บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 749

แต่ยังเป็น...

เป็นเพราะหวังหยวน!

“เจ้ายังจำวันนั้นที่เจ้าไปไหว้หลุมศพของข้าได้หรือไม่?”

ทันใดนั้นเกาเล่อก็ถามขึ้น

หวังหยวนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง “หืม? เจ้ารู้ได้อย่างไร... หรือว่า เจ้าอยู่ที่นั่นหรือ?”

หวังหยวนไม่คาดคิดว่าเรื่องต่าง ๆ จะเป็นเรื่องบังเอิญเช่นนี้ วันนั้นได้พบเขาจริง ๆ!

เกาเล่อพยักหน้า แล้วยกยิ้ม

“ใช่ ข้าแอบอยู่ข้าง ๆ ยืนฟังสิ่งที่เจ้าพูด พูดตามตรง ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าจะสรรเสริญข้าเช่นนั้น เจ้าควรจะยินดีที่กำจัดคู่ต่อสู้ได้ แต่เจ้ากลับไม่เป็นเช่นนั้น ซ้ำยังรู้สึกสูญเสียอีก!”

เกาเล่อมองหวังหยวน แล้วพูดความในใจเพราะฤทธิ์ของสุรา

หวังหยวนพยักหน้า “ข้าย่อมรู้สึกสูญเสีย เกาเล่อ ข้ายังยืนยันคำเดิม ข้าชนะเพราะสถานการณ์!”

“กล่าวได้ว่าเป็นเพราะเวลาที่เหมาะสม สถานที่ที่เหมาะสม และคนที่เหมาะสม ซึ่งก็คืออากู่ฉากับอ๋องหลงซี จึงสามารถแทรกหนามแหลมเข้าไปในตัวเจ้าและอ๋องเจิ้นตงได้”

“ถึงแม้ว่าข้าจะชนะ แต่ข้าก็ไม่รู้สึกว่าตัวเองชนะได้อย่างสวยงามนัก”

หวังหยวนพูดตามความจริง เขาชนะเพราะสถานการณ์ ด้วยความช่วยเหลือจากคนมากมาย เขาจึงสามารถกำจัดเกาเล่อได้

แต่เมื่อเกาเล่อได้ยินดังนั้น เขาก็โบกมือ แล้วพูดว่า “แม้ข้าจะบอกว่าข้าไม่พอใจ ก็เป็นเพียงปากข้าเท่านั้นที่บอกว่าไม่พอใจ แต่ใจข้านั้นยอมแพ้แล้ว”

“เจ้าบอกว่าเจ้าชนะเพราะสถานการณ์ และความช่วยเหลือจากอ๋องทั้งสอง แต่แล้วข้าล่ะ? ข้าคือผู้กำกับการทหารองครักษ์เมืองหวง ที่รับผิดชอบกองกำลังรบหลักของเมืองหวง และได้รับความไว้วางใจจากอ๋องเจิ้นตงด้วย ข้าควรจะอยู่ยงคงกระพัน!”

“แต่ข้ายังไม่ได้คาดหวังว่าเจ้าจะใช้ประโยชน์จากช่องโหว่นี้ มันเป็นวิธีแก้ปัญหาชั่วคราวของข้าด้วย ข้าวางแผนว่าจะส่งคนไปฆ่าเจ้า”

“ถึงแม้ข้าจะคิดว่าอาจจะล้มเหลว แต่ก็ยังโชคดี หากฆ่าสำเร็จล่ะ? ทุกอย่างจะไม่อย่างไร?”

“คนคำนวณมิสู้ฟ้าลิขิต ข้าประเมินเจ้าต่ำเกินไปเสียแล้ว!”

เกาเล่อยิ้ม แพ้ก็คือแพ้

“อย่างที่เจ้าบอก มิตรแท้นั้นหายาก ข้าก็เลยคิดไว้ว่าจะอยู่เคียงข้างเจ้า ตกลงหรือไม่?”

หลังจากที่เกาเล่อพูดเช่นนี้ หวังหยวนก็หัวเราะทันที

“ฮ่าฮ่าฮ่า เกาเล่อ ข้ากำลังรอคำพูดนี้ของเจ้าอยู่ เยี่ยม! ยอดเยี่ยมมาก!”

หวังหยวนมีความสุขมาก พรสวรรค์ของเกาเล่อไม่น้อยไปกว่าพรสวรรค์ของเขาเลย!

หากยอมจำนนต่อเขา เขาก็จะยิ่งทรงพลังกว่าเดิม!

เกาเล่อก็มีความสุขมากเช่นกัน แม้ว่าเขาจะประลองกับหวังหยวนเพียงครั้งเดียวก็ตาม

แต่คราวนี้ เขารู้แล้วว่าหวังหยวนคือคนที่เขาอยากจะภักดีด้วย!

เมื่อคิดได้ดังนั้น เกาเล่อก็คุกเข่าลงกับพื้นทันที

“เกาเล่อสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อท่านจวบจนชีวิตจะหาไม่!”