บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 1344

ซึ่งให้ความรู้สึกราวกับนางฟ้าบนสวรรค์!

เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น หวังหยวนก็ฝึกยุทธ์ในลานจวนตามปกติ แต่สายตาของเขาก็คอยมองไปที่ห้องของเชียนหลงเป็นครั้งคราว

เขากังวล!

แต่หญิงสาวคนนั้นไม่ออกมา เขาเองก็ไม่สามารถบุกเข้าไปดูได้

ทันใดนั้นหวงเจียวเจียวก็เดินเข้ามาหาเขา จากนั้นมองไปที่ห้องของเชียนหลงแล้วชะงักไป

“ยังไม่ออกมาอีกหรือ?”

หวังหยวนพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “เจียวเจียว เจ้าช่วยไปดูเชียนหลงหน่อยเถิด”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวงเจียวเจียวก็หัวเราะแล้วถามว่า “สามี ท่านเป็นห่วงเชียนหลงมากหรือ?”

แท้จริงแล้วนางก็เพียงแค่พูดเล่น ไม่ได้คิดอะไร

หวังหยวนหัวเราะแล้วตอบว่า “เพราะว่าเป็นสหายกัน จะต้องมีเหตุผลอะไรอีกเล่า?”

“ท่าน... เหตุใดจึงถามเช่นนี้ล่ะ? เมื่อวานตอนที่นางป่วย ท่านก็เป็นห่วงมากไม่ใช่หรือ?”

“พวกเจ้าต่างก็มองนางเป็นน้องสาว ข้าก็เช่นกัน เหตุใดจึงถามคำถามแปลก ๆ เช่นนี้?”

หวังหยวนรู้สึกสงสัยจริง ๆ ในยามปกติ เชียนหลงสนิทกับพวกนางสามคนมากที่สุด จนถึงขั้นมองว่าเป็นพี่สาวน้องสาวกัน ดังนั้นในสถานการณ์เช่นนี้ หากเขาเป็นห่วงก็ไม่น่าจะมีอะไรผิดปกติ!

หวงเจียวเจียวรู้ดีว่าหวังหยวนคิดอย่างไรจึงหัวเราะ

“ข้ารู้ แต่ว่า... เมื่อเชียนหลงออกมา ท่านก็จะรู้เอง!”

คำพูดนี้ทำให้หวังหยวนรู้สึกประหลาดใจ

“หมายความว่าอย่างไร?”

เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเชียนหลงอย่างไร?

ขณะนั้นหวงเจียวเจียวก็เดินเข้าไปเปิดประตู เชียนหลงตื่นตั้งแต่เช้าแล้วและแต่งตัวเสร็จแล้ว

แต่ว่า...

นางรู้สึกอับอายเล็กน้อยที่จะออกไปจากห้อง!

“เหตุใดจึงไม่ออกมาเล่า? เขินหรือ?”

“เสร็จแล้ว เชียนหลง รีบออกไปเถิด คุณชายเฝ้าคิดถึงเจ้าอยู่ตลอดเวลา เมื่อวานคุณชายยังถามข้าซ้ำ ๆ ว่าเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง หากเจ้าไม่ออกไปเช่นนี้ ชาตินี้เจ้าไม่คิดจะไปพบหน้าเขาแล้วหรือ?”

หวงเจียวเจียวกล่าวก่อนจะจูงเชียนหลงออกไป

จากนั้นก็เปิดประตู แต่เชียนหลงกลับซ่อนตัวอยู่ด้านหลังหวงเจียวเจียว

หวังหยวนเห็นว่ามีคนเปิดประตูจึงรีบมองไป

แต่กลับไม่เห็นเชียนหลงจึงถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง อาการป่วยของเชียนหลงดีขึ้นหรือยัง?”

เมื่อหวงเจียวเจียวได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะ จากนั้นจึงกล่าวว่า “หากท่านอยากถามก็ถามนางเองเถิด นางอยู่ด้านหลังข้านี่แหละ!”

กล่าวจบหวงเจียวเจียวก็ขยับตัวหลบไปด้านข้าง เผยให้เห็นเชียนหลงที่อยู่ด้านหลัง

เชียนหลงก้มหน้าด้วยความรู้สึกกังวล หวังหยวนยังคงมองไม่เห็นใบหน้าของนาง แต่กลับถามด้วยความห่วงใย

“เชียนหลง เป็นอย่างไรบ้าง? ต้องตามหมอมารักษาหรือไม่?”

หวังหยวนเป็นห่วงจริง ๆ ทันใดนั้น เมื่อเชียนหลงได้ยินเขาพูดก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น...