บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 753

เกาเล่อพูดด้วยรอยยิ้ม ซึ่งทำให้ต้าหู่และถังหม่างอดไม่ได้ที่จะพยักหน้า

นี่ก็สมเหตุสมผล!

“แต่พี่หยวนมีภรรยาสองคนแล้วนะ!”

ต้าหู่กระพริบตาและอดไม่ได้ที่จะพูด

เกาเล่อโบกมือทันที “บุรุษมีภรรยาหลายคนนับว่าเป็นเรื่องปกติ ยิ่งกว่านั้น สหายหวัง พวกเจ้าไม่รู้ความทะเยอทะยานของสหายหวังหรือ?”

“ยิ่งกว่านั้น แม้ว่าคนอื่นจะไม่รู้เกี่ยวกับแม่นางหวงเจียวเจียวผู้นี้ แต่ข้าก็รู้ว่านางมีความรู้ มีมารยาท และหลักแหลมยิ่งนัก เมื่องมองในระดับหนึ่งแล้ว นับว่านางเป็นภรรยาที่ดีของสหายหวังของเรา!”

“พวกเจ้าจะทำให้พวกเขาทั้งสองคนเสียใจไปตลอดชีวิตจริง ๆ หรือ?”

ทันทีที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ ต้าหู่และถังหม่างต่างก็พยักหน้าอีกครั้ง!

“สหายเกา สิ่งที่ท่านพูดก็สมเหตุสมผล!”

“ถูกต้อง สหายเกา หากท่านไม่พูดล่ะก็ เราก็คงไม่สังเกตเห็นจริง ๆ!”

ทั้งสองพูดอย่างรวดเร็ว แล้วพวกเขาก็เข้าใจทันที

“เฮ้อ พวกเจ้าสองคนคิดไม่ถึงเรื่องพวกนี้ ก็นับว่าเป็นเรื่องปกติ แต่ก็ควรระวังให้มากกว่านี้ในภายภาคหน้า”

“เอาล่ะ เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า ต้าหู่ ถังหม่าง ระหว่างพวกเจ้าทั้งสองคนใครเก่งวิชาดาบที่สุด? และใครเก่งการต่อสู้ที่สุด?”

ในเวลานี้เองที่เกาเล่อเริ่มพูดถึงเรื่องสำคัญ

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ถังหม่างก็พูดว่า “พวกเรามีทักษะที่ต่างกันไม่มากนัก แต่เมื่อพูดถึงวิชาดาบ ต้าหู่ย่อมเก่งกว่า”

ทันทีที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ เกาเล่อก็พยักหน้าทันทีแล้วยิ้ม

“เช่นนี้นี่เอง ต้าหู่ เรามาหารือกันเถอะ ข้ามีเรื่องสำคัญที่อยากให้เจ้าช่วย!”

เกาเล่ออยากทดสอบทักษะของต้าหู่ เขาไม่กล้าบอกว่าคล้ายกับกวนไห่ แต่อย่างน้อยก็ต้องเก่งกว่าตัวเขาเอง!

“ได้!”

เกาเล่อถามอย่างเร่งรีบ และเมื่อได้ยินสิ่งนี้ ต้าหู่ก็พยักหน้า “ไม่เป็นไร นอกจากดาบแล้ว ข้ายังเชี่ยวชาญอาวุธอื่น ๆ อีกด้วย”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เกาเล่อก็มีความสุขมาก จากนั้นมองไปที่ถังหม่างอีกครั้ง แล้วพูดว่า “สหายถัง ข้าต้องการความช่วยเหลือจากเจ้าในเรื่องหนึ่งด้วย”

ถังหม่างตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ

“สหายเกา เชิญพูดมาได้เลย”

เกาเล่อเริ่มเอ่ยปากกล่าวว่า “เจ้าอาจจะต้องทุกข์ทรมานและได้รับบาดเจ็บ!”

หลังจากพูดจบ ถังหม่างก็สงสัยเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

“มันไม่สำคัญ ข้าผ่านลมและผ่านฝนมามาก และได้รับบาดเจ็บมานับไม่ถ้วน ความเจ็บปวดทางร่างกายไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ขอแค่ยังมีลมหายใจก็พอแล้ว”

เกาเล่อโบกมือทันที “ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น เป็นแค่บาดแผลผิวเผินเท่านั้น!”

“ข้าจะอธิบายให้พวกเจ้าทั้งสองคนฟังตอนนี้”