ตอนที่ 54 แค่หอม

ฮาร์วีย์ไม่คิดว่าพ่อของเขาจะอุ้มเขาเลย เขานั่งตักพ่อและเพลิดเพลินกับมันอย่างเต็มที่ ภายนอกฮาร์วีย์อาจดูสงบนิ่งแต่ที่จริงแล้วเขามีความสุขมากอ้อมกอดของพ่ออบอุ่นและปลอดภัยมาก

ฮาร์วีย์กระพริบตาและยิ้มอย่างสดใส “ขอบคุณนะครับคุณสุดหล่อ”

ฌ็องวางฮาร์วีย์ลงบนโซฟาและเรียกพ่อบ้าน “ริชาร์ด เอากล่องปฐมพยาบาลมาให้ที”

ฌ็องรับเอากล่องปฐมพยาบาลมาจากริชาร์ด ก่อนที่เขาจะหาสำลีก้าน แอลกอฮอล์ และยาหม่องจากในกล่อง ฌ็องค่อยๆ ดึงกางเกงของฮาร์วีย์ขึ้นอย่างระมัดระวังเพราะกลัวว่าจะโดนแผล จากนั้นเขาก็ฆ่าเชื้อบาดแผลและทายาหม่องเบาๆ ฮาร์วีย์รู้สึกเจ็บจนตัวสั่นแต่เขาก็ไม่บ่นอะไรสักคำ ฌ็องที่รู้สึกได้จึงมองฮาร์วีย์และพูดบอกอย่างอ่อนโยน “ถ้ารู้สึกเจ็บจะร้องออกมาก็ได้นะ”

ฮาร์วีย์ส่ายหน้าและพูดตอบอย่างมุ่งมั่น “ไม่ครับ ผมเป็นผู้ชายตัวเล็กและแข็งแรง ผู้ชายจะต้องแข็งแกร่ง พวกเราจะไม่รู้สึกเจ็บปวดครับ”

ฌ็องคิดว่าฮาร์วีย์ตลก เขาจึงยิ้มออกมา เขาพยายามทำตัวให้อ่อนโยนกว่าเดิมโดยการเป่าแผลเพื่อลดความรู้สึกเจ็บปวดให้กับฮาร์วีย์ เมื่อฮาร์วีย์เห็นการกระทำของฌ็อง เขาก็ดีใจและซาบซึ้งมาก นี่คือความรู้สึกของการมีพ่อสินะ พ่อไม่รู้ตัวตนของฉันด้วยซ้ำแต่เขาก็ยังดูแลฉันอย่างเอาใจใส่ พวกเราสามคนจะต้องเป็นที่รักแน่เมื่อเขารู้ว่าพวกเราเป็นใคร

เอียนช่วยพิกซี่ขึ้นมาจากทะเลสาบและอุ้มมันกลับมา เขาต้องการรายงานฌ็องว่าเขาช่วยชีวิตสุนัขแล้วและนั่นทำให้เขาบังเอิญเข้ามาเห็นภาพนี้ เอียนตกใจจนตาแทบหลุดออกจากเบ้า เขา … เขาใช่คุณ

โบวอร์ตที่ฉันรู้จักหรือเปล่า