บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 784

พระราชกฤษฎีกาของฮ่องเต้ซิงหลงออกไปอย่างรวดเร็ว เมื่อมีการประกาศ ทุกคนก็รู้เรื่องนี้!

ไม่ว่าจะเป็นอู๋หลิง วังไห่เทียน หงเยี่ย และคนอื่น ๆ!

แม้ว่าพวกเขาจะรู้ แต่พวกเขาก็ยังคงไม่รู้สึกโล่งใจ!

เพราะถ้าหวังหยวนยังไม่กลับไปที่หมู่บ้านต้าหวัง แม้เพียงหนึ่งวัน พวกเขาก็จะรู้สึกไม่สบายใจ แม้ว่าอีกฝ่ายจะยังไม่ได้ลงมือทำอะไร ก็ยังไม่น่าไว้วางใจ!

ในขณะนี้หวังหยวนขี่ม้ามาถึงเมืองซ่างจิงแล้ว

เขาแปลกใจเล็กน้อย ที่ไม่มีการสกัดกั้นระหว่างทาง

ในขณะนี้ ฮ่องเต้ซิงหลงได้ให้อู๋หลิงออกไปนอกเมืองเพื่อพบกับหวังหยวนแล้ว!

เมื่ออู๋หลิงเห็นหวังหยวน เขาก็รีบพูดว่า “เสนาธิการทหาร ขออภัยขอรับ!”

หวังหยวนยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ต้องขอโทษหรอก มันไม่ใช่ความผิดของเจ้า ข้าเองที่สร้างปัญหาให้เอ้อหู่”

“ไม่ขอรับ... ถ้าข้าเดาความคิดของฝ่าบาทได้ และส่งเอ้อหู่กลับไปที่หมู่บ้านต้าหวังก็จะไม่เป็นเช่นนี้!”

อู๋หลิงโทษตัวเองอย่างหนัก หากเอ้อหู่ไม่ถูกจำคุก หวังหยวนคงไม่มาที่เมืองซ่างจิงเพียงลำพัง และย่อมไม่มีวิกฤติใด ๆ !

“เอาล่ะ ข้าอยู่นี่แล้ว พูดเช่นนั้นไปก็ไม่มีประโยชน์ แต่ว่า... ไม่มีใครขัดขวางข้าระหว่างทาง ทำให้ข้าประหลาดใจนิดหน่อย”

หวังหยวนขี่ม้ามาอย่างรวดเร็ว ไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างทาง

เมื่ออู๋หลิงได้ยินดังนั้น เขาก็หัวเราะทันที แล้วอธิบายอย่างชัดเจน

หลังจากได้ยินดังนั้น หวังหยวนก็ตกตะลึงเช่นกัน

“คนพวกนี้...”

เขายิ้มและพยักหน้า รู้สึกเข้าใจอย่างถ่องแท้

ไม่น่าแปลกใจเลย ที่ไม่มีใครดักฆ่าเขาระหว่างทาง ปรากฏว่าเป็นเพราะกับดักของฮ่องเต้ซิงหลง!

“แต่เสนาบดีฝ่ายขวาต้องการฆ่าท่าน แต่ฝ่าบาททรงขัดขวางไว้ โดยบอกว่าครั้งนี้ท่านมีส่วนช่วยอย่างมาก แม้ว่าท่านจะถูกสงสัยว่าเป็นไส้ศึกในราชสำนัก แต่ก็ยังต้องสอบสวนอย่างรอบคอบก่อน!”

เมื่อถึงเวลานั้น เขาจะตายหรือไม่ก็ไม่สำคัญแล้ว!

ตราบใดที่ไม่เป็นภัยคุกคามต่อฮ่องเต้ซิงหลง การถูกกักขังไว้ก็ไม่ใช่เรื่องลำบาก!

หวังหยวนถอนหายใจ เขาเองก็เข้าใจความจริงข้อนี้ เมื่อเขาได้ยินอู๋หลิงพูดเช่นนี้ เขาก็นึกขึ้นได้!

ดูเหมือนว่า...

ต้องคิดหาวิธีแก้ปัญหาจริง ๆ แล้ว!

แต่ก่อนที่จะเกิดเรื่องทั้งหมดนี้ เอ้อหู่ต้องได้รับการช่วยเหลือก่อน!

“ไปเถอะ ถ้ามีอะไรจะพูดก็ไปพูดที่บ้านข้าก่อน ฝ่าบาทจะไม่เรียกตัวท่านจนกว่าจะถึงพรุ่งนี้!”

อู๋หลิงพูด แล้วพาหวังหยวนไปที่บ้านของเขา

นี่เป็นครั้งแรกที่หวังหยวนมาที่เมืองซ่างจิง แต่เขาอารมณ์ขุ่นมัว เพราะจุดประสงค์ของเขาในการมาที่นี่ ก็เพื่อช่วยเอ้อหู่เป็นหลัก!