บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1332

“ข้ารู้ว่าเขาเป็นคนเช่นไร และเขาก็ควรจะรู้เช่นกันว่าข้าเป็นคนเช่นไร เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว!”

“ไม่จำเป็นต้องพบกัน!”

“ข้าเพียงแค่รู้สึกว่าเกาเล่อผู้นี้เป็นคนมีความสามารถมาก ข้าไว้ใจเขา แต่เขาก็ยังถูกเจ้าล่อลวงไปเสียได้!”

“ข้าแพ้พ่ายก็ต้องยอมรับ!”

“และที่สำคัญที่สุด คืออ๋องเซ่อเป่ยก็สิ้นไปแล้วด้วย เฮ้อ...”

“หวังหยวน บางทีสิ่งที่เจ้าทำอาจถูกต้องแล้ว หากไม่ทำให้พวกข้าสงบลง อาณาจักรแห่งนี้คงจะเกิดปัญหาไม่หยุดยั้ง!”

เมื่ออ๋องเจิ้นตงกล่าวถึงเหตุการณ์ในอดีต หวังหยวนก็ไม่อาจลืมได้!

ที่เขาต้องเดินทางมายังเมืองหวงนั้นก็เพราะถูกจักรพรรดิซิงหลงบังคับ!

เรื่องนี้ผ่านมาหลายปีแล้ว เมื่อคิดทบทวนดูก็ช่างน่าสนใจจริง ๆ!

ในเวลานั้นแผ่นดินยังไม่วุ่นวายเท่าปัจจุบัน

“หวังหยวน ข้าจะเล่าเรื่องหนึ่งให้เจ้าฟัง ที่จริงแล้ว... เรื่องเจิ้งกุ้ยเหรินคราวก่อนเป็นฝีมือของข้าเองนี่แหละ!”

อ๋องเจิ้นตงมองไปที่หวังหยวนแล้วหัวเราะ

เรื่องนี้ทุกคนก็รู้กันดีอยู่แล้ว ต่อให้จะเล่าออกมาก็ไม่เป็นอะไร

เมื่อหวังหยวนได้ยินเช่นนั้น ก็เหลือบตามองหน้าอ๋องเจิ้นตง แล้วไม่ได้เอ่ยคำใดนอกจาก “เรื่องนี้ข้าก็รู้แล้ว”

“หลังจากที่แม่อ๋องหลงซีทราบข่าวเป็นคนแรกแล้วก็มาบอกข้า”

เมื่อหวังหยวนพูดจบ อ๋องเจิ้นตงก็รู้สึกใจหายวูบ เขาคาดการณ์ไว้แล้วว่าสองคนนี้คงจะติดต่อกันอย่างใกล้ชิด!

ดูเหมือนว่าจะต้องกำจัดอ๋องหลงซีให้สิ้นซากเสียแล้ว!

เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมาในใจของอ๋องเจิ้นตง เขาก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้อีก แล้วพูดด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง “ฮ่าฮ่าฮ่า พวกเจ้าทั้งสองรู้หมดแล้ว... เฮ้อ... หวังหยวน เจ้าว่าเหตุใดข้าในเวลานั้นจึงได้ใจร้อนเช่นนี้ คิดว่าหากได้ครองราชย์แล้วจะมีประโยชน์อะไร?”

อ๋องเจิ้นตงมองไปที่หวังหยวนแล้วพูดอีกครั้ง แต่เมื่อหวังหยวนได้ฟังก็ตกตะลึง

ได้ครองราชย์...

แล้วจะมีประโยชน์อะไรงั้นหรือ?

“อ๋องเจิ้นตง คำถามนี้ตอบง่ายยิ่งนัก นั่นคือราชบัลลังก์ ท่านก็จะสามารถกระทำสิ่งที่ปรารถนาได้ทุกอย่าง”

ดังนั้น...

จึงได้ผลในทันที!

เขาจึงยังดื่มได้อีก!

ทั้งสองยังคงชนแก้วกันต่อไป เวลาผ่านไปนานขึ้นเรื่อย ๆ!

เมื่อถึงเวลาที่หวังหยวนต้องกลับ เขาไม่ได้พาเกาเล่อมาด้วย แต่พาเพียงองครักษ์ธรรมดามาด้วย

ครั้งนี้ต้าหู่ก็ไม่ได้มาด้วย แม้ว่าหวังหยวนจะมาเพียงเขาเดียว แต่เขาก็ยังไม่ต้องกังวลสิ่งใด!

หวังหยวนไม่ทราบเจตนาของอ๋องเจิ้นตง แต่เขาก็ไม่เคยหยุดคิด!

เขาตรองอยู่เสมอว่าเหตุใดอ๋องเจิ้นตงจึงอยากดื่มสุรากับเขา?

มีจุดประสงค์อะไรกันแน่?

หวังหยวนสงสัยมากแต่ก็คิดไม่ออก!

แต่แล้วจู่ ๆ เขาก็หรี่ตาลงแล้วคิดกลอุบายขึ้นมาได้!