บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 827

ไป๋เฟยเฟยมองออกทันทีเลยว่าหวังหยวนกำลังคิดอะไร และหัวเราะอีกครั้ง

“พี่หวังคงรู้สึกว่านี่เป็นเวลาที่เหมาะสมใช่ไหม?”

หวังหยวนพยักหน้า “ใช่ ข้าอยากรู้จริง ๆ ว่าทำไม”

ไป๋เฟยเฟย หายใจเข้าลึกแล้วพูดว่า “เพราะเมื่อไม่กี่วันก่อน ท่านป้าของข้าให้กำเนิดองค์ชายห้า!”

“ตอนนี้องค์ชายใหญ่อายุได้สิบขวบแล้ว ในบรรดาพี่น้องทั้งสี่ของเขา คนสุดท้องเป็นทารกจากตระกูลไป๋ของข้า และคนโตมีอายุแค่ห้าขวบเท่านั้นเอง!”

“เดิมทีตระกูลเซิงอยากจะรอสักสองสามปี แต่เมื่อท่านป้าของข้าให้กำเนิดองค์ชายคนนี้ และมีสิทธิ์กลายเป็นรัชทายาท ตระกูลเซิงจึงต้องกังวลอยู่แล้ว!”

คำพูดของไป๋เฟยเฟยชัดเจนมาก หวังหยวนก็เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด!

ตระกูลเซิงไม่รีบร้อน นั่นเป็นเพราะว่าฮองเฮาไม่มีลูกชาย ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รีบร้อนเป็นธรรมดา นอกจากนี้พี่น้องคนอื่น ๆ ยังอายุน้อยกว่า เช่นเดียวกัน หยงเอ๋อร์คนนี้ก็ฉลาดหลักแหลมจริง ๆ

ดังนั้นจึงไม่มีอะไรให้ต้องกังวล!

แต่ในเมื่อลูกสาวของตระกูลไป๋ที่เป็นฮองเฮาคนปัจจุบันมีลูกชาย สถานการณ์ก็แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง!

ตำแหน่งกษัตริย์ส่วนใหญ่มักจะสืบทอดมาจากบุตรชายของฮองเฮา แม้ว่าจะมีข้อยกเว้น แต่โอกาสก็สูงที่สุดสำหรับบุตรของฮองเฮา

เข้าใจได้ทันทีเลยว่าทำไมตระกูลเซิงถึงวิตกกังวล!

“ข้าเข้าใจ ข้าเกรงว่าตระกูลเซิงอยากให้หยงเอ๋อร์เป็นรัชทายาท ไม่ใช่องค์ชายใหญ่ แต่... ตระกูลเซิงจะทำอะไร? หรือว่าจะผลักดันให้ขึ้นครองราชย์?”

หวังหยวนขมวดคิ้ว

หากผลัดแผ่นดินในเวลานี้คงไม่เหมาะสมเป็นอย่างยิ่ง!

ไม่ว่าแคว้นหวงหรือแคว้นหมาง ก็ล้วนเป็นผู้มีความทะเยอทะยานทั้งนั้น!

หากสู้รบขึ้นมาจริง ๆ จะต้องเกิดความวุ่นวายอย่างแน่นอน!

หลังจากได้ยิน ไป๋เฟยเฟยก็ถอนหายใจ

“บอกไม่ได้จริง ๆ ท่านป้าเพิ่งคลอด และเดิมทีก็อ่อนแออยู่แล้ว นี่เป็นเวลาที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขาที่จะลงมือ!”

“แต่ทว่า...พี่หวัง ข้าจะบอกข่าวลับสุดยอดให้ฟัง ตระกูลเซิงนี้ไม่ธรรมดาอย่างที่เห็น พวกเขากับแคว้นหมาง...มีความลับซ่อนอยู่!”

ไป๋เฟยเฟยหรี่ตาลงและพูดอย่างจริงจัง

หลังจากพูดแบบนี้ หวังหยวนก็ยิ่งตกใจ!

เขาสามารถควบคุมราชสำนักหมางได้จริงหรือ? นี่... นี่อยู่เหนือความคิดของหวังหยวนอย่างสิ้นเชิง!

“แคว้นหมางแต่เดิมเป็นทะเลทราย แม้ว่าดินแดนจะกว้างใหญ่ แต่ก็ไม่เหมาะสำหรับการอยู่อาศัย มีเมืองไม่มากที่สามารถอยู่อาศัยได้ แม้แต่ชาวหมางเองก็ยังเบื่อหน่ายกับการรับมือกับภัยพิบัติทางธรรมชาติ และภัยพิบัติที่มนุษย์สร้างขึ้น”

“แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ความแข็งแกร่งของพวกเขาเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด ตระกูลไป๋เดาว่าจะต้องมีคนสนับสนุนเป็นแน่!”

“นอกจากนี้ หลังจากที่ท่านป้าของข้าให้กำเนิดองค์ชาย กษัตริย์แคว้นหมางก็สิ้นพระชนม์กะทันหัน ทั้งสองเรื่องนี้เชื่อมโยงกัน ข้าเกรงว่า... ตระกูลเซิงหนุนหลังแคว้นหมางอยู่!”

การคาดเดาของไป๋เฟยเฟย หรือการคาดเดาของตระกูลไป๋นั้นน่าเชื่อถือมาก!

เป็นเรื่องง่ายมากสำหรับตระกูลเซิงที่จะสนับสนุนอ๋องหนุ่มแคว้นหมาง!

ในท้ายที่สุด เกิดการรัฐประหารขึ้นและท่านอ๋องน้อยก็ได้ขึ้นครองบัลลังก์ ย่อมเป็นการร่วมมือกับตระกูลเซิง หากเป็นเช่นนั้นจริง ตระกูลเซิงช่างน่ากลัวมาก!

“ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง เกรงว่าต้าเย่ต้องวุ่นวายเป็นแน่!”

หวังหยวนขมวดคิ้ว นี่เป็นสถานการณ์ที่เขาไม่อยากเห็นที่สุด!

ต้าเย่ตกอยู่ในความวุ่นวาย แน่นอนคนของต้าเย่เองก็ไม่สามารถดูแลตัวเองได้!

สิ่งที่เขาต้องการในตอนนี้คือเวลา!