บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1169

ขณะนี้ไป๋ชิงชางและไป๋เฟยเฟยกำลังรีบไปที่ห้องตำราของไป๋เจิ้นถัง

“น้องสาว เจ้าคิดว่า...แผนการของหวังหยวนจะสำเร็จหรือไม่?”

ไป๋ชิงชางยังคงมีความกังวลฉายแววในดวงตา

“ข้าไม่คิดว่าพี่หวังจะโกหกเรา หลังจากที่ติดต่อกันมานานแล้วยังไม่แน่ใจอีกหรือ? หากเขาไม่ยินยอม ก็เกรงว่าเราจะไม่สามารถพิชิตดินแดนสามแคว้นได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้หรอกเจ้าค่ะ”

ไป๋เฟยเฟยเข้าใจสิ่งที่พี่ชายของตนกำลังคิดจึงตอบด้วยรอยยิ้ม

ไป๋ชิงชางได้ฟังเช่นนั้นก็มีรอยยิ้มเช่นกัน

“พูดมีเหตุผล...”

ทั้งสองมาถึงห้องตำราหลวงแล้วเข้าไปพบไป๋เจิ้นถัง เพื่อบอกแผนการของหวังหยวนให้ไป๋เจิ้นถังฟัง

แต่หลังจากได้ฟังแล้ว สีหน้าของไป๋เจิ้นถังกลับค่อนข้างเปลี่ยนไป

“ตระกูลเซิ่งจะรวมตัวกับเมืองหวงเพื่อจัดการกับเรา…”

นั่นเป็นประเด็นที่ยุ่งยากสำหรับเรื่องนี้!

แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขา แต่ไป๋เจิ้นถังยังคงมั่นใจ!

ถ้าจะยึดดินแดนสามแคว้นไว้ก็ยังทำได้!

เพราะพวกเขามีป้อมปราการเป็นภูเขาขนาดใหญ่ที่คอยปกป้องจากข้าศึก!

ยิ่งไปกว่านั้นคือตระกูลไป๋ยังมีทหารมากถึงหนึ่งแสนสองหมื่นนาย หากข้าศึกพยายามจะบุกยึดก็ยังสามารถสู้ได้!

“ท่านพ่อ ถ้าเราทำตามวิธีของหวังหยวนจริง ๆ เราอาจมีวิธีแก้ปัญหาเรื่องตระกูลเซิ่งได้ขอรับ!”

ไป๋เจิ้นถังได้ฟังเช่นนั้นจึงสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วมองไป๋ชิงชางด้วยความกังวล

“แต่ถ้าเมืองหวงทรยศล่ะ? เรื่องผลประโยชน์นั้นยากที่จะพูด!”

“ยิ่งกว่านั้นคือ...จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหวังหยวนและเมืองหวงร่วมมือกันใช้ประโยชน์จากตระกูลไป๋ของเรา?”

ไป๋เจิ้นถังพูดตามตรง ส่วนไป๋ชิงชางและไป๋เฟยเฟยได้ฟังเช่นนั้นก็ตกตะลึง!

พวกเขาไม่คาดคิดว่าผู้เป็นบิดาจะคิดเช่นนั้น!

แต่ไป๋เจิ้นถังยังไม่พอใจ เขาเรียกผู้บัญชาการกองทหารรักษาพระองค์มาสั่งให้พวกเขาคอยจับตาดูไป๋เฟยเฟยไว้ เพื่อที่นางจะได้ออกจากตำหนักไม่ได้!

ไป๋ชิงชางขมวดคิ้วเมื่อเห็นสิ่งที่พ่อของเขาทำ

“ท่านพ่อ ท่าน... ท่านทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรขอรับ?”

ไป๋เจิ้นถังได้ฟังดังนั้นก็เหลือบมองลูกชาย ก่อนสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดว่า “ลูกเอ๋ย วันนี้เรามาคุยกันถึงสิ่งที่หวังหยวนพูดกันให้ดีเถิด”

“เจ้าบอกว่าหวังหยวนได้วางแผนจัดการกับตระกูลเซิ่งโดยร่วมกับเมืองหวงแล้ว!”

“แต่จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากเรื่องนี้จบลง? พวกเราจะได้แบ่งดินแดนของตระกูลเซิ่งแล้ว!”

“แต่ว่า... นอกจากจะได้ดินแดนมาแล้วเรายังจะได้อะไรอีกบ้างล่ะ?”

หลังจากที่ไป๋เจิ้นถังพูดจบ ไป๋ชิงชางก็มีสีหน้าสับสน

“ท่านพ่อ ดินแดนของเราจะขยายใหญ่ขึ้น และมีศัตรูในต้าเย่น้อยลงไปอีกหนึ่งฝ่าย นี่... นี่ยังไม่ดีพออีกหรือขอรับ?”

ไป๋ชิงชางอดไม่ได้ที่จะพูด ไป๋เจิ้นถังได้ฟังเช่นนั้นก็ยกยิ้ม