บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 708

หวังหยวนมองลึกไปที่เกาเล่อแล้วยิ้ม

“ใต้เท้าเกา ทำให้ท่านผิดหวังแล้ว ข้าไม่ได้มีเจตนาจะฆ่าท่านจริง ๆ”

“อย่างไรก็ตาม ใต้เท้าเกา ข้าก็อยากรู้เช่นกันว่า ท่าน... ไม่กลัวความตายหรือ?”

หวังหยวนถาม และหลังจากพูดเช่นนี้ เกาเล่อก็อดยิ้มอย่างช่วยไม่ได้

“ความตายน่ากลัวตรงไหน หากชีวิตของข้าสามารถแลกกับชีวิตของคุณชายหมิงถันได้อย่างง่ายดาย เช่นนั้นก็เป็นเรื่องที่คุ้มค่า!”

“ท้ายที่สุดแล้ว...หากว่าข้ามองไม่ผิดล่ะก็ ท่านจะเป็นศัตรูตัวฉกาจที่สุดในเมืองหวงของข้า!”

หลังจากพูดอย่างนั้น เกาเล่อก็ยิ้มให้หวังหยวนเป็นครั้ง สุดท้ายแล้วก็ขี่ม้าจากไป!

เมื่อเห็นเกาเล่อจากไป หวังหยวนก็ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้เป็นเวลานาน!

คนผู้นี้...

จะต้องถูกกำจัดโดยเร็วที่สุด!

เขาฉลาดเกินไปแล้ว!

เมื่อกลับไปถึงโรงเตี๊ยมคณะทูต เขาก็เห็นต้าหู่และถังหม่างที่มีสีหน้าดูวิตกกังวล

“พี่หยวน พี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

หวังหยวนยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร”

หลายคนเดินเข้าไปในบ้าน ต้าหู่รีบรินชาให้หวังหยวนและอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “พี่หยวน พี่ได้เข้าพบไทเฮาแล้วหรือยัง? ท่าทางของพระองค์เป็นอย่างไรบ้าง?”

หวังหยวนพูดอย่างใจเย็น “หลังจากพบกับคนเหล่านี้ที่เมืองหวงวันนี้ ข้าก็เข้าใจความเป็นจริงบางอย่าง”

“ความเป็นจริงอะไร?”

ต้าหู่และถังหม่างต่างก็ถามอย่างสงสัย

“บ้างเมืองแข็งแกร่งเกิดขึ้นได้อย่างไร!”

คำพูดประโยคนี้ของหวังหยวนไม่ได้พูดเกินจริงแต่อย่างใด!

หวังหยวนย่อมไม่ได้ปิดบังและพูดว่า “ประการแรก บุตรชายของอ๋องถูหนาน ซึ่งจะสืบทอดตำแหน่งใหม่แทนที่อ๋องถูหนาน อากู่ฉาดูผิวเผินไม่ถูกกันกับข้า แต่จริง ๆ แล้วเขาเป็นคนของไทเฮา และเขาได้รับความไว้วางใจจากอ๋องเจิ้นตงและอ๋องเซ่อเป่ย!”

หลังจากพูดสิ่งนี้ ทั้งต้าหู่และถังหม่างต่างก็พยักหน้า

“แม้ว่าวิธีนี้จะไม่ผิด ทว่า... ราชวงศ์ทั้งสองท่านนั้นก็รู้เช่นกันว่าอ๋องถูหนานเป็นคนของไทเฮามาโดยตลอด พวกเขาคงไม่เชื่อง่าย ๆ ว่าเขาจะสลับข้างจริง ๆ ถูกไหม?”

เมื่อต้าหู่ติดตามหวังหยวน เขาก็ฉลาดมากขึ้นเรื่อย ๆ

วิเคราะห์สถานการณ์และใช้สมองเก่ง

ถังหม่างก็เช่นเดียวกัน เขาพยักหน้าเหมือนกันและพูดว่า “ข้าเดาว่าพวกเขาจะต้องมองทะลุอย่างแน่นอน หากเช่นนั้น... การเคลื่อนไหวนี้ก็จะไม่ไร้ประโยชน์ไม่ใช่หรือ?”

หวังหยวนยิ้ม “แน่นอนว่ามันไม่มีประโยชน์ในตอนแรก แต่ไม่อาจทนต่อการทดสอบของกาลเวลาได้ ยิ่งไปกว่านั้น อ๋องถูหนานยังครองกองทัพชายแดน และได้รับความนิยมอย่างมาก ดังนั้นทั้งสองท่านนั้นจะร้อนใจอย่างแน่นอน!”

หลังจากพูดจบ ถังหม่างและต้าหู่ต่างก็พยักหน้า ก่อนจะถามเกี่ยวกับประการที่สอง

“เช่นนั้นประการที่สองคืออะไร?”

หวังหยวนถอนหายใจและยิ้มอย่างอดไม่ได้ “ประการที่สองคือการหมั้นหมายของข้า”