บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1285

หงหยิ่งก้าวออกจากร้านขายธัญพืช แล้วมุ่งหน้าไปยังตรอกแคบ ๆ!

เกาเล่อเดินตามหลังไปอย่างกระชั้นชิด นัยน์ตาฉายแววเย็นชา!

ปกติแล้วหงหยิ่งมักจะไปซื้อของใช้จำเป็นอื่น ๆ แต่ในวันนี้นางตรงไปยังสถานที่ห่างไกล ซึ่งทำให้เขาคิดว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาอย่างที่เขาคิด!

เขาเดินตามนางไปอย่างรวดเร็ว ทั้งสองจึงเดินตามกันไปโดยเว้นระยะห่าง

หงหยิ่งรีบร้อนจนไม่รู้ว่าเกาเล่อแอบตามมาข้างหลัง นางเอาแต่คิดวนเวียนอยู่ในใจว่านางถูกจับได้แล้วหรือเปล่า?

หากถูกจับได้แล้วจริง ๆ จะทำอย่างไรดี!

หรือว่านางทำผิดพลาดไป?

แท้จริงแล้วนางไม่รู้ว่าทุกสิ่งที่นางกระทำอย่างระมัดระวังนั้นยังคงเป็นความลับอยู่ แต่ในยามคับขัน นางกลับไม่สามารถตัดสินใจได้!

เกาเล่อเป็นสุนัขจิ้งจอกเฒ่า ส่วนหวังหยวนก็สามารถควบคุมจิตใจคนได้ ผู้หญิงคนเดียวอย่างนางย่อมสู้ทั้งสองคนนี้ไม่ได้

ดังนั้นทุกครั้งที่นางมีความคิดบางอย่างในใจ ก็จะเกิดความลนลาน!

เรื่องนี้จึงนำไปสู่ความล้มเหลวของนางครั้งแล้วครั้งเล่า!

และครั้งนี้ก็เช่นกัน ที่กำลังจะจบลงด้วยความล้มเหลว!

ไม่เพียงเท่านั้น มันยังจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของนางอีกด้วย!

หงหยิ่งมาถึงบ้านร้างแห่งหนึ่ง

ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา หงซาไม่ได้จากไปไหนเลย เพราะกำลังรอที่จะร่วมมือกับหงหยิ่งเพื่อกำจัดหวังหยวน!

ขณะนี้เมื่อเห็นหงหยิ่งมาที่นี่ หงซาก็ต้องตกใจ

เพิ่งจะผ่านไปสองวัน น้องสาวของเขามีหนทางแล้วหรือ?

“น้องสาว เหตุใดจู่ ๆ เจ้าจึงมาที่นี่ล่ะ?”

หงซาเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ!

เมื่อได้ยินดังนั้นหงหยิ่งจึงรีบตอบว่า “ท่านพี่ ข้าอาจจะถูกเปิดเผยตัวตนแล้ว!”

หงซาได้ฟังเช่นนั้นก็ตกใจในทันที!

“เหตุผลนี้ไม่มีอะไรที่น่าสงสัยเลย! ทุกอย่างดูสมเหตุสมผล!”

“เพียงแต่... ช่วงเวลานี้มันบังเอิญเกินไปหรือไม่!”

หงซาขมวดคิ้วแล้วอดไม่ได้ที่จะพูด

“ใช่ ข้าก็คิดว่ามันบังเอิญเกินไป ท่านพี่ ท่านคิดว่าพวกเขาคาดเดาได้หรือไม่ว่าข้ามีบางอย่างผิดปกติ?”

หงหยิ่งรีบถาม หงซาได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า

“หากถามความรู้สึก... ก็น่าจะเป็นเช่นนั้น ไม่ว่าจะเป็นหวังหยวนหรือเกาเล่อล้วนเป็นคนฉลาด”

“คุณชายใหญ่กล่าวว่าสติปัญญาของหวังหยวนนั้นไม่มีใครเทียบได้ในใต้หล้า ส่วนเกาเล่อผู้นี้ แม้จะฉลาดสู้หวังหยวนไม่ได้ แต่ก็เป็นคนเจ้าเล่ห์เช่นกัน!”

“หากทั้งสองคนมาอยู่ด้วยกันแล้วล่ะก็ เรื่องใดในโลกนี้ก็ยากที่จะหลุดพ้นจากสายตาของพวกเขา!”

“ดังนั้น... เก้าในสิบ พวกเขาสงสัยเจ้า แต่ยังไม่มีหลักฐาน จึงให้เจ้าไปยังเมืองหมานอี๋!”

หงซาทำการวิเคราะห์ ซึ่งต้องบอกว่าการวิเคราะห์ของเขานั้นแม่นยำมาก!