Chapter 3 : พวกเฮียก็เหี้ย

三

ถังหูลู่หัวเราะคิกคักก่อนจะอุ้มเป่าเปาขึ้นไปนอนกอดบนเตียง ทั้ง ๆ ที่มันยังส่งเสียงอู้อี้ในลำคอเหมือนอยากบอกว่ามันไม่เต็มใจสักเท่าไร

“เฮ้อ…หวังว่าอาเฮียทั้งสองจะไม่รังเกียจเรานะ ที่เรากินมูมมามแบบนั้น” เธอพึมพำเสียงแผ่ว ขณะที่ความทรงจำถึงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของหยวนยิงและเสียงหัวเราะล้อเลียนของหยวนหลงก็ย้อนกลับมาเล่นงานเธออีกครั้ง

เพียงแค่คิดถึงสายตาของทั้งสองคนที่จ้องมองมาเหมือนรู้ทันทุกอย่าง เธอก็แทบอยากจะกรีดร้องออกมา “คงไม่หรอก...เพราะถ้ายังหัวเราะแบบนั้นได้ พวกเฮียก็เหี้ยพอสมควรเลยที่มารังแกเรา...ใช่ไหมเป่าเปา...”

แมวตัวน้อยทำได้แค่ร้องเหมียวเบา ๆ อย่างน่าสงสารในอ้อมกอดของเธอ ท่ามกลางความสับสนและความอายที่ยังคงตีกันยุ่งอยู่ในหัวของถังหูลู่

เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะกอดเป่าเปาแน่นขึ้น “โชคดีนะที่ยังมีแกอยู่ ไม่งั้นแม่คงบ้าตายไปแล้ว” ว่าแล้วเธอก็หลับตาลง ปล่อยให้เจ้าก้อนขนนุ่มในอ้อมกอดช่วยปลอบใจเธอจากความโกลาหลของวันนั้น...

หลายวันต่อมา...

บรรยากาศยามเช้าที่สดใสปกคลุมไปด้วยแสงแดดอ่อน ๆ ของวันใหม่ ถังหูลู่รู้สึกตื่นเต้นจนอดไม่ได้ที่จะยิ้มกว้าง เมื่อถึงวันที่ครอบครัวจะย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านหลังใหม่ที่เพิ่งซื้อหลังจากพิธีแต่งงานของพ่อและแม่เลี้ยงของเธอ

“เป่าเปา…นี่คือบ้านใหม่ของแก...เป็นบ้านใหม่ของแม่ด้วย...” เธอพูดพลางเปิดซิปกระเป๋าสัตว์เลี้ยงเล็กน้อย เผยให้เห็นแมวสายพันธุ์แร็กดอลล์ตัวอ้วนที่กำลังมองบ้านหลังตรงหน้าอย่างสงสัย

บ้านหลังนี้เป็นบ้านสไตล์จีนโมเดิร์นที่ใหญ่โตและสง่างาม ต้นไม้ใหญ่ในสวนหลังบ้านส่งเงาร่มเย็นปกคลุมพื้นที่โดยรอบ

น้ำพุเล็ก ๆ ตรงลานหน้าบ้านไหลเอื่อย ๆ เสียงน้ำกระทบหินให้ความรู้สึกสงบเสมือนโอเอซิสกลางเมืองใหญ่

โรงจอดรถกว้างขวางตั้งอยู่ข้างตัวบ้านอย่างลงตัว ขณะที่บ่อเลี้ยงปลาด้านหลังมีโต๊ะหินอ่อนจัดไว้อย่างเรียบง่าย ทว่าสวยงาม

ตัวบ้านเองนั้นสูงถึงสามชั้น ผนังภายนอกถูกออกแบบด้วยโทนสีอบอุ่นตัดกับกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนแสงแดดระยิบระยับ

ด้านในประกอบด้วย 5 ห้องนอน 6 ห้องน้ำ 1 ห้องครัว 1 ห้องทานข้าว 1 ห้องออกกำลังกาย และ 2 ห้องนั่งเล่น ทุกมุมในบ้านล้วนแสดงออกถึงความใส่ใจในรายละเอียดและความหรูหรา

ในขณะที่พนักงานขนย้ายเฟอร์นิเจอร์กำลังทำงานกันอย่างขะมักเขม้น ถังไห่เฉิง พ่อของเธอ กำลังเดินดูแลการจัดวางอย่างเคร่งครัด ถังหูลู่เดินเข้าไปใกล้พร้อมคำถามที่ติดอยู่ในใจ

“ป๊าคะ บ้านหลังนี้ราคาเท่าไหร่กันแน่ล่ะเนี่ย...” เธอถามด้วยความสงสัย

“ถ้าไม่นับเฟอร์นิเจอร์ก็ประมาณ 50 ล้าน แต่ถ้ารวมเฟอร์นิเจอร์ด้วยก็น่าจะเกิน 100 ล้าน...” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบง่ายราวกับเป็นเรื่องธรรมดา