บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1220

หวังหยวนมองนักพรตเฒ่าชุดเขียวแล้วรีบถาม

“ท่านผู้เฒ่า หากเป็นเช่นนั้นท่านคิดว่าหากซานไว่ซานได้ปกครองโลก ข้าจะ... ตายหรือไม่?”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ นักพรตเฒ่าชุดเขียวก็ถอนหายใจ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

“ผู้สืบทอดของเทียนไว่เทียนและซานไว่ซานในครั้งนี้แตกต่างจากในอดีต สิ่งที่เรียกว่าผู้สืบทอดนั้นจะถูกกำหนดไว้ตั้งแต่แรกเกิด และผู้สืบทอดของเทียนไว่เทียนของพวกข้ามีโรคประจำตัวอยู่แล้ว ยากที่จะหายขาด จึงย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของซานไว่ซาน”

“หากไม่เป็นเช่นนั้น ข้าก็คงไม่มาพบท่านและบอกเรื่องเหล่านี้ให้ท่านฟัง แต่เป็นเพราะว่าเทียนไว่เทียนของพวกข้าต้องพ่ายแพ้ในครั้งนี้อย่างแน่นอน ข้าจึงจะบอกเรื่องเหล่านี้ให้ท่านฟัง”

“วิธีการของซานไว่ซานนั้นง่ายมาก พวกเขาจะสนับสนุนกองกำลังที่สามารถพิชิตแผ่นดินได้ง่ายที่สุด หากพิจารณาจากสถานการณ์ที่ผ่านมาในอดีต ฝ่ายที่สามารถพิชิตง่ายที่สุดในปัจจุบันก็คืออาณาจักรต้าเป่ย”

“บางที...ในช่วงเวลาแรกที่พวกเขาปกครองโลกก็อาจจะฆ่าท่านและฮองเฮาผู้นั้นก่อน เพราะหากไม่มีท่าน หมู่บ้านต้าหวังก็จะไร้ผู้นำ แม้ว่าอาณาจักรต้าเป่ยจะไม่ปราบปรามก็คงอยู่ได้ไม่นาน”

“ส่วนอาณาจักรต้าเย่... ก็ยิ่งหนักกว่านั้น...”

“ดังนั้น... เวลาที่เหลืออยู่ของท่านสั้นมากแล้ว หากท่านต้องการมีชีวิตอยู่ต่อไปก็ต้องรีบขยายอิทธิพลโดยเร็วที่สุด”

นักพรตเฒ่าชุดเขียวยกยิ้มจาง เหตุผลที่บอกเรื่องเหล่านี้กับหวังหยวนก็เพราะหวังหยวนไม่ธรรมดา หมู่บ้านต้าหวังแห่งนี้มั่งคั่งร่ำรวยภายใต้การปกครองของเขา

เมืองหลิงก็เช่นกัน!

หากหวังหยวนตายไปจริงเขาก็จะรู้สึกเสียดายมาก!

เขามองว่าหวังหยวนเป็นผู้นำโดยกำเนิด เป็นบุคคลมีพรสวรรค์ที่จะทำให้โลกสงบสุขได้!

แต่ซานไว่ซานคงไม่คิดเช่นนั้น...

เพราะหากถึงเวลานั้น เทียนไว่เทียนจะต้องไม่สนใจเรื่องนี้ ไม่ว่าซานไว่ซานจะทำอะไรก็เข้าไปแทรกแซงไม่ได้แล้ว

แม้แต่ตัวเขาเองก็ต้องกลับไปที่เทียนไว่เทียน ไม่อาจก้าวเข้าสู่โลกนี้ได้อีกแม้แต่ก้าวเดียว!

หวังหยวนสูดหายใจเข้าลึกเพราะเข้าใจแล้ว!

แม้ว่าข้อมูลที่ได้ทราบในวันนี้จะมีปริมาณมากเกินไปและทำให้เขายอมรับได้ยาก

แต่เขาก็เข้าใจว่านักพรตเฒ่าชุดเขียวจะไม่นำเรื่องเช่นนี้มาหลอกลวงเขา!