บทที่ 5 อ้อมกอดนั้น

ชลิตาลืมตาขึ้น ก่อนจะรีบเอามือของอาทิตย์ออกจากบ่าของเธอ แน่นอนว่าอาทิตย์ถึงกับนิ่งไปกับท่าทีของชลิตาที่ลุกหนีออกไปกะทันหัน

"พอแล้ว ขอบคุณมากนะ เรื่องนวดเมื่อกี้ ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย" หญิงสาวเอ่ยขึ้น พลางขยับตัวไปนั่งให้ห่างจากอาทิตย์เล็กน้อย

อาทิตย์เองก็ไม่ได้คิดจะฝืนใจเจ้านาย เขาจึงนั่งลงที่เตียงเดียวกันกับเธอ แต่ก็ยังเว้นระยะห่างเอาไว้

"ผมขอโทษนะครับ ถ้าทำให้คุณชลิตารู้สึกไม่สบายใจ"

"ไม่เป็นไรหรอก ชิล ๆ" ชลิตาตอบ ทั้งที่ในใจของเธอเองก็กำลังกระวนกระวาย

"ก็ได้ครับ ผมจะพยายามทำตัวให้สบาย ๆ แล้ว… หลังจากนี้เราจะทำอะไรต่อดีครับ? เราจะไปที่ 'จุดประสงค์หลัก' เลยไหมครับ… เรื่องมีลูกน่ะ"

คำพูดของอาทิตย์ทำให้ชลิตาขนลุกซู่ ไม่ใช่เพราะกลัวผี แต่เป็นเพราะสิ่งที่อาทิตย์พูดมันดังก้องอยู่ในหัว มากกว่ามองเห็นผีเสียอีก

"เอ่อ… จะว่าไงดีล่ะ บอกตรง ๆ เลยนะ ฉันรู้สึก…ไม่มีอารมณ์ร่วมกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่สามีตัวเองจริง ๆ ต้องขอโทษด้วย ถ้าสุดท้ายแล้วฉันนึกหน้าไม่ออก ในหัวมีแต่หน้าสามีฉันคนเดียว"

ชลิตาพูดอย่างจริงใจ

อาทิตย์หัวเราะเบา ๆ เขาพอจะเข้าใจความรู้สึกของภรรยาเจ้านายดี

"ไม่เป็นไรเลยครับคุณชลิตา ผมเข้าใจมาก ๆ แต่ผมจะพยายามทำให้คุณรู้สึกสบายใจที่สุด ผมไม่มีทางทำอะไรให้คุณเจ็บตัวแน่นอน ถ้าคุณอยากให้ค่อย ๆ ไป ผมก็ทำได้ อยากให้จังหวะกลาง ๆ ก็ได้ แม้แต่ถ้าอยากให้ผมใส่เต็มที่ ผมก็ไม่ขัดครับ"

คำพูดของอาทิตย์ทำให้ชลิตาหลุดหัวเราะออกมา

มันรู้สึกตลกดี ที่ต้องมานั่งคุยเรื่องลับ ๆ แบบนี้ แต่ดันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังสั่งบริการอะไรสักอย่างอยู่

อาทิตย์เห็นคุณหญิงหัวเราะ ก็เกาหัวที่ขมับเบา ๆ ในใจพลางคิดว่าหรือเขาพูดอะไรแปลกไป

ก็ในเมื่อนี่คือ "งาน" ที่เขาถูกจ้างให้ทำ—เพื่อทำให้ภรรยาคนอื่นตั้งครรภ์

เขาคิดว่าตัวเองต้องพยายามทำให้ชลิตารู้สึกสบายใจที่สุด เพื่อที่ว่าถ้าจำเป็นต้องมีครั้งต่อไป เพราะยังไม่ตั้งท้อง เธอจะได้ไม่รู้สึกฝังใจกับเรื่องนี้จนเกินไป

"ขำอะไรเหรอครับคุณ มีอะไรตลกหรือเปล่า?" อาทิตย์ถามพลางยิ้มมุมปาก

ชลิตาเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมา เผยให้เห็นฟันขาวสะอาดเรียงสวย

แตกต่างกับฟันของอาทิตย์ที่ออกขาวหม่น และดูเริ่มเหลือง เพราะดื่มกาแฟกับสูบบุหรี่จัดเกินไป

"ให้ตายสิ… เราสองคนกำลังทำอะไรกันอยู่เนี่ย อาทิตย์ มันฟังดูเหลือเชื่อมากเลยนะ รู้ไหม มันตลกมากด้วย" ชลิตาส่ายหน้าน้อย ๆ พลางพูดออกมา