บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 467

นิสัยขี้หวงเช่นนี้ ไม่แปลกใจเลยที่หูเมิ่งอิ๋งจะไม่เลือกเขา เขามันคนนิสัยเสียดี ๆ นี่เอง!

“เจ้าคุกเข่าขอร้องข้าสิ ข้าจะให้เจ้าตายสบายหน่อย!”

เหลิ่งอวิ๋นกัดฟันและคำราม ดวงตาของเขาดุร้ายราวกับสัตว์ป่า!

การฆ่าหวังหยวนในดาบเดียว ระบายความโกรธในใจของเขาไม่ได้หรอก มันง่ายเกินไปสำหรับไอหมอนี่

ต้องจับไอหมอนี่มาทรมานด้วยวิธีการต่าง ๆ จนกว่าเขาจะอ้อนวอนขอชีวิต ให้อยู่ก็ไม่ได้ตายก็ไม่ได้!

จากนั้นเขาก็เขียนจดหมายถึงคุณหนูใหญ่ ใช้ไอหมอนี่ข่มขู่นาง ต้องหลอกนางมาที่หุบเขาชิงหลงได้อย่างแน่นอน!

เมื่อถึงเวลา ค่อยจะบังคับคุณหนูใหญ่แต่งงาน แล้วค่อยฆ่าไอเวรนี่!

แล้วมุ่งความสนใจไปที่การฝึกฝน และรอโอกาสไปยึดบังลังก์มา!

"ฆ่าข้า!"

หวังหยวนหัวเราะเบา ๆ "เจ้ามีสิทธิ์อะไรรึ?"

ท่าทีไร้ความกลัวเช่นนี้ทำให้เหลิ่งอวิ๋นโกรธมากยิ่งขึ้นไปอีก เขาก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา: "มีสิ เพราะมีคนล้อมเจ้าอยู่ไง!"

“ล้อมรึ!”

หวังหยวนเลิกคิ้ว: "เจ้าควรเบิกตาให้กว้าง ๆ และมองให้ชัดว่าเป็นคนของเจ้าที่ล้อมเราไว้ หรือคนของเราที่ล้อมเจ้าไว้กันแน่!"

โจรภูเขาเกือบพันตกใจมาก!

ไอหมอนี่มีปัญหาทางสมองแน่ ๆ เห็นอยู่ชัดเจนว่าเขาถูกพวกเขาล้อมไว้อยู่ แต่เขากลับพูดเหลวไหลแบบนั้นออกมา!

“เจ้าคนโกหก เจ้ายังโกหกข้าอีก ข้าจะไม่หลงกลของเจ้าแล้ว!”

เหลิ่งอวิ๋นแสดงท่าทีดูถูกโดยไม่มองไปรอบๆ เลย เขาโบกมือแล้วพูดว่า: "เอาเลย ฆ่าคนพวกนั้น และจับไอเวรนั้นทั้งเป็น ข้าจะทรมานมันให้ตาย!"

"ฆ่ามัน!"

กลุ่มโจรภูเขารีบตะโกนเสียงดังลั่น!

“เฮ้อ พวกเจ้านี่นะเป็นอะไรกัน? พูดโกหกพวกเจ้ากลับเชื่อ แต่พอพูดความจริงกลับไม่มีใครเชื่อ!”

หวังหยวนส่ายหัวและขมวดคิ้ว

ทหารผ่านศึกเกราะทมิฬกลั้นขำ

ท่านที่ปรึกษาตลกมาก ท่านเพิ่งหลอกพวกโจรภูเขาให้คุกเข่าลง มันคงแปลกน่าดูถ้าพวกเขาจะเชื่อท่านอีกครั้ง!

กลุ่มโจรภูเขาพุ่งไปข้างหน้า!

เมื่อมองแวบแรก ดูเหมือนมีคนซุ่มโจมตีไม่มากนัก มีระยะห่างเพียงห้าสิบเมตรเท่านั้น พวกโจรภูเขาจำนวนมากรีบรุดไปยังทั้งสองฝั่ง

ห่างออกไปห้าสิบเมตร หลังจากยิงหน้าไม้ขงเบ้งห้ารอบ ก็ลดจำนวนพวกโจรภูเขาไปได้สามร้อยคน!

แต่พวกโจรภูเขาก็รีบบุกไปข้างหน้าต่อ!

"ฆ่ามัน!"

โจรภูเขาตะโกนและเหวี่ยงดาบจะฆ่ากัน

ทหารชุดเกราะทมิฬ ทหารปลดประจำการ และผู้คุ้มกันหนุ่มโยนหน้าไม้ขงเบ้งออกไป ดึงดาบยาวของเขาออกมาแล้วพุ่งไปข้างหน้า

เพื่อไม่ให้กลุ่มผู้คุ้มกันหนุ่มขาดประสบการณ์ กลุ่มห้าคนจึงประกอบด้วย: ทหารผ่านศึกเกราะทมิฬหนึ่งคน ทหารปลดประจำการสองคน และผู้คุ้มกันหนุ่มสองคน!

ทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากัน พวกโจรภูเขาก็ขวัญหนีดฝ่อ

ทหารผ่านศึกเกราะทมิฬนั้นดุร้ายราวกับเสือ ทหารปลดประจำการนั้นโหดเหี้ยมราวกับหมาป่า และผู้คุ้มกันหนุ่มก็เหมือนลูกวัวที่พุ่งเข้ามาหาพวกเขาอย่างไม่คิดชีวิต!

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือพวกเขาใช้ดาบฟันเหล็กได้เหมือนตัดโคลน และพวกเขาก็สวมชุดเกราะเกล็ดปลาด้วย

ทันทีที่สัมผัสถูกอาวุธ พวกดาบก็ถูกฟันขาดทันที การฟันครั้งต่อไปก็คือตาย!

แม้ว่าพวกเขาจะโชคดีพอที่จะโจมตีพวกมันได้ แต่ก็มีเกราะป้องกันไว้ โจมตีให้ถึงตายไม่ได้