ตอนที่ 161 เขาอาจทำให้ตัวเองเจ็บปวดได้

ไม่นานนักพวกเขาทั้งสองคนก็ไปถึงวิลล่าหลังแรกอย่างรวดเร็ด

ถึงแม้ว่าจะมีคนอยู่ชั้นล่าง แต่นีร่าก็ยังได้ยินเสียงคนกำลังทุบทำลายข้าวของลอยมาจากชั้นบน

สีหน้าของเธอเข้มขึ้นในขณะที่เธอคิดว่าผู้ชายคนนั้นต้องทนทรมานกับความเจ็บปวดอันแสนสาหัสที่ทำให้เขาควบคุมสติตัวเองไม่ได้

ในเวลานั้นเองที่เขาสูญเสียสติสัมปะชัญญะไปหมดแล้วและในจิตใจเหลือเพียงความบ้าคลั่งที่คอยกระตุ้นให้เขาทำลายข้าวของให้สิ้นซาก

เธอชะงักฝีเท้าไปชั่วขณะและไม่ได้เดินขึ้นบันไดไปในทันที แต่เธอกลับหันไปหาเอียนและถามว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมคะ ทำไมจู่ๆ เขาถึงอาการกำเริบขึ้นมาได้ล่ะ อาการของเขาทรงตัวมาหลายวันแล้วไม่ใช่เหรอ เขาได้ใช้ยาที่ฉันจ่ายให้ไปและแช่น้ำยาตรงเวลาหรือเปล่า”

เอียนส่ายหน้าอย่างแข็งขันพร้อมกับอธิบายว่า “ไม่ ไม่ ไม่จริงเลยนะครับ คุณการ์เซีย พ่อของผมมักจะทำตามคำสั่งของคุณอย่างแข็งขันเสมอเลย นี่อาจจะเป็นเพราะสภาพอากาศก็ได้ครับ เขาเคยอาการกำเริบแบบนี้มาก่อนตอนช่วงที่อากาศอึมครึมและมีฝนตกครับ…”

ถึงแม้ว่านีร่าจะฟังคำพูดทุกคำของเขาอย่างตั้งใจ แต่คิ้วของเธอก็ขมวดเข้าหากันแน่น และสายตาของเธอก็เข้มขรึมมากยิ่งขึ้น

ทุกครั้งที่เธอรู้สึกว่าอาการของชายคนนั้นดีขึ้นแล้ว แต่อีกสองสามวันให้หลัง เธอก็จะตระหนักได้ว่าอาการของเขานั้นเลวร้ายกว่าที่เธอคาดการณ์ไว้เสียอีก…

สถานการณ์ในตอนนี้เริ่มยุ่งยากซับซ้อนมากขึ้นไปอีก

เธอยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย และค่อยๆ เปิดกล่องยาของตัวเองอย่างสงบเรียบร้อยพลางใส่ถุงมือทั้งสองข้างและควานหายากล่อมประสาท

เอียนสับสนงงงวยและรีบถามขึ้นอย่างรวดเร็วว่า “คุณการ์เซีย นี่คุณ…”

“ยาระงับประสาทค่ะ” เธอตอบในขณะที่กำลังดูดยาระงับประสาทใส่เข้าไปในกระบอกเข็มฉีดยา

เอียนคอยเฝ้าสังเกตการณ์ท่าทีของเธอและรีบออกปากเตือนว่า “ยาระงับประสาทอาจจะใช้ไม่ได้ผลกับนายท่านนะครับ พวกเราเคยใช้ยาพวกนี้ในช่วงที่นายท่านมีอาการชักมาก่อนแล้ว แต่หลังจากผ่านไปสองถึงสามครั้งแรก ถึงแม้ว่านายท่านจะหมดสติ แต่สุดท้ายแล้ว ร่างกายของเขาก็จะดื้อยาและเขาก็มีสติรู้ตัวอยู่ดีครับหลังจากฉีดยาระงับประสาทเข้าไปแล้ว…”

นีร่าได้คาดการณ์ถึงความเป็นไปได้ในเรื่องนี้เอาไว้แล้ว ดังนั้นเธอจึงตั้งใจเตรียมยาและไม่ได้สนใจเอียนมากนักในขณะที่เธอรีบอธิบายอย่างรวดเร็วว่า “ยาระงับประสาทที่ฉันมีไม่ใช่ตัวยาธรรมดาแบบที่คุณเคยใช้มาก่อน สรรพคุณของยาพวกนั้นเทียบกันไม่ได้เลยค่ะ แล้วอีกอย่าง หลังจากที่ฉันฉีดยาให้เขาแล้ว ฉันจะรีบทำการรักษาและบรรเทาอาการเจ็บปวดให้เขาทันที”

เธอเงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจนักพลางพูดเสริมว่า “วิธีที่คุณเคยใช้รักษาอาการเจ็บป่วยของเขาเมื่อก่อนนั้นทำให้เซลล์ในร่างกายของเขาได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงซึ่งนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ร่างกายของเขาอ่อนแอมากเลยในตอนนี้”

เอียนรู้สึกวิตกกังวลและทำอะไรไม่ถูกพลางลูบหัวตัวเองด้วยความหดหู่สิ้นหวัง “แต่ตอนนั้นมันก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนะครับ”