ชิงชางก็เริ่มวางแผนตามข้อตกลงกับหวังหยวนอย่างรัดกุม!

ตระกูลเซิ่งย่อมไม่รู้เรื่องทั้งหมดนี้ และยังคงดำเนินการตามแผนต่อไป!

ในไม่ช้าก็เกิดความวุ่นวายในอาณาจักรต้าเป่ย!

พวกจอมยุทธ์ฝีมือดีใช้ประโยชน์จากความมืดเข้าลงมือโจมตีในทันที!

หนึ่งวัน สองวัน สามวัน...

มีคนตายทุกวัน และคนที่ตายไม่ใช่คนธรรมดา ล้วนเป็นพ่อค้าทั้งนั้น แม้แต่พ่อค้าชื่อดังก็ไม่รอด!

เหตุการณ์นี้ทำให้ทั่วทั้งอาณาจักรต้าเป่ยตกอยู่ในความตื่นตระหนก!

หลายคนโกรธจัด!

“บางทีหวังหยวนอาจจะหยิ่งผยองจึงยอมติดตามตระกูลไป๋ไปที่วังหลวงขอรับ!”

เซิ่งตงฉยงตอบทันที ส่วนเซิ่งฟางสี่ได้ฟังเช่นนั้นก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง

“หวังหยวนไปที่วังหลวงของตระกูลไป๋หรือ? จริงหรือ? เขาคงไม่ได้โง่เขลาถึงเพียงนั้นใช่หรือไม่ ตอนนี้ตระกูลไป๋กำลังเคลือบแคลงใจในตัวเขา แต่เขาก็ยอมไปเช่นนี้หรือ? ไม่ถือว่าเป็นการรนหาที่ตายหรอกหรือ?”

เซิ่งฟางสี่พูดด้วยสีหน้าสงสัย

เซิ่งตงฉยงฟังแล้วก็เกิดความสงสัยเช่นกัน แต่ก็ยังกล่าวว่า “ในอดีตตอนที่หวังหยวนไม่มีอำนาจมากนัก เขายังกล้าไปที่ต้าเย่เพื่อเข้าเฝ้าฮ่องเต้ซิงหลง ตอนนี้แม้ว่าความขัดแย้งระหว่างเขากับตระกูลไป๋จะทวีความรุนแรงมากขึ้น แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นต่อสู้กันให้ตาย เขาจึงย่อมไม่กังวลขอรับ!”

หลังจากที่เซิ่งตงฉยงพูดจบ เซิ่งฟางสี่ก็พยักหน้า

“ตอนนี้พวกเขาทั้งสองฝ่ายกำลังขัดแย้งกัน!”

“บางที... อาจเป็นโอกาสที่เราจะเริ่มลงมือแล้ว!”

เซิ่งตงฉยงได้ฟังเช่นนั้นจึงกล่าวว่า “ท่านพ่อ เราจะผนึกกำลังกับเมืองหวงแล้วส่งข่าวไปยังคนที่อยู่ในหมู่บ้านต้าหวังด้วย โดยบอกว่าตระกูลไป๋ได้จับกุมหวังหยวนไปกักตัวไว้แล้ว ข้าเชื่อว่าแม้ว่าพวกเขาจะไม่ไว้ใจพวกเรา แต่เมื่อกองทัพของเมืองหวงบุกเข้าโจมตีดินแดน พวกเขาก็จะไม่ปกป้องตระกูลไป๋!”