บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 734

อ๋องหลงซีขมวดคิ้ว หากจัดการเรื่องนี้ไม่สำเร็จ เช่นนั้นพวกเขาจะไม่ขาดทุนครั้งใหญ่หรือ เพราะยอมลงทุนเสียสละไปมาก รวมถึงยังได้ใช้สายลับเช่นนี้ด้วย มันคือความล้มเหลวครั้งใหญ่ไม่ใช่หรือ?

แถมยังเสี่ยงต่อการถูกเปิดโปงอีกด้วย!

หวังหยวนคนนี้กำลังทำอะไรอยู่!

“ผิดแล้วท่านอ๋อง ในเมื่อได้ดำเนินการไปแล้ว แน่นอนว่าเขาต้องตาย!”

“เหลือเพียงรอให้ฟ้าร้องอีกครั้งเดียว เสียงฟ้าร้อง... น่าจะมาเร็ว ๆ นี้!”

หวังหยวนยิ้มอ่อน หลังจากพูดจบ อ๋องหลงซีก็ตกตะลึงและสับสน

“หมายความว่าอย่างไร?”

อ๋องหลงซีไม่เข้าใจว่าหวังหยวนต้องการจะสื่ออะไรด้วยคำพูดนั้น

“ความหมายนั้นง่ายมาก ไม่ใช่แค่พวกเราที่ต้องการฆ่าเกาเล่อเท่านั้น แต่ยังมีคนอื่น ๆ ด้วย!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดเช่นนี้ อ๋องหลงซีก็ตกตะลึง!

“เจ้าหมายถึง... อ๋องเซ่อเป่ยหรือ? เขาจะลงมือหรือ?”

อ๋องหลงซีไม่ค่อยเชื่อ แต่หวังหยวนยิ้มมีเลศนัย

“เมื่อก่อนเขาอาจจะไม่เชื่อ แต่ตอนนี้สิ่งที่เขาขาดคืออำนาจ หลังจากที่เกาเล่อตายเท่านั้น เขาจึงจะมีโอกาสได้รับส่วนแบ่งผลประโยชน์จากทหารองครักษ์เมืองหวง แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะปล่อยให้เกาเล่อมีชีวิตต่อไป!”

“เขามีศักยภาพพอจะครองตำแหน่งนั้น ชื่อเสียงเลื่องลือ หาคนต่อกรได้ยาก แต่ตอนนี้เรื่องความเป็นความตาย ไม่ได้ยากสำหรับเขาเลย แค่ออกแรงเล็กน้อย เขาก็จะไม่มีปัญหา!”

“คำกล่าวที่ว่า... กำแพงเริ่มคลอน คนก็ช่วยกันผลักให้ล้ม เป็นความจริง!”

หวังหยวนยิ้มจาง ส่วนอ๋องหลงซียังคงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

“แน่นอน... แล้วท่านใต้เท้าล่ะ หากเรื่องใหญ่เช่นนี้เกิดขึ้น อ๋องเจิ้นตงอาจจะมาหาท่าน ท่านควรรู้ว่าจะพูดอะไรใช่หรือไม่?”

อ๋องหลงซีพยักหน้า แน่นอนว่าเขาเข้าใจ!

ขณะนี้ในจวนอ๋องเจิ้นตง อ๋องเจิ้นตงกำลังคิดไม่ตก!

หากสิ่งที่เกาเล่อพูดเป็นเรื่องจริง แสดงว่าประเมินอ๋องหลงซีต่ำเกินไป!

เช่นนั้นคนผู้นี้ก็น่ากลัวมาก!

แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าอ๋องหลงซีจะมีความสามารถเช่นนี้!

เพราะองครักษ์เงานั้น ไม่ว่าจะสั่งให้ทำอะไรก็ตาม ตราบใดที่ปัญหาไม่ใหญ่โต ก็จะจัดการให้ ไม่ว่าจะเป็นตัวเขาเอง ไทเฮา หรืออ๋องเซ่อเป่ย!

“ลูกเอ๋ย เจ้าคิดว่าอ๋องหลงซีคือคนที่เกาเล่อพูดถึงหรือเปล่า?”

อ๋องเจิ้นตงอดถามไม่ได้

อาปู้ชาสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดว่า “ข้าไม่คิดอย่างนั้น การจัดการองครักษ์เงาของอ๋องหลงซีนั้นหละหลวมมาก นี่เป็นเรื่องที่ชัดเจนสำหรับทุกคน”

“แต่ข้าต้องเชื่อคำพูดของเกาเล่อ แม้ว่าเขาจะโกหก แต่ข้านึกไม่ออกว่าเหตุใดเขาถึงจะสังหารท่านพ่อด้วยวิธีนี้ เขามีโอกาสมากมายที่จะลอบทำร้ายท่าน ไม่จำเป็นจะต้องใช้คนทั้งเจ็ดนี้เลย เป็นการทำเกินความจำเป็น!”

อ๋องเจิ้นตงเครียดมาก เรื่องที่เกิดขึ้นคืนนี้ชวนให้สับสนยิ่งนัก!