บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 392

ดวงตาของหวังหยวนมืดมน “ไม่พบ!”

เมื่อชายคนนั้นจำเขาได้ เขาก็เลิกคบกับหม่าเฉียนทันที โดยไม่คำนึงถึงมิตรภาพสิบปีของพวกเขา

เขาไม่ชอบ และไม่ต้องการจะรู้จักคนมีอำนาจที่เจ้าเล่ห์เช่นนี้

“ไป!”

ผิงเจี้ยนยกแส้ขึ้นเพื่อขับรถม้า

นอกหน้าต่าง ผู้ตรวจการกำกับกังวล และไล่ตามรถม้าไป “ท่านหมิงถัน มีใต้เท้าหลายคนในเมืองจิงตู ขอให้ข้านำจดหมายมาให้ท่าน”

รถม้าหยุด!

หวังหยวนขมวดคิ้วพูดว่า “ข้าไม่รู้จักใครในเมืองจิงตู ใครจะเขียนถึงข้า?”

“ถึงแม้จะยังไม่เคยไปเมืองจิงตู แต่ใต้เท้าหลายคนในเมืองจิงตูก็ชื่นชมชื่อท่านมานานแล้วขอรับ!”

ฟู่ชิงถือจดหมายสามฉบับในมือ “นี่คือจดหมายที่เขียนโดยใต้เท้าหยาง เสนาบดีฝ่ายซ้าย ใต้เท้าฉิน เจ้ากระทรวงกรมกลาโหม และใต้เท้าโจว เจ้ากระทรวงกรมพิธีการขอรับ!”

ลุงกับจ้าวชิงเหอตกใจมาก

เสนาบดีและเจ้ากระทรวงเป็นบุคคลสำคัญ ที่สามารถเข้าเฝ้าฮ่องเต้ได้ แล้วพวกเขาเขียนถึงหยวนเอ๋อร์จริง ๆ!

เมื่อไปที่เมืองจิ่วซานในครั้งนี้ เขาทำอะไรกันแน่

แม้ว่าทหารผ่านศึกเกราะทมิฬจะตกใจ แต่ก็ยังเข้าใจเหตุผลได้

เสนาธิการทหารได้มีส่วนร่วมอย่างมาก เป็นเรื่องปกติที่เจ้าหน้าที่ระดับสูงจะเขียนจดหมายขอบคุณ ขนาดแม่ทัพหนุ่มยังได้รับตำแหน่งอู๋โหวด้วยซ้ำ!

“ข้าได้รับจดหมายแล้ว เจ้าไปได้แล้ว!”

หลังจากรับจดหมายทั้งสามฉบับแล้ว หวังหยวนก็โยนลงในรถม้า แล้วโบกมือ!

จ้าวชิงเหอรีบไปหยิบมันขึ้นมา แต่นิ้วที่ถูกเข็มแทงมีผ้าพันไว้ จึงไม่อาจหยิบมันขึ้นมาได้!

ลุงรีบหยิบมันขึ้นมาเช็ดด้วยแขนเสื้อที่สะอาด เพราะกลัวจะเปื้อนฝุ่น

พ่อลูกถือจดหมายราวกับว่ากำลังถือภูเขาอยู่ แขนของพวกเขาสั่นเทา

นอกหน้าต่างรถ ฟู่ชิงลำบากใจ แล้วพูดว่า “ข้าราชการระดับล่างเดินทางผ่านเฉิงโจว และมีคนขอให้ส่งของให้ท่านอาจารย์ขอรับ!”

“ใคร?”

หวังหยวนใจสั่น ตอนนี้ซื่อหานอยู่ที่บ้านพี่ชายคนโตของนางในเฉิงโจว!

“ไม่สะดวกที่จะพูดขอรับ!”

ฟู่ชิงลดเสียงลงแล้วพูดว่า “ท่านโปรดไปทางนั้นก่อน เพื่อที่เราจะได้พูดคุยกันได้สะดวกขอรับ!”

“นั่นก็จริง!”

จ้าวชิงเหอตอบรับ แล้วชูจดหมายอีกสามฉบับ ก่อนพูดว่า “เหตุใดท่านไม่อ่านจดหมายที่ท่านใต้เท้าทั้งสามคนเขียนถึงล่ะ?”

ลุงก็เร่งเร้า เพราะเป็นจดหมายจากเสนาบดีและเจ้ากระทรวง!

“ชิงเหอ เจ้าต้องจำไว้!”

หวังหยวนถอนหายใจและพูดว่า “หากผู้ใหญ่แสดงความเมตตาต่อผู้น้อย แสดงว่าจะให้เจ้าทำงานให้เขาต่อไป หรือให้เจ้าทำงานหนักเพื่อเขานั่นเอง!”

ชิงเหอและลุงสงสัย!

“ท่านหมิงถัน...”

หวังหยวนไม่ได้พูดอะไรมาก เขาเปิดจดหมายสามฉบับ แล้วอ่านให้ทั้งสองคนฟัง!

จดหมายจากเสนาบดีฝ่ายซ้าย ยกย่องพรสวรรค์ของหวังหยวนในส่วนแรก แนะนำเขาว่าอย่าคิดมาก เกี่ยวกับเรื่องไม่มีรางวัลจากราชสำนัก โดยบอกว่าเขาจะช่วยต่อสู้ให้อย่างเร่งด่วน และแนะนำให้เขาสนับสนุนอุดมการณ์ของต้าเย่ต่อไป!

จดหมายจากเจ้ากระทรวงกรมกลาโหม ขอให้หวังหยวนแนะนำเกี่ยวกับศิลปะแห่งสงคราม และวิธีจัดการกับอาณาจักรศัตรูที่อยู่รายล้อม

จดหมายจากเจ้ากระทรวงกรมพิธีการ แนะนำให้หวังหยวนเข้ารับการสอบจอหงวนโดยเร็วที่สุด เพื่อที่เขาจะได้เป็นขุนนางในราชสำนักโดยเร็วที่สุด

ท่านลุงกับจ้าวชิงเหอตกใจมาก