บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1296

เกาเล่อส่ายหน้าอย่างสิ้นหวัง เขาเตรียมใจแล้วหรือ?

เกรงว่าคงไม่ได้เตรียมใจหรอก!

“ดี เช่นนั้นข้าจะบอกแล้วนะ เจ้ารู้หรือไม่ว่า... หงหยิ่งเป็น... คนของเซิ่งตงฉยง!”

เกาเล่อพูดตามตรง เพียงแค่ประโยคเดียวก็ทำให้เฉินอวิ๋นจื้อตกตะลึง!

เขาตกใจจนนิ่งอึ้งไปหลายวินาที จากนั้นก็หันกลับไปมองบนเตียง แต่ก็ไม่มีใครอยู่ที่นั่น!

ทันใดนั้นสมองของเขาก็เข้าใจอะไรบางอย่างทันที!

ดึกดื่นถึงเพียงนี้แล้ว เกาเล่อมาที่นี่แต่กลับไม่เห็นหงหยิ่ง!

นั่นหมายความว่ามีเหตุผลเดียวเท่านั้น!

นั่นก็คือหงหยิ่ง...

“หงหยิ่ง นาง... นาง... ตายแล้วหรือ...”

เมื่อเฉินอวิ๋นจื้อพูดถามขึ้นมาเขาก็ตัวสั่นสะท้าน!

เขากังวลมาก กลัวมาก!

เขาเป็นห่วงหงหยิ่งจริง ๆ!

แต่ก็กลัว...

ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคุณชาย

“หงหยิ่งไม่ตาย นางเพียงแค่ได้รับบาดเจ็บ คุณชายก็ไม่เป็นอะไร ข้ามาตามเจ้าเพราะคุณชายให้เจ้าไป ชีวิตของหงหยิ่งนั้น... คุณชายบอกว่าให้ฟังความคิดเห็นของเจ้า”

“เพราะนางเป็นผู้หญิงที่เจ้ารัก...”

หลังจากที่เกาเล่อพูดจบ ใบหน้าของเฉินอวิ๋นจื้อก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวด!

หากใครกล้าลงมือกับคุณชาย เขาไม่ลังเลที่จะฆ่าให้ตาย!

แต่คนคนนี้...

เป็นคนที่เขารัก!

เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าจะจัดการอย่างไร!

เฉินอวิ๋นจื้อไม่มีเวลาแม้แต่จะสวมเสื้อผ้า รีบวิ่งตามไปจนแทบสะดุดล้ม

ในไม่ช้าทั้งสองก็มาถึงจวนอ๋องเป่ยหลิง

ทันทีที่เข้าไปก็เห็นหวังหยวน

เฉินอวิ๋นจื้อคุกเข่าลงต่อหน้าหวังหยวนทันที

“เฉินอวิ๋นจื้อขออภัยคุณชาย! เป็นเพราะข้า... เป็นเพราะข้าที่ไม่ตรวจสอบให้ดี ทำให้นาง...”

เขายังพูดไม่ทันจบ หวังหยวนก็ขัดจังหวะเขาแล้วพยุงเขาขึ้น

“เหล่าเฉิน อย่าพูดเช่นนั้นเลย ความจริงแล้วพวกข้าไม่เคยไว้ใจหงหยิ่งเต็มร้อยตั้งแต่แรก ข้าเองก็ไม่อยากปกปิดเจ้า ที่ให้เจ้าย้ายจากอาณาจักรต้าอันมาที่เมืองหวง ก็เพราะรู้สึกว่านางมีบางอย่างผิดปกติ!”

“ครั้งนี้ก็เช่นกัน ที่จะให้เจ้าไปเมืองหมานอี๋ก็เพราะรู้สึกว่านางมีบางอย่างผิดปกติ!”

“รวมถึงเรื่องแต่งงานของเจ้า ข้าก็ติดตามอย่างใกล้ชิด พวกเจ้าทั้งสองแต่งงานกันมาหลายวันแล้ว แต่ยังไม่ได้เข้าหอกันเลยใช่หรือไม่? เรื่องนี้... ข้าก็รู้เช่นกัน... ดังนั้นพวกข้าจึงคาดเดาได้ว่านางมีบางอย่างผิดปกติ!”

“เพียงแต่ไม่คิดว่านางจะมีปัญหาจริง ๆ และ... ลงมือโจมตี ข้าเองก็ยอมรับว่าการตัดสินใจครั้งนี้ของข้า ก็เพื่อดูว่านางจะมีมาตรการโต้กลับหรือไม่”

“หากมี นางจะต้องทำอะไรบางอย่างก่อนจะไปเมืองหมานอี๋ หากไม่มี ข้าก็จะเชื่อใจนางมากขึ้น!”