ตอนที่ 53 ทำเหมือนว่าเขาไม่มีค่า

ฮาร์วีย์เห็นความหวัง เขาเดินไปขอให้พ่อของเขาช่วย

ณ วิลล่าหลังข้างๆ ฌ็องเพิ่งกลับมาถึงบ้าน สีหน้าของเขาดูเย็นชาและน่ากลัว เขาโมโหกับพฤติกรรมของแนนซี่มาก เขามาจากตระกูลโบวอร์ตและเขาไม่เคยถูกปฏิเสธแบบนี้มาก่อน แนนซี่ปฏิบัติกับเขาราวกับว่าเขาไม่มีค่าอะไรเลย เอียนพยายามอย่างเต็มที่ในการทำตัวหดเล็กลงโดยการนิ่งเงียบ

ในตอนนั้นเองที่มีใครบางคนมาเคาะประตูอย่างแรง สีหน้าของฌ็องเข้มขึ้นกว่าเดิม เอียนตัวสั่นไปด้วยความกลัวและแอบดุใครก็ตามที่มาเคาะประตูใครกันนะ นี่มันใช่เวลาที่ไหนกัน

เอียนตัวสั่นไปหมดแต่เขาก็ต้องบังคับตัวเองให้เดินไปเปิดประตู เมื่อเขาเปิดประตูออก ร่างเล็กๆ ก็พุ่งเข้ามาและล้มลงไปกับพื้น เอียนตกใจถอยหลังไปสองสามก้าว ก่อนจะนึกได้ว่าเด็กคนนี้คือแฝดสามที่อาศัยอยู่บ้านหลังข้างๆ เขาจึงถามขึ้น “หนูมาทำอะไรที่นี่”

ฮาร์วีย์ล้มลงอย่างแรงแต่เขาไม่มีเวลาให้เสียแล้ว เขามองเอียนและมองผ่านเข้าไปข้างในก่อนจะเห็นฌ็อง ฮาร์วีย์จึงอ้อนวอน “คุณสุดหล่อครับ ช่วยพิกซี่ด้วยครับ มันตกลงไปในทะเลสาบและมันกำลังจะจมน้ำ” ฮาร์วีย์ตื่นตระหนก เขาจึงดูไม่เป็นผู้ใหญ่เหมือนอย่างปกติ ความโกรธของฌ็องหายไปเมื่อเขาเห็นดวงตาเล็กๆ ที่แดงก่ำและน้ำตาที่คลอหน่วย ฌ็องขมวดคิ้วก่อนจะสั่งเอียน “รีบไปสิ” เอียนจึงรีบวิ่งไปที่ทะเลสาบทันที

ฮาร์วีย์พยายามลุกขึ้นหลังจากที่เขาเห็นว่ามีคนไปช่วยพิกซี่แล้วแต่ก่อนที่เขาจะได้ลุกขึ้น ใครบางคนก็อุ้มเขาขึ้นจากพื้นเสียก่อน ฮาร์วีย์ชะงักไปอย่างตกใจและมองฌ็อง “ขอบคุณนะครับคุณสุดหล่อ” เขาเกือบจะเรียกอีกคนว่าพ่อแล้วแต่โชคดีที่เขาปฏิกิริยาเร็วและเปลี่ยนคำพูดได้ทัน