เข้าสู่ระบบผ่าน

บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 695

หวังหยวนหยิบมาไว้ในมือ พยักหน้า แล้วเก็บไป

“เอาไว้ลองถามคนที่รู้ เอาล่ะ รีบจัดการแล้วไปนอนเร็ว ๆ เถอะ พรุ่งนี้เราต้องออกเดินทางกันแต่เช้า”

หวังหยวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม จากนั้นต้าหู่และคนอื่น ๆ ก็แบกศพคนเหล่านี้ออกไปทันที จากนั้นขุดหลุมฝังศพ

เช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งกลุ่มออกเดินทาง เกือบเที่ยงพวกเขาก็มาถึงชายแดน

“ชายแดนอยู่ข้างหน้าแล้ว...”

หวังหยวนสูดหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อเขาก้าวมาที่นี่ เขาก็เข้าสู่อาณาเขตของหวงเหยียน

พูดตามตรง หวังหยวนไม่คุ้นเคยกับหวงเหยียนมากนัก

แต่เขาก็ยังมั่นใจว่าเขาจะกลับไปได้อย่างปลอดภัย

“ไปกันเถอะ เมื่อเข้าไปในถิ่นหวงเหยียนได้ ก็จะปลอดภัยแล้ว”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ดังขึ้น ถังหม่างและหวงเจียวเจียวก็สับสน แต่ต้าหู่เข้าใจดี

เพราะในเขตชายแดน เจิ้งไท่ชิงกำลังรออยู่

“คุณชายหวัง เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้?”

หวงเจียวเจียวยิ้ม และอดไม่ได้ที่จะถาม

หวังหยวนไม่พูดอะไร มองพื้น แล้วชี้ไปไม่ไกล

“เพราะว่า... เขา!”

หลังจากพูดเช่นนี้ หวงเจียวเจียวก็มองไปในระยะไกล แล้วเห็นว่ากลุ่มคนกำลังมา!

มองไปรอบ ๆ ก็พบว่ามีคนไม่ต่ำกว่าสองสามพันคน!

“นั่นคือ... ขุนพลเจิ้ง!”

หวงเจียวเจียวเข้าใจทันที แล้วเผยรอยยิ้ม

“ดูเหมือนว่าขุนพลเจิ้งจะใจดีกับคุณชายหวังมากจริง ๆ เขาจะมาพาเราไปหวงเหยียนด้วย”

หวังหยวนอดไม่ได้ที่จะพยักหน้า ตามคำพูดของหวงเจียวเจียว

“หัวอกเดียวกันย่อมช่วยเหลือซึ่งกันและกัน”

ในไม่ช้า เจิ้งไท่ชิงก็พาคนมาหาหวังหยวน

เจิ้งไท่ชิงเหลือบมองเจิ้งเซิ่ง แล้วถามช้า ๆ “เซิ่งเอ๋อร์ เจ้าคิดอย่างไร?”

เจิ้งเซิ่งก็สับสนเช่นกัน แต่ก็ยังตอบว่า “บางที... อาจมีคนแกล้งปลอมคำสั่งลับหรือเปล่าขอรับ?”

เจิ้งไท่ชิงพยักหน้า “ต้องมีคนจงใจทำให้สับสน และต้องการฆ่าท่านด้วยความช่วยเหลือขององครักษ์เงา”

หวังหยวนก็เดาเหมือนกันในใจ แต่ก็ยังถามว่า “เหตุใดถึงคิดเช่นนั้น?”

เจิ้งไท่ชิงยิ้ม แล้วตอบว่า “มันง่ายมาก เพราะข้าไม่ได้รับข่าวเกี่ยวกับการฆ่าท่านเลย!”

ประโยคนี้ประโยคเดียว ก็พิสูจน์ได้แล้วว่าไม่ใช่ผลงานของอ๋องหลงซี!

หากเป็นเขา หลังออกคำสั่ง กองทหารหลายพันคนของเจิ้งไท่ชิง จะมาสังหารเขากับคนของเขามากกว่าสิบคนแน่นอน!

แม้ว่าหวังหยวนจะมีปืนคาบศิลาอยู่ในมือ มันก็คงไม่มีประโยชน์!

“ไปกันเถอะ มันจะปลอดภัยกว่ามากหากเข้าไปในถิ่นหวงเหยียนกับเจ้า”

หวังหยวนยกยิ้ม เจิ้งไท่ชิงที่อยู่ด้านข้างก็ยิ้มเช่นกัน

“แต่ท่านควรระวังตัวไว้ หากข้าได้รับคำสั่งลับให้ฆ่าท่าน แล้วต้องฆ่าจริง ๆ ถึงตอนนั้นก็อย่าแค้นเคืองกันเลย”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่