บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1294

วันนี้เขาจะแค่มาดูเท่านั้น!

หากสำเร็จ ทุกอย่างก็จะราบรื่น!

แต่หากไม่สำเร็จ เขาจะไม่ยอมเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่!

หงหยิ่งพาคนเข้าไปในลานแล้วตรงไปยังห้องหลัก!

พวกเขาถือดาบยาวในมือ แสงเย็นเยียบแฝงไว้ด้วยความโหดเหี้ยม!

แต่เมื่อพวกเขาแอบเข้าไปในห้องนั้นอย่างเงียบเชียบ แล้วกลับพบว่าไม่มีใครอยู่ภายในเลยสักคน!

“ไม่มีคนหรือ?”

หงหยิ่งตกตะลึงแล้วถามด้วยความประหลาดใจ

“ท่านหงหยิ่ง เดิมทีนี่คือจวนของอ๋องเซ่อเป่ย ห้องนี้... น่าจะเป็นห้องนอนหลัก! จะไม่มีคนเฝ้าเลยได้อย่างไร?”

พวกเขาต่างก็สงสัย แต่ทันใดนั้นสีหน้าของหงหยิ่งก็เปลี่ยนไป!

“ท่าไม่ดี! เราโดนหลอกแล้ว!”

ใบหน้าของนางซีดเผือด และกำลังจะรีบถอยออกไปโดยไม่รีรอ!

แต่ในเวลานี้ ขณะที่พวกเขากำลังจะรีบออกจากห้อง จู่ ๆ ก็มีคนมากกว่าสามสิบคนยืนอยู่ด้านนอก พลางหันปากกระบอกปืนดำมืดจ่อมาที่พวกเขา!

“ฆ่าพวกมัน!”

หงหยิ่งตะโกนทันที ขณะที่ดาบในมือเพิ่งจะขยับ คนสามสิบคนก็ยิงในทันที!

ไม่ได้ยิงพวกเขาให้ตาย!

แต่ว่า...

ยิงที่ขาของพวกเขา จนทำให้พวกเขาสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ทันที!

แม้แต่หงหยิ่งก็ยังถูกยิงที่ขาข้างหนึ่ง เมื่อเสียงปืนดังขึ้น จนล้มลงคุกเข่าลงกับพื้น!

“บัดซบ! บัดซบ!”

หงหยิ่งโกรธแค้นยิ่ง

และเมื่อหงซาได้เห็นเหตุการณ์นี้ก็รู้สึกขนลุก!

ระหว่างที่เขากำลังจะหนีไปนั้นเอง

จู่ ๆ เงามืดที่ไร้เสียงก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขา แล้วต่อยเขาในทันที!

และเห็นชายที่คอยสังเกตการณ์คนนี้อีกด้วย!

และเขาก็สามารถคาดเดาได้ว่าชายคนนี้น่าจะเป็นปรมาจารย์ หรืออาจจะเป็นผู้วางแผนเรื่องนี้!

ไม่เช่นนั้นในเมื่อคนอื่นไปลงมือ แต่เหตุใดเขาถึงอยู่ที่นี่และพร้อมที่จะหนีไปทุกเมื่อ!

“ฮึ่ม! ให้อยู่ที่นี่ต่องั้นหรือ? ช่างน่าขัน!”

เขายิ้มเยาะ กำปั้นของเขาทรงพลังมาก ทุกหมัดที่ออกไปทำให้เกิดเสียงดังแหวกอากาศ!

หวังหยวนต่อสู้กับเขา และดูเหมือนว่าจะยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา!

เมื่อครู่ที่ลอบโจมตีก็ยังไม่สามารถเอาชนะชายคนนี้ได้ การต่อสู้แบบเผชิญหน้ากันเช่นนี้ก็ยิ่งยากยิ่งขึ้นไปอีก!

“ยังไม่ดีพอ!”

หวังหยวนถอนหายใจ ก่อนจะถูกเตะจนล้มลงกับพื้น ใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด

“ฮึ่ม อยากให้ข้าอยู่ที่นี่ต่องั้นหรือ? หวังหยวน ตายซะ!”

หงซายิ้มเยาะ ขณะนี้ในมือของเขามีมีดสั้นเล่มหนึ่งที่เตรียมใช้ปลิดชีวิตของหวังหยวน!