บทที่ 4 มันให้ความรู้สึกยังไง

ประตูค่อย ๆ ปิดลง เป็นภาพใบหน้าของสามีที่ชลิตาเห็นเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ในห้องนี้ เธอจะต้องหันมาเผชิญหน้ากับผู้ชายอีกคนหนึ่ง

เธอสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด อย่างคนที่พยายามรวบรวมความกล้า หัวใจด้านในกำลังตะโกนปฏิเสธทุกอย่าง แต่เพราะความรักที่มีให้สามีมากเกินกว่าจะนับได้ ทำให้เธอยอมทำในสิ่งที่ตัวเองยังมองว่า "บ้าบิ่น" การมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับคนใช้ของตัวเอง

อากาศในห้องนั้นค่อนข้างเย็น แต่สำหรับชลิตาแล้ว เธอกลับรู้สึกร้อนราวกับอยู่ในเตาไฟ ร้อนพอ ๆ กับความอึดอัดในใจที่อยากจะหนีออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด

กระทั่งในที่สุด เสียงทุ้มของผู้ชายคนหนึ่งก็ดังขึ้นเรียกเธอ

"คุณชลิตา ดื่มน้ำก่อนนะครับ"

อาทิตย์หยิบแก้วน้ำที่เตรียมไว้มาเสนอให้ เป็นเครื่องดื่มที่คุณชาตรีสั่งเอาไว้โดยเฉพาะสำหรับทั้งสองคน เขาตั้งใจสั่งเบียร์มาให้ดื่มด้วยกัน

ชลิตาหันมองเขาด้วยสายตาเย็นชา

แท้จริงแล้ว ในใจเธอไม่เคยอยากทำเรื่องบ้า ๆ แบบนี้เลย แต่แรงกดดันจากสามีและครอบครัว ทำให้เธอตัดสินใจเดินเข้ามาในเส้นทางที่รู้ดีว่าเป็นบาปร้ายแรง แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะพูดกันว่า การอยู่กับคนรักตามธรรมชาติของสามีภรรยานั้นเต็มไปด้วยความสุขก็ตาม

"คุณชลิตา ไม่ดื่มหน่อยเหรอครับ?" อาทิตย์ลองเอ่ยถามอีกครั้ง

หญิงสาวยกมือกดขมับตัวเองเบา ๆ เธอภาวนาในใจ ตำหนิตัวเองที่กำลังติดอยู่ในความสัมพันธ์อันซับซ้อนแบบนี้

อาทิตย์พอจะเดาได้ว่าข้างในใจของเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เขาเองก็ไม่ได้อยากจะบังคับให้เธอต้องทำอะไรกับเขาเหมือนกัน

"คุณชลิตา…ไม่สบายใจใช่ไหมครับ? หรือว่าคุณกำลังรู้สึกเสียใจกับข้อตกลงของเรา ถ้าคุณชลิตาเสียใจ ผมไม่เป็นไรเลยนะครับ เรายกเลิกข้อตกลงทุกอย่างก็ได้ ผมจะคืนเงินให้คุณชาตรีทั้งหมด"

"อย่า! นายไม่ต้องทำแบบนั้น ฉันจะไม่ยกเลิกข้อตกลงของเรา ฉันแค่…ขอเวลาอีกนิดหนึ่ง ช่วยให้ฉันได้ตั้งสติหน่อย ตอนนี้ฉันปวดหัวมาก ขอเถอะ… ปล่อยให้ฉันได้อยู่เงียบ ๆ สักพัก" ชลิตาพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน

อาทิตย์พยักหน้า เขาเข้าใจดี ชายหนุ่มจึงเลือกที่จะไม่ซักถามอะไรไปมากกว่านั้น เพียงแต่มองเธอด้วยความรู้สึกสงสาร

'ถ้าเธอไม่สบายแบบนี้ แล้วจะรับ "ชีวิตน้อย ๆ" จากเราได้อย่างไรกัน…' เขาคิดเงียบ ๆ ในใจ

"ขอโทษนะครับคุณชลิตา ผมเห็นว่าคุณดูไม่ค่อยสบาย ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมช่วยนวดศีรษะกับบริเวณต้นคอให้ได้นะครับ ปกติถ้ากล้ามเนื้อตรงนั้นเกร็ง มันจะทำให้ปวดหัวได้ เมื่อก่อนตอนผมอยู่บ้านนอก ผมชอบนวดหัวให้แม่ แม่บอกว่าพอนวดเสร็จก็หายปวดหัวเลย" อาทิตย์เอ่ยแนะนำด้วยท่าทีสุภาพเหมือนเดิม แม้ว่าลุคภายนอกคืนนี้จะดูแมนและน่าเกรงขามกว่าปกติก็ตาม

ชลิตาเงียบไปครู่หนึ่ง พลางคิดตาม สิ่งที่อาทิตย์พูดก็ฟังขึ้นอยู่บ้าง

มันก็คงไม่เป็นอะไร ถ้าเธอจะขอให้เขาช่วยนวดแค่ศีรษะ

"จริงเหรอ นายช่วยนวดหัวได้จริง ๆ เหรอ?" ชลิตาถามย้ำ อาทิตย์ยิ้มแล้วพยักหน้า

"ถ้าคุณไม่เชื่อ… ลองตอนนี้เลยก็ได้ครับ" เขาตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

ดวงตาของชลิตากวาดมองไปมา เหมือนกำลังตัดสินใจกับตัวเอง ว่าเธอจะยอมให้คนใช้มาสัมผัสตัวในระดับไหนได้บ้าง

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดชลิตาก็ตัดสินใจยอมรับข้อเสนอ

"ก็ได้ ลองนวดดู… แล้วฉันต้องนั่งยังไง?" เธอถาม ขณะที่กำลังมองหาท่านั่งที่พอจะทำให้รู้สึกสบาย