บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1303

ขณะนี้ หวงเจียวเจียวและหวังหยวนกำลังนอนอยู่บนเตียง หวงเจียวเจียวถามด้วยรอยยิ้ม

“สามี วันนี้ท่านช่าง... มีเมตตาเหลือเกิน”

หวงเจียวเจียวพูดจบ หวังหยวนก็นิ่งอึ้งไปก่อนถามว่า

“เป็นอะไรไป? เจ้าจะว่าข้าเสแสร้งหรือไร?”

หวงเจียวเจียวรีบส่ายหน้า “ไม่ ไม่ ไม่ คนอื่นอาจเสแสร้ง แต่สามีไม่เคยเป็นเช่นนั้น!”

“สิ่งที่ท่านพูด ท่านย่อมทำได้เสมอ... ข้า... ซาบซึ้งใจนัก”

หวงเจียวเจียวหน้าแดง ซบลงบนอกของหวังหยวน

“หืม แม่ตัวแสบ คืนนี้ยังไม่ได้ทำสิ่งที่ควรทำเลยไม่ใช่หรือ? สามีมาแล้ว!”

หวังหยวนเห็นหวงเจียวเจียวเป็นเช่นนี้ก็กระโจนเข้าใส่นางทันที

ในขณะนี้ความสุขสมล่องลอยไปทั่วทั้งห้อง เสียงแห่งความสุขก็ดังไปทั่ว

“โอ๊ย... เมื่อวานนี้เพิ่งจะ...”

หวงเจียวเจียวจะสู้ แต่ไม่นานก็พ่ายแพ้!

คืนนี้จะเป็นค่ำคืนแห่งความหฤหรรษ์โดยแท้!

นอกจากทั้งสองแล้ว หงหยิ่งและเฉินอวิ๋นจื้อที่อยู่ในห้องก็กำลังเร่าร้อน!

“เรา... เป็นสามีภรรยากันแล้ว...”

“คืนแต่งงานยังไม่ได้เข้าหอ... วันนี้จึง...”

เฉินอวิ๋นจื้อกอดหงหยิ่งแล้วพูดขึ้นอย่างแผ่วเบา

หงหยิ่งไม่ลังเลเลย การต่อสู้ระหว่างทั้งสองครั้งนี้หนักหน่วงกว่าของหวังหยวนเสียอีก!

เพราะทั้งคู่ต่างก็เป็นผู้ฝึกวรยุทธ์ที่เข้าร่วมศึกในขณะนี้!

เตียงถึงกับทรุดลงมา!

เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น เฉินอวิ๋นจื้อและหงหยิ่งก็ออกจากที่นี่ไป

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน