บทที่ 3 ปิดไฟเสียก่อน

อาทิตย์รีบวิ่งตรงไปหาคุณชาตรีและคุณชลิตา คืนนี้เขาดูมีเสน่ห์ น่าเกรงขาม และดูแมนกว่าปกติ ราวกับเป็นคนละคนกับลุคในแต่ละวันของเขา

สมกับที่ช่างในร้านเสริมสวยพูดเอาไว้ อาทิตย์คืนนี้ดูเหมือนเจ้าพ่อมาเฟียจริง ๆ ใบหน้าคมคาย ประกอบกับแววตาเด็ดเดี่ยวเฉียบคม ยิ่งทำให้ภาพลักษณ์ของอาทิตย์ดูโดดเด่นกว่าเจ้านายอย่างคุณชาตรีเสียอีก

"อาทิตย์? ทำไมหน้าตาเปลี่ยนไปขนาดนี้?" ชลิตาพึมพำกับตัวเองอย่างตกใจและรู้สึกแปลกตา

จากที่เมื่อก่อนเธอไม่เคยใส่ใจใบหน้าของคนใช้ในบ้านมากนัก แต่วันนี้ไม่รู้เพราะอะไร ใบหน้าของอาทิตย์กลับมองแล้วมองอีกเท่าไรก็ไม่เบื่อ

ถึงจะเป็นอย่างนั้น ชลิตาก็ยังไม่ยอมให้ตัวเองเผลอใจ เธอยังย้ำกับตัวเองเสมอว่าอาทิตย์ก็แค่ผู้ชายบ้าน ๆ ที่เป็นคนใช้ของเธอ ผู้ชายที่หล่อที่สุดสำหรับเธอ มีเพียงคุณชาตรีเท่านั้น ไม่มีใครเทียบได้

คุณชาตรีเห็นอาทิตย์เดินเข้ามาใกล้ พออาทิตย์มาหยุดยืนตรงหน้าพวกเขา ชายหนุ่มก็ชวนอาทิตย์ให้เข้าไปในโรงแรมด้วยกัน

"ขอโทษครับคุณผู้ชาย คุณชลิตา เมื่อกี้ผมไม่เห็นว่าคุณมาถึงแล้ว" อาทิตย์พูดพร้อมกับก้มหน้าลงอย่างนอบน้อม ตามมารยาทของคนใช้

"ไม่เป็นไรหรอก ยังไงผมกับภรรยาก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน เข้าไปข้างในกันเถอะ ผมจะไปเช็กอินห้องก่อน" คุณชาตรีพูดพลางจูงมือภรรยาเดินเข้าไปในโรงแรม

อาทิตย์พยักหน้า แล้วเดินตามหลังทั้งคู่เข้าไป

ระหว่างที่ชลิตาเดินเคียงข้างสามี เธอหันไปมองด้านหลังเล็กน้อย เห็นอาทิตย์กำลังเดินตามมา

อาทิตย์ส่งยิ้มบาง ๆ พร้อมพยักหน้าให้เธอเมื่อสายตาประสานกัน ชลิตารีบหันหน้ากลับไปข้างหน้าแทบจะทันที

"บ้าจริง ฉันจะหันไปมองเขาทำไมกันนะ โง่ชะมัด!" เธอบ่นในใจ ขณะนั้นเธอสวมชุดเดรสยาวสีดำทรงเอไลน์ ผ่าด้านข้างขึ้นมาถึงต้นขา เผยให้เห็นสัดส่วนเพรียวบางราวกับนาฬิกาทราย เรือนผมยาวถูกรวบเกล้าขึ้น ทำให้ลำคอระหงของเธอโดดเด่น ดูนุ่มนวลน่ามอง

อาทิตย์มองดูการแต่งตัวของคุณผู้หญิงแล้วถึงกับกลืนน้ำลายเบา ๆ ในฐานะผู้ชายธรรมดาแถมยังเป็นพ่อหม้าย ก็ย่อมต้องหวั่นไหวเป็นธรรมดาเมื่อเห็นความงดงามและความสง่าของภรรยาเจ้านาย

"ผู้หญิงสวยขนาดนี้ ทำไมคุณชาตรีถึงกล้าปล่อยให้ภรรยาตัวเองมาอยู่กับคนใช้จนถึงขั้นนี้นะ น่าสงสารจริง ๆ

แทนที่จะได้รับความรักและการดูแลจากสามี กลับถูกสามีจ่ายเงินจ้างผู้ชายอื่นมาทำให้เธอตั้งท้อง

แต่ผมเองก็ปฏิเสธไม่ได้… เพราะผมต้องคิดถึงลูก ๆ ก่อนเป็นอันดับแรก

ให้อภัยพ่อเถอะนะลูก ๆ ทุกอย่างที่พ่อกำลังทำ พ่อทำเพื่อพวกหนูทั้งนั้น

งานที่เหมือนจะง่าย แค่ช่วยสร้างน้องให้พวกหนู…

แต่สุดท้าย น้องของพวกหนูก็ต้องถูกพาไปอยู่กับพวกเขาอยู่ดี…"

อาทิตย์ครุ่นคิดในใจ