บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 553

เล่นตลกอะไรกัน ผู้บงการเบื้องหลังคือเจ้าเมืองหล่งหนานเผยเซียนเจิ้ง ซึ่งพยายามทุกวิถีทางเพื่อใส่ร้ายที่ท่านเสนาธิการทหาร!

ตอนนี้ท่านเสนาธิการทหารได้สังหารเจ้าหน้าที่ ซึ่งเป็นจุดอ่อนอันใหญ่หลวง หากไปที่นั่นก็จะเหมือนแกะเข้าปากเสือ

ต้าหู่ก็คัดค้านทันที “พี่หยวนไปไม่ได้เด็ดขาด พวกเราปล่อยให้ท่านไปจวนศาลาว่าการไม่ได้ มันเสี่ยงเกินไป!”

หวังหยวนอธิบายอย่างอดทน “สิ่งที่เผยเซียนเจิ้งต้องการคือเงิน ตราบใดที่เงินยังไม่ตกอยู่ในมือของเขา ข้าก็จะไม่ตกอยู่ในอันตราย!”

พอทุกคนคิดดูดี ๆ ก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ทว่าพวกเขาก็ยังกังวลอยู่ดี

อวี๋เถี่ยซานพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “เผยเซียนเจิ้งผู้นั้นละโมบโลภมาก คุณชายเผยให้เห็นจุดอ่อนเช่นนี้ ข้าเกรงว่าเขาจะไม่ปล่อยท่านไป ไม่ว่าท่านจะให้เงินเขามากแค่ไหนก็ตาม!”

“ข้าไม่เคยคิดที่จะขอให้เขาปล่อยข้าไป ยิ่งไปกว่านั้น ข้าไม่คิดจะให้เงินเขาเลย”

ดวงตาของหวังหยวนมืดลง “ข้าไปเพื่อส่งเขาไปยังที่ที่เขาควรจะไป ให้เขาชดใช้ตามราคาที่เขาสมควรได้รับ!”

เมื่อเห็นว่าดูเหมือนจะมีแผน อวี๋เถี่ยซานและทหารผ่านศึกชุดเกราะทมิฬต่างก็กำหมัด “คุณชาย ท่านโปรดออกคำสั่ง!”

ท่านเสนาธิการทหารลงมือดั่งม้าพุ่งทะยานบนฟ้าทุกครั้งที่เคลื่อนไหว ผู้คนต่างคาดไม่ถึงและรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก!

บัดนี้มีแผนการ ย่อมต้องใคร่ครวญมาอย่างถี่ถ้วนแล้ว!

หวังหยวนกล่าวว่า “ลุงเถี่ยซาน ท่านเอาของสามอย่างออกมาจากห้องลับในรถของข้า เอาพวกมันไปที่ช่องเขาชิงหลง แล้วมอบให้หงเยี่ย จากนั้นปล่อยให้อาจารย์จ้าวลงมือ”

ครั้งก่อนที่อยู่ในเมืองเฮ่อ เขารู้ว่าผู้บงการเบื้องหลังคือเผยเซียนเจิ้ง ดังนั้นจึงเตรียมการสิ่งนี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว!

เนื่องจากการเคลื่อนไหวนี้โหดเหี้ยมและเสี่ยงเกินไป ถึงกับไม่สนใจคนรอบข้าง ถึงแม้ว่าจะทำเรื่องไม่ดีมา!

ดังนั้นเขาจึงไม่คิดจะใช้มันเลยด้วยซ้ำ เขาแค่อยากปกป้องตัวเองเป็นทางเลือกสุดท้าย!

ไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าเผยเซียนเจิ้งจะโหดร้ายถึงขนาดต้องบีบบังคับให้เขาใช้มัน!

“เข้าใจแล้วขอรับ!”

อวี๋เถี่ยซานพยักหน้าด้วยความตกใจ!

ของทั้งสามสิ่งนั้นถูกสร้างขึ้นในเมืองผิงเป็นเวลาสี่วัน หวังหยวนสั่งให้คนกลับไปหมู่บ้านต้าหวังเพื่อสร้างมันขึ้นมา!

ของสามสิ่งถูกห่อไว้อย่างแน่นหนา และซ่อนอยู่ในรถม้าของหวังหยวน!

แม้แต่เขายังไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร!

...

“ผู้น้อยพวกนี้ช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ ใช้วิธีสกปรกเช่นนี้ใส่ร้ายผู้อื่น ไม่มีใครกล้าแตะต้องคดีเช่นนี้ แม้ว่าพวกเขาจะกลับมาอีกครั้งก็ตาม!”

ห่างจากหมู่บ้านเยี่ยเจียสามกิโล เว่ยเฉิงกำลังขี่ม้าศึกดูเย่อหยิ่งราวกับว่าเขาเพิ่งล้างแค้นการแก้แค้นอันยิ่งใหญ่ของเขา!

เมื่อวานนี้ถูกหวังหยวนวางกับดัก และปล่อยให้เขาถูกกลุ่มบัณฑิตทุบตี เสียเกียรติ!

บัดนี้เขารู้แผนของเฉียวคุนแล้วและเขาก็รู้ด้วยว่าทั้งครอบครัวนั้นถูกฆ่าตายหมดแล้ว!

คดีฆ่าข่มขืน ซ้ำยังถูกกวาดล้างทั้งครอบครัว เจ้าโจรตัวน้อยนั่นเข้าไปพัวพันในคดีเช่นนี้แล้ว ใครหน้าไหนจะกล้าพูดแทนเขาอีกเล่า?

งานของเขาก็ง่ายยิ่งขึ้น ส่งทหารกลุ่มหนึ่งไปจับกุมหวังหยวนหลังจากที่เฉียวคุนลงมือสำเร็จ

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเตรียมการไว้มากมาย และนำทหารที่เก่งที่สุดของเขามาห้าร้อยคน

ไม่เพียงแต่พวกเขาทั้งหมดสวมชุดเกราะเท่านั้น แต่ยังมีอีกสองร้อยคนถือหน้าไม้ และอีกสามร้อยคนถือโล่

ไม่ว่าคนร้อยคนนั้นจะแข็งแกร่งแค่ไหน ย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา